Δεξί Εξτρέμ

* Αντιγράφω αυτούσιο απόσπασμα από το «editorial» της αναρχικής εφημερίδος «Διαδρομή Ελευθερίας»: «Μέσα σ' όλα αυτά υπάρχει κι ένα ερώτημα που κάποιους ... κατατρώει: ανήκει στις αγωνιστικές παραδόσεις της Αριστεράς η κατάδοση στις κρατικές αρχές, η αναγνώριση των υπεύθυνων εθνικιστών για την επίθεση στην πρόσφατη συγκέντρωση αριστερών στους Αμπελοκήπους -που παραπέμφθηκαν μάλιστα με τον κουκουλονόμο- ή μήπως και αυτά είναι ψιλά γράμματα; Μπορεί, λοιπόν, να φανταστεί κανείς τι θα γίνει, αν πάρουν οι αριστεροί κανένα υπουργείο σε περίπτωση κυβερνητικής συνεργασίας τους με το ΠΑΣΟΚ. Ή μήπως για κάτι τέτοιο εκπαιδεύονται;» Ερωτήματα που εμείς τα έχουμε απαντήσει προ καιρού...

* Είναι πάγια τακτική των «gay», όταν διαπιστώνουν ότι η πλειοψηφία των ανδρών γύρω τους είναι «straight» να προσπαθούν να αποδείξουν ότι αυτό δεν ισχύει. Κάνουν, λοιπόν, το λεγόμενο «outing», αρχίζοντας να παρουσιάζουν οποιονδήποτε άνδρα ξεχωρίζει σε μία κοινωνία ως «δικιά τους». Όταν μάλιστα τους απαντήσει κάποιος αναρωτώμενος «μα αυτός ο άντρακλας είναι κραγμένη;», τότε αυτοί ανταπαντούν: «Είναι, αλλά δεν το ξέρει, δεν το έχει συνειδητοποιήσει».

* Ακριβώς την ίδια τακτική ακολουθούν και οι ρουφιάνοι. Όταν εισπράττουν την απόρριψη, όταν οι εργολαβίες τους αποτυγχάνουν, τότε προσπαθούν να αποδείξουν ότι αυτοί που συνήθως τους ξεμπροστιάζουν είναι ρουφιάνοι, αλλά δεν το ξέρουν. Γιατί; Για να στρέψουν την προσοχή αλλού, για να διχάσουν, για να εκδικηθούν.

* Κάπως έτσι προσπάθησαν κάποιοι πληρωμένοι λακέδες να με παρουσιάσουν ως «κατά λάθος ρουφιάνο» σε γνωστή νεοταξική εφημερίδα. Ο Δούμας, έγραψαν, «έδωσε» άθελά του τον Παπαγεωργίου. Έγραψαν, επίσης, μεταξύ άλλων, ότι είμαι «ένας από τους πρωταγωνιστές της καμπάνιας για την απαγόρευση των διαδηλώσεων στο κέντρο της Αθήνας». Η δημοσιογραφική δεοντολογία, την οποία ευαγγελίζονται, όντες μάλιστα και δημοσιογράφοι-συνδικαλιστές, τους επιτρέπει να συνοψίζουν την απαίτηση για «νομική πλαισίωση του συναθροίζεσθαι», για την οποία όντως αγωνίζομαι, με την «απαγόρευση των διαδηλώσεων».

* Ας λένε ό,τι θέλουν. Ποιος θα πιστέψει τους υποστηρικτές του Κουφοντίνα, των αδελφών Ξηρών, του Χιλιανού μαχαιροβγάλτη και κάτι παιδεραστών σαν τον Κον Μπεντίτ, που έχουν εργοδότη τους μία κυρία που δεν είναι στον Κορυδαλλό, επειδή απλά κανένας από τους «ρουφιάνους» που την είδαν να οδηγεί μεθυσμένη και να επιτίθεται σε αστυνομικούς δεν τολμά να καταθέσει εναντίον της...