Τα δικά μας παιδιά

Είναι φανερό πλέον, ότι το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να αποτρέψει την κατάρρευσή του. Οι δύο «κυβερνητικές» πολιτικές δυνάμεις, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αφού οδήγησαν την πατρίδα στην ανυποληψία και την κοινωνία στην εξαθλίωση, έγιναν τελικώς η αιτία για την πλήρη απαξίωση του συνόλου του πολιτικού κόσμου. Όπως οι διάφοροι νταβατζήδες του ποδοσφαίρου στήνουν παραμάγαζα και απομυζούν την ικμάδα των μικρότερων ομάδων με δέλεαρ το βρώμικο χρήμα που διαχειρίζονται, έτσι κι αυτοί παρείχαν προστασία σε πρόσωπα και πολιτικούς φορείς που είτε τους απορρόφησαν, είτε τους έστησαν, ως αναχώματα στην ανάπτυξη υγιών πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων. Τώρα, στην εποχή της κατάρρευσης, όλοι θα τους παρασύρουν μαζί τους, χρεώνοντάς τους ευθύνες, που ίσως σε κάποιους να είναι δυσανάλογες με την μέχρι σήμερα πολιτική τους παρουσία ή ακόμη και άδικες. Βλέπετε, σχεδόν πάντοτε, οι καλές προθέσεις δεν αρκούν.

Και για μεν τα κόμματα της λεγομένης Αριστεράς η εξέλιξη αυτή αποτελεί μία δίκαιη τιμωρία, αφού είναι δεδομένο το ότι, εκμεταλλευόμενα την δειλία και ανεπάρκεια κοινωνικού οραματισμού και πολιτικής των κυβερνώντων, επέβαλαν όλα αυτά τα χρόνια την εφαρμογή μίας στρεβλής και μόνον κατ' όνομα αναπτυξιακής πολιτικής, που το κυβερνητικό κατεστημένο χρησιμοποίησε για ίδιον όφελος, ξεχνώντας ότι αυτό είχε μία συγκεκριμένη ημερομηνία λήξεως: την ημέρα της αδυναμίας επιστροφής των δανεικών!

Η Αριστερά το γνώριζε πολύ καλά αυτό και, ενώ ήταν η γενεσιουργός αιτία αυτής της κατάστασης, περίμενε υπομονετικά για να χρεώσει τις ευθύνες αποκλειστικά στους αντιπάλους της, που φυσικά τόσα χρόνια ήταν οι βασικοί συμμέτοχοι στο μεγάλο πάρτι της ρεμούλας και της μίζας. Νοιώθοντας τώρα ριγμένοι από τους έμμεσους συνδαιτυμόνες της λεηλασίας του κρατικού πλούτου, έχουν το θράσος να βγαίνουν δημοσίως και να λένε «μαζί τα φάγαμε». Ναι, βεβαίως μαζί τα φάγατε, κοπρίτες και αντιπαραγωγικά μιάσματα του πολιτικού παλκοσένικου, αλλά αυτά να τα λέτε στις μυστικές συνεδριάσεις σας και όχι ενώπιον του ελληνικού λαού, προσπαθώντας να μετακυλήσετε τις ευθύνες σας στον μεροκαματιάρη εργαζόμενο των 500 ευρώ ή ακόμη και στον δημόσιο υπάλληλο που μόλις παίρνει τον μισθό του προσπαθεί μάταια να τον διαμοιράσει στο πακέτο των λογαριασμών των «υπηρεσιών κοινής ωφελείας» σας!

Ενώπιον του τέλους τους, που βλέπουν με αγωνία να πλησιάζει, τα κομματικά μαγειρεία στήνουν παραμάγαζα, «τελειώνουν» όσους δεν θεωρούν πια χρήσιμους, ενώ πριμοδοτούν πρόσωπα και φορείς που μέχρι χθες ονόμαζαν μιάσματα, επειδή προφανώς τους θεωρούν πιο εύκολα διαχειρίσιμους ή απλώς η διαφαινόμενη παρουσία τους στην νέα Βουλή θα τους δώσει το άλλοθι για μία αλλαγή πλεύσης σε κάποια «καυτά» ζητήματα. Κούνια που τους κούναγε! Το μόνο που θα επιτύχουν θα είναι η ακόμη μεγαλύτερη απαξίωση των θεσμών που υποτίθεται πως υπηρετούν και των αξιών που υποτίθεται πως υπερασπίζονται.

Και ανάμεσα σε όλο αυτό το τσίρκο, κάπου χαμένοι και πελαγοδρομούντες, οι Έλληνες εθνικιστές, χωρίς φυσικό ηγέτη πλέον μετά την υποταγή και του τελευταίου, χωρίς δικό τους πολιτικό φορέα, προσπαθούν να περισώσουν τις αξίες και τα ιδανικά του ελληνικού εθνικισμού, που μόνο χρώμα έχει το γαλάζιο και μόνη ταυτότητα αυτή που σφυρηλατήθηκε στους εθνικούς αγώνες με τα λάβαρα της πατρίδας και μόνο. Υποχρέωσή τους, η έγνοια για το αύριο. Ένα αύριο που πρέπει να ξημερώσει για τον ελληνικό εθνικισμό αγνό και αμόλυντο. Με ιδέες αποκρυσταλλωμένες, με στελεχικό δυναμικό που θα συγκεραστεί από παλαιά και νέα πρόσωπα, που αποδεδειγμένα θα έχουν σεβαστεί τις αρχές της ιδεολογίας και η πολιτική τους δράση δεν θα έχει λερώσει το πρότυπο του Έλληνα εθνικιστή.

Η εποχή είναι ιδιαιτέρως πονηρή για το εθνικιστικό κίνημα. Ή θα αγωνιστεί να διαφυλάξει την ελληνική ταυτότητά του στέλνοντας μηνύματα σε όλους ότι τα στελέχη του είναι αποφασισμένα να παλέψουν γι' αυτό διεκδικώντας ό,τι αναλογεί από αυτούς που σπεκουλάρισαν στον αγώνα των Ελλήνων εθνικιστών για να δρέψουν θεσμικά αξιώματα και δάφνες ή θα αφεθεί να μεταλλαχθεί σε ένα μόρφωμα που πολύ σύντομα δεν θα έχει καμμία σχέση με το αξιακό σύστημα που υπηρετούσε και με την ηθική που χαρακτήριζε όλες τις γενιές των Ελλήνων εθνικιστών. Η ευθύνη όλων είναι μεγάλη. Δόθηκε τεράστιος αγώνας για να βγουν από το πολιτικό περιθώριο οι εθνικιστές. Ας μην οδηγηθούν πάλι εκεί, αυτή την φορά μάλιστα διά των θεσμικών διαύλων του συστήματος, που πολύ καλοβλέπει τελευταία κάποιους που αφέθηκαν να παίζουν εν ου παικτοίς, εκμεταλλευόμενοι λάθη και παραλείψεις ετών. Προφανώς τους θεωρεί του χεριού του (ή ... δικούς του!).