Δεξί Εξτρέμ

  • Δημοσιεύτηκε: 22 Ιανουάριος 2011

    * Το νέο σήμα της Νέας Δημοκρατίας μοιάζει με γυρτό πράσινο καπέλο, έτοιμο να πέσει. Μοιάζει ίσως και με καπέλο που πάει να φύγει την ώρα της τρεχάλας. Υπ' αυτή την έννοια η επιλογή είναι σωστή για ένα κόμμα ... των φευγάτων.

    * Αναζητώντας την σημειολογία του πράσινου που προσετέθη στο σήμα της ΝΔ, μπορούμε να διακρίνουμε τα κατάλοιπα της καραμανλικής πολιτικής του μεσαίου χώρου, τα οποία καλά κρατούν. Δεδομένου δε ότι μιλάμε για ένα πρασινοκόκκινο καπέλο, μπορεί κανείς να διακρίνει τον ψυχισμό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως μετά από τις αλλαγές που επέφερε η νέα ηγεσία.

    * Πάντως, η αφαίρεση δεν περιλαμβάνεται στις εικαστικές προτιμήσεις της Δεξιάς, ούτε και του συντηρητικού χώρου. Θα τολμούσα μάλιστα να πω, ότι τέτοιου είδους αφαιρετικά λογότυπα θα άρμοζαν σε μία εταιρεία ή σε ένα εποχικό δρώμενο. Αν μάλιστα ρίξει μια ματιά κανείς στα λογότυπα ευρωπαϊκών κομμάτων -όχι μόνον συντηρητικών- και ασχέτως ηλικίας, θα διαπιστώσει ότι η πλειονότητα φέρει γραμμικά εμβλήματα με ξεκάθαρη σημειολογία.

    * Το γυρτό πολύχρωμο καπελάκι της ΝΔ μαρτυρά κρίση ταυτότητος και εποχικότητα. Θα μπορούσε να είναι το λογότυπο ενός Μουντιάλ ή ενός τουρνουά ενοργάνου γυμναστικής και όχι αυτό ενός ωρίμου συντηρητικού κόμματος. Κι αυτό, διότι οι εμπνευστές του, με βασικό υπεύθυνο τον πρόεδρο του κόμματος, έδωσαν προτεραιότητα στην βιτρίνα και στο δεσπόζον εικαστικό ρεύμα και όχι στην σημασία ούτε και στην ουσία. Αυτήν την ουσία προφανώς εξακολουθούν να την αγνοούν και γι' αυτό δεν θ' αργήσει η στιγμή που θα ξαναλλάξουν σήμα. Αντιθέτως, θ' αργήσει η άσπρη μέρα που όλοι στην ΝΔ προσμένουν.

    * Μιας όμως και μιλάμε για σήματα, έχοντας και μία στοιχειώδη σχέση με τις εικαστικές τέχνες, να εκφράσω τον θαυμασμό μου για το σήμα της Δημοκρατικής Συμμαχίας. Παρ' ότι ουσιαστικά αριστερότερο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, με μία πρόεδρο που φλερτάρει ανοικτά με την Κεντροαριστερά και τον κατ' επίφαση προοδευτισμό, η Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη έχει ένα σήμα που ... λέει πολλά.

    * Κεντρικό στοιχείο η ελληνικότατη ελιά, ενώ χρώματά του το κυανούν και το πορτοκαλί. Το πρώτο εκφράζει τις καταβολές και τον παραταξιακό της προσανατολισμό, ενώ το δεύτερο κρύβει πολύ περισσότερη φωτιά απ' ότι ο μεταλλαγμένος δαυλός του Αντώνη Σαμαρά, που έχει φλόγα μικρότερη κι από σπίρτου.

    * Ε, μη βαράτε τώρα, επειδή είπα και μια καλή κουβέντα για την Ντόρα...


    Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 22ας Ιανουαρίου 2011 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.
    Κατηγορία: