Η αντικοινωνική συμπεριφορά των εκπαιδευτικών

Θα χρειαζόταν ίσως κάποιος να έχει εμπειρία σε ζητήματα παιδείας, όπως και δημοσίας διοικήσεως, για να μπορέσει να κρίνει το κατά πόσον οι δάσκαλοι των παιδιών μας έχουν δίκιο στα αιτήματά τους. Άλλωστε, δεν είναι μυστικό ότι τόσο η παρούσα κυβέρνηση, όσο και η προηγούμενη έχουν τάξει λαγούς με πετραχήλια, όχι μόνον στους εκπαιδευτικούς, αλλά σε όλους τους Έλληνες. Είναι, ωστόσο, δικαίωμα του καθενός να έχει γνώμη για την εικόνα που εκπέμπουν οι εκπαιδευτικοί λειτουργοί τόσο μέσα από τα αποτελέσματα της διδασκαλίας τους, όσο και από τα όσα συμβαίνουν κατά τις κινητοποιήσεις τους.

Οι κ.κ. εκπαιδευτικοί ζητούν κατώτατο μισθό 1.400 €, την ώρα που χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι, ακόμη και πτυχιούχοι και πολύ πιο μορφωμένοι από τον μέσο δάσκαλο παλεύουν με τον βασικό μισθό ή και με τις πενταροδεκάρες της μερικής απασχολήσεως. Είναι λοιπόν τουλάχιστον υπερβολικοί σ' αυτήν τους την απαίτηση, όταν μάλιστα είναι κοινό μυστικό ότι εργάζονται λιγότερο απ' όλους, αλλά και ιδιωτεύουν, παρ' ότι αυτό δεν προβλέπεται για δημοσίους λειτουργούς.

Το πρόβλημα όμως δεν είναι τα αιτήματά τους. Το πρόβλημα είναι ότι, ενώ υποτίθεται ότι αποτελούν πρότυπα για τα παιδιά και τους νέους, επιδεικνύουν την πλέον αντικοινωνική συμπεριφορά.

Αντικοινωνική, διότι είτε διορισμένοι είτε όχι, αποτελούν την μάστιγα των Αθηνών. Δεν θυμάμαι μέρα που κάποιοι από αυτούς δεν ήταν συγκεντρωμένοι έξω από το Υπουργείο Παιδείας. Τις συνέπειες αυτής της «συνεπούς» συμμετοχής τους στην καταστροφή της κοινωνικοοικονομικής ζωής των Αθηνών τις έχω επανειλημμένως αναλύσει.

Αντικοινωνική, διότι - τουλάχιστον σε οικονομικό επίπεδο - διεκδικούν πράγματα, χωρίς να λαμβάνουν υπ' όψιν τους ούτε την οικονομική κατάσταση της χώρας, αλλά ούτε και τις υπόλοιπες κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες, οι οποίες έχουν την ίδια τύχη με αυτούς.

Αντικοινωνική, διότι αφήνουν τα σχολεία κλειστά όχι μια και δυο μέρες, αλλά εβδομάδες ολόκληρες κάθε χρόνο, στερώντας ακόμη και την ελλιπή μόρφωση που αντιστοιχεί σε κάθε Ελληνόπουλο.

Αντικοινωνική, διότι χρησιμοποιούν βία κατά των σωμάτων ασφαλείας, προπηλακίζουν, κτυπούν και (!!!) κλέβουν, σαν τους τελευταίους αλήτες των Εξαρχείων. Κι όλα αυτά εναντίον ποίων; Μήπως προπηλάκισαν την Υπουργό; Μήπως κτύπησαν τον Πρωθυπουργό; Μήπως ενεπλάκησαν με τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας; Όχι βέβαια. Ενεφανίσθησαν όμως με καδρόνια να κτυπούν αστυνομικούς, οι οποίοι εκλήθησαν εκεί κατ' εντολή του κράτους που υπηρετούν. Κι όχι μόνον αυτό αλλά έστειλαν δέκα επτά εξ' αυτών στο νοσοκομείο και έκλεψαν κάποιων τον εξοπλισμό.

Αντικοινωνική, τέλος, διότι συμμετέχουν και εκμεταλλεύονται το θλιβερό παιγνίδι των ΜΜΕ και του τύπου, προσπαθώντας να αυτοηρωοποιηθούν. Μιλούν μάλιστα για «Νέο Πολυτεχνείο» και για την «Οκτωβριανή των εκπαιδευτικών» ταυτίζοντας έναν γάντζο ορειβασίας με τεθωρακισμένο και αποκαλώντας τον «σιδηρογροθιά». Αλήθεια, αν οι αστυνομικοί χρησιμοποιούσαν τα προβλεπόμενα ρόπαλά τους, τι θα έλεγαν;

Αυτοί οι θλιβεροί τύποι, οι αξύριστοι μαλλιάδες με τα καδρόνια που επιτίθενται στα σώματα ασφαλείας είναι οι δάσκαλοι των παιδιών σας. Είναι αυτοί που θα τα κάνουν ανθρώπους. Επιτρέψτε μου να αμφιβάλλω αλλά και να ανησυχώ...