Παιδεία με εθνικές αξίες

  • Δημοσιεύτηκε: 21 Σεπτέμβριος 2022

    Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, επιλέγω κάποια από τα λόγια που απηύθυνε ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν σε μαθητές και γονείς ενός δημοτικού σχολείου πριν λίγες ημέρες: «Γνωρίζουμε ότι όποια δουλειά, έργο ή υπηρεσία κι αν κάνουμε δεν θα έχει νόημα, αν μέσω της εκπαίδευσης δεν μετατρέψουμε το νεανικό πληθυσμό της Τουρκίας - που είναι και ο σημαντικότερος πλούτος της - στην πλέον αποτελεσματική ατμομηχανή. Για να μην υποπέσουμε μελλοντικά και εμείς στην κρίση που βιώνει σήμερα η Δύση που αδυνατεί να βρει πληθυσμό να στηρίξει τις ίδιες της τις ανάγκες, είμαστε ιδιαίτερα υποχρεωμένοι να στηρίξουμε και να αναθρέψουμε τα παιδιά μας» (ιστοσελίδα tourkikanea.gr).

    Μία απλή σύγκριση με όσα είπε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κυριάκος Μητσοτάκης, σε αντίστοιχη τελετή σε ελληνικό σχολείο, είναι απογοητευτική. Με γλυκανάλατες ατάκες («να κρατάτε πάντα αυτό το ζεστό χαμόγελο»), αλλά και με προσπάθεια ωραιοποίησης των ζοφερών καταστάσεων από την έλλειψη υποδομών και προσωπικού, θεώρησε περιττό να αναφέρει κάτι για το τεράστιο πρόβλημα της υπογεννητικότητας που οδηγεί ραγδαία στον αφανισμό μας, αλλά και στον εθνικό χαρακτήρα της παιδείας που όχι μόνο εξαφανίστηκε από την ονομασία του αρμοδίου υπουργείου, αλλά λείπει και από κάθε πτυχή των εκπαιδευτικών προγραμμάτων.

    Η Παιδεία στην πατρίδα μας, εδώ και δεκαετίες, έχει πάψει να αποτελεί ένα φυτώριο ανθρώπων, με την έννοια της καλλιέργειας μιας ανθρωπιστικής συνείδησης, και έχει υποκατασταθεί με την προσπάθεια θεοποίησης του εξειδικευμένου οφέλους. Η εξειδίκευση γνώσεων αποσκοπεί αποκλειστικά στο προσωπικό όφελος και στο κέρδος. Ακόμη και σε σχολές, όπως οι στρατιωτικές, όπου η καλλιέργεια της αυταπάρνησης και της προσφοράς προς την πατρίδα πρέπει να αποτελεί ύψιστη επιδίωξη, προσφέρεται ενίοτε ως κίνητρο το ότι «στα 23 σου χρόνια θα έχεις ένα ικανοποιητικό εισόδημα και θα μπορείς να πας άνετα διακοπές και να διασκεδάζεις με τη σύντροφό σου»!

    «Ιστορικοί» και «ερευνητές», που βρίσκουν εύκολα θέσεις είτε σε τηλεοπτικές εκπομπές, είτε σε πανεπιστημιακά τμήματα, παραποιούν συστηματικά την Ιστορία και αποκόπτουν τους νέους από τις ρίζες τους. Με το προσωπείο του διεθνισμού θέτουν ψευδοστόχους απογυμνώνοντας τους πολίτες από τις εθνικές ρίζες τους.

    Αυτό που έχει άμεση ανάγκη ο λαός μας σήμερα είναι μία παιδεία εθνική, με επίγνωση της ιστορικής μας ιδιομορφίας και την κατανόηση των αξιών που μας οδήγησαν στην πορεία και στην επιβίωσή μας μέσα στους αιώνες. Μια παιδεία, δηλαδή, που θα καθορίζει το είδος του ανθρώπου που θέλει να δημιουργήσει, στηριγμένου στις ελληνικές αξίες και παρακαταθήκες, στην ελληνική γνώση και στην ελληνική σκέψη. Μια παιδεία γενική και όχι εξειδικευμένη, που θα ανταποκρίνεται μεν στις σημερινές ανάγκες και απαιτήσεις, αλλά συνάμα με βαθειά επίγνωση του πολιτισμικού παρελθόντος μας. Μια παιδεία συνεχή, σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου, που θα καλλιεργεί τη συντροφικότητα του όμαιμου, με σαφείς διαχωρισμούς μεταξύ των δύο φύλων και την ανάδειξη του ρόλου του καθενός στην ανέλιξη του έθνους και της κοινωνίας μας.

    Με δεδομένο ότι η Παιδεία και η Εκπαίδευση αποτελούν υποχρέωση τόσο του κράτους όσο και των πολιτών, η Πολιτεία επενδύει το μέλλον της σε αυτές. Μία επένδυση που αφορά το μέλλον της όχι μόνο θεσμικά αλλά πρωτίστως εθνικά, διότι Πολιτεία χωρίς πολίτες είναι αδύνατον να υπάρξει. Αν η Πολιτεία αφήσει την Παιδεία έρμαιο κάθε ισοπεδωτικού πολιτικού δόγματος με νεφελώδεις αρχές περί δήθεν υλιστικών παραδείσων, αυτή η Πολιτεία είναι καταδικασμένη να εξαφανιστεί. Η νεολαία, ως ο συνδετικός κρίκος παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος, πρέπει να διαπαιδαγωγείται με αξίες που θα τη συνδέουν με αυτά και θα φωτίζουν το δρόμο της. Αξίες εθνικές και μόνο.

    Κατηγορία: