Αλλάξαμε την εικόνα έστω και για λίγο

Την εβδομάδα που πέρασε είχα την τιμητική μου στα συστημικά ΜΜΕ. Κι αυτό λόγω της δράσεως που οργάνωσα στην οδό Ερμού. Πλην του Alter, ο οποίος καταδέχθηκε να μου δώσει κάποιον χρόνο για να καταθέσω την θέση της ομάδος που οργάνωσα, της «Ελεύθερης Ώρας», της «Citypress», η οποία έθεσε το ζήτημα στην πραγματική του βάση, και κάποιων άλλων ελαχίστων εξαιρέσεων, τις οποίες είτε δεν έχω υπ' όψιν μου, είτε μου διαφεύγουν, όλοι εναρμονίσθηκαν για άλλη μία φορά με την εμετική προπαγάνδα που γίνεται μέσα από το Πολυτεχνείο.

Τους ευχαριστώ ειλικρινά από τα βάθη της καρδιάς μου, διότι ο φάκελος που θα καταθέσω στον εισαγγελέα για τις ύβρεις, τις στοχοποιήσεις, τις συκοφαντίες και τις απειλές που εισπράττω, δεν θα περιλαμβάνει μόνον τους υπαιτίους, αλλά και τους συναυτουργούς. Δεν θα εκπλαγούν, βλέπετε, αφού προσωπικά, δεν έχω απαρνηθεί το κράτος, όπως εκείνοι, για να φαντάζει απρόβλεπτο το ό,τι τώρα προσφεύγω σ' αυτό για την προστασία μου και για την αποκατάσταση του ονόματός μου. Αυτοί είναι που μονίμως γλύφουν εκεί που φτύνουν.

Ναι, οι συναυτουργοί είναι πολλοί και οι κοινές συνιστώσες και «συνιστώσες» επίσης. Το ίδιο ενδεικτική και η τακτική: στοχοποίηση στο Indymedia, «μελέτη» από ιστολόγια και «παρα-ιστολόγια», ανάρτηση «προσωπικών δεδομένων» ξανά στο Indymedia, «Αντί»-πληροφόρηση για τα συστημικά ΜΜΕ, όπου, όπως μου είπε και κάποια δημοσιογράφος, τσιμπάνε χωρίς δόλωμα, αφού ο «αντιρατσισμός» είναι της μόδας... Όλως περιέργως, η παράθεση φωτογραφιών και στοιχείων ταυτότητος που πρωτοκυκλοφόρησε στο ιστολόγιο Junglereport και αναρτήθηκε αυτομάτως και στο Indymedia, συναντάται και στο ιστολόγιο του δημοσιογραφικού συνδυασμού «Συσπείρωση Δημοσιογράφων-Δούρειος Τύπος», του οποίου ηγείται η συνήθης ύποπτη ομάδα «Ιός» της «Ελευθεροτυπίας».

Ναι, καλά ακούσατε. Οι «δημοσιογράφοι», οι οποίοι εξανίστανται επειδή δημοσιοποιούνται ονόματα και φωτογραφίες «υπόπτων» για τρομοκρατικές ενέργειες, έχουν αναρτήσει στο ιστολόγιό τους φωτογραφίες και στοιχεία μας, χωρίς να έχουμε κατηγορηθεί για τίποτε και χωρίς να προκύπτει από πουθενά η χρήση όπλων και εν γένει βίας. Με λίγα λόγια, «κερατάδες και δαρμένοι»... Για να μην πούμε ότι την ώρα που έγινε προχθές η εισβολή και το πλιάτσικο στην ΕΣΗΕΑ, οι συντελεστές αυτού του συνδυασμού ήταν οι μόνοι που δεν προπηλακίσθηκαν.

Στην ίδια δε συνδικαλιστική γκρούπα που κάνει ό,τι θέλει μέσα στην ΕΣΗΕΑ, ανήκει και ο Παντελής Μπουκάλας της «Καθημερινής», ο οποίος σε άρθρο του εμμέσως πλην σαφώς, αναγνωρίζοντας μάλιστα ότι δεν κρυβόμαστε και γνωρίζοντας προφανώς ότι έχουμε όνομα και πρόσωπο στην κοινωνία, μας καταλογίζει εμμέσως παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία, σύσταση συμμορίας, απόπειρα δολοφονίας και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Δεν διστάζει δε να αναπαράξει το μύθευμα κάποιας από τις γνωστές «αυτόπτες μάρτυρες», από τις οποίες βρίθει ο χώρος του, η οποία ξεστόμισε, ότι τάχα «χτυπούσαμε μανιωδώς το κεφάλι κάποιου αλλοδαπού σε πεζούλι». Πρόκειται για την γνωστή σκηνή από την ταινία «Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας» και ο κ. Μπουκάλας ζήλεψε τον βίο του Γκασμέτ Καπλάνι και της «Πανδώρας», που πρόπερσι παρουσίαζαν το σενάριο μίας ταινίας μικρού μήκους ως πραγματικό περιστατικό.

Δεν μπαίνω καν στον κόπο να αναρωτηθώ, πού ανήκει και ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου του Antenna, ο οποίος αφού πετσόκοψε την συνέντευξή μου, συρράβοντας προτάσεις και μοντάροντας πλάνα πάνω στο πρόσωπό μου, ώστε να μην φανεί το μοντάζ, μας απεκάλεσε νταήδες, αποκρύπτοντας τις ιδιότητές μας και χρησιμοποίησε ως μαρτυρίες, αυτήν ενός Σενεγαλέζου δήθεν τραυματία και του μεταναστοπατέρα του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Πέτρου Κωνσταντίνου. Το αφήνω σ' εσάς...

Κανένας απ' όλους αυτούς δεν έκανε αναφορά στον άτυχο 72χρονο που κτυπήθηκε βάρβαρα και απρόκλητα, ούτε και στον Απόστολο Κοκκινόπουλο που εισέπραξε μία τομή μήκους έξι εκατοστών και βάθους ενάμισι, στο κεφάλι του. Και καμμία κουβέντα για τα ρατσιστικά συνθήματα που ακούγονται στο βίντεο από μέρους των Αφρικανών. Σωστά! Ρατσιστής μπορεί να είναι μόνον ένας λευκός.

Δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο και σε καμμία περίπτωση όλα όσα ανέφερα δεν είναι απολογητικά. Γιατί να απολογηθεί άλλωστε κάποιος ή πιο σωστά κάποιοι που με ειρηνικό και πρωτότυπο τρόπο κατάφεραν έστω και για μερικές ημέρες -ας μην είμαστε και πολύ αισιόδοξοι- να χαρίσουν στους πολίτες και τους εργαζομένους αυτής της έρμης πόλεως μερικές εικόνες τάξεως στους ακριβοπληρωμένους δρόμους της και μερικές σταγόνες ικανοποίησης του αισθήματός τους περί δικαίου και ισονομίας; Γιατί άλλωστε, να απολογηθούμε εμείς, που καταφέραμε να σηκώσουμε δήμαρχο, αντιδήμαρχο και ΕΛΑΣ από τις βαθουλωμένες πολυθρόνες τους και να τους στείλουμε στα καταγώγια της ντροπής που μόλυναν τόσον καιρό την αγορά λόγω της ανοχής τους;