Δεξί Εξτρέμ

* Τελευταία σέντρα του ημιχρόνου...

* Ο προεκλογικός αγώνας, είναι ένας αγώνας καθ' αυτός άχαρος. Ωστόσο, όπως έχω ξαναγράψει, λόγω των συνεχών επαφών και διαλόγων με κόσμο είναι ιδανικός για την καταγραφή εμπειριών, που συχνά μπορεί να είναι και διασκεδαστικές, καθώς και για την εξαγωγή συμπερασμάτων.

* Όπως θα αντιληφθήκατε διαβάζοντας το φύλλο αυτό, τον τελευταίο καιρό ασχολούμαι με τις εκλογές για τον Εμπορικό Σύλλογο Αθηνών. Και πάλι χειραψίες και πάλι κυνήγι, τηλέφωνα, συναντήσεις, παρασυναντήσεις, πιέσεις από τους αντιπάλους και συχνά νοσηρές καταστάσεις που πάντα θα υπάρχουν.

* Εκείνο που προκαλεί εντύπωση είναι η ανθεκτικότητα και διάρκεια των νεοδημοκρατικών συνδρόμων. Ειλικρινά, δεν περίμενα ποτέ ότι την ώρα που ένας ολόκληρος λαός έχει ξυπνήσει από την 35ετή δικομματική νάρκη του, υπάρχουν επιχειρηματίες που επιστρατεύονται με κομματικά κριτήρια μόνο και μόνο για να μην βγουν οι άλλοι.

* Ακόμη χειρότερα, υπάρχουν άνθρωποι που ενώ αντιλαμβάνονται την στειρότητα της σαμαρικής αντιμνημονιακής ρητορικής και συντάσσονται με την υπογραφή του Μνημονίου, παρά ταύτα παραμένουν υποχείρια της Ρηγίλλης, με μοναδικό ψευδοδίλημμα την μη εκλογή των πρασίνων...

* Και δεν λέω, πράσινος και σοβαρός επιχειρηματίας-συνδικαλιστής είναι δύσκολο να είσαι, αν δεν συνοδεύονται οι επιλογές σου από υστεροβουλία και ιδιοτέλεια ή έστω ματαιοδοξία, αλλά από την άλλη ... πώς είναι δυνατόν να καταλήγει κανείς σ' αυτόν τον «μονόδρομο», που μοναδική του έγνοια έχει την διατήρηση του γαλάζιου κρατικοδίαιτου κομματικού του στρατού;

* Μιλώντας για εμπειρίες, για ευτράπελα και για συμπεράσματα, θέλω να πω και δυο λόγια γι' αυτό το έντυπο, στο οποίο άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο πέρασα σημαντικό μέρος της ζωής μου τα τελευταία χρόνια. Είμαι περήφανος που έγραφα στην έντυπη έκδοση του «Ελευθέρου Κόσμου», μιας εφημερίδας που επί Σάββα Κωνσταντόπουλου αποτελούσε όαση ενημέρωσης για κάθε Έλληνα πατριώτη και που επί Δημήτρη Ζαφειρόπουλου αναπλήρωσε ένα τεράστιο κενό μέσα στο αναγεννώμενο πατριωτικό κίνημα. Κι αυτό δεν το μαρτυρούν τα φύλλα που πουλούσαμε αλλά η ποιότητα των ανθρώπων ανδρώθηκαν πολιτικά μέσα από τις σελίδες του, είτε γράφοντας, είτε διαβάζοντας.

* Πολύ περισσότερο δε είμαι περήφανος, διότι ούτε σταγόνα από το μελάνι που χρησιμοποιήθηκε -ναι και ούτε ευρώ από τα λεφτά που ξόδεψες από το υστέρημά σου Δημήτρη μου- δεν πήγαν χαμένα. Κι αυτό γιατί αρέσει-δεν αρέσει σε κάποιους, ο «Ελεύθερος Κόσμος» κατάφερε καλύτερα απ' όλα τα έντυπα του χώρου μέχρι σήμερα να παντρέψει το παλιό με το καινούριο και να στήσει γέφυρες μεταξύ μιας αποχωρούσας γενιάς πατριωτών αγωνιστών και ενός νέου κόσμου, ελεύθερου και έτοιμου να πάρει την σκυτάλη για το αύριο.

* Καλή αντάμωση λοιπόν, στην ηλεκτρονική έκδοση, στον κόσμο του Διαδικτύου, ο οποίος είναι σίγουρα ο πιο ελεύθερος κόσμος που θα μπορούσαμε να φανταστούμε...