Τα "τσουνάμι" της Κύπρου

Μόνο με τα "τσουνάμι" που σάρωσαν την νοτιοδυτική Ασία θα μπορούσαν να παρομοιαστούν αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν στην Κύπρο. Τίποτα δεν φαίνεται να έχει μείνει όρθιο τα τελευταία τριάντα χρόνια. Ούτε οι θέσεις αρχών που λέγαμε ότι είχαμε στο παρελθόν που μιλούσαν για δίκαιη λύση του Κυπριακού, ούτε καν η διατήρηση της μνήμης και του πόθου για επιστροφή, έμειναν ανεπηρέαστα. Τα χάλασε ακόμα πιο πολύ, το "άνοιγμα" των οδοφραγμάτων εκείνο το "Μαύρο Πάσχα" του 2003.

Για τη διολίσθηση του κυπριακού μετά την εισβολή, φταίει η πολιτική των ηγετών μας. Από αυτήν προήλθε το "τσουνάμι" του σχεδίου Ανάν. Ούτε η τιμή μας, ούτε η αξιοπρέπεια μας έμειναν αλώβητες. Η εξοικείωση και συμφιλίωση με την κατοχή είχαν ξεκινήσει με την αποδοχή από την τότε ηγεσία μας, της λύσης της Διζωνικής Ομοσπονδίας. Ατυχώς, οι επίσημες θέσεις των ηγετών μας δεν άλλαξαν, όσο κι αν άλλαξαν τα δεδομένα στη διεθνή πολιτική σκηνή. Δεν άλλαξαν ούτε και τώρα που είμαστε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η συνεχής κατολίσθηση της πλευράς μας από τις θέσεις αρχών, μετέτρεψε το Κυπριακό από θέμα εισβολής και κατοχής, σε θέμα διακοινοτικής διαμάχης. Με το "όλα στο τραπέζι" που ξεκίνησε από την διακυβέρνηση Κληρίδη, φτάσαμε στο σχέδιο Ανάν, που ισοπεδώνει τις όποιες ελπίδες για δημοκρατία και δικαιοσύνη. Αντικαταστήσαμε τη λέξη απελευθέρωση, με τη νεοφανή λέξη "επανένωση". Με την λεγόμενη επαναπροσέγγιση, διάφοροι θεσμοί του ψευδοκράτους έγιναν σταδιακά αποδεκτοί από την πλευρά μας. Οι συνεχείς επισκέψεις στα κατεχόμενα έχουν διαβρώσει το αγωνιστικό φρόνημα του λαού. Οι ηγέτες δεν έδωσαν κατεύθυνση στον λαό. Με λίγα λόγια, καθοδόν προς μια καθ' όλα απαράδεκτη λύση του Κυπριακού, παίρνονταν τα κατάλληλα μέτρα για να εναρμονιστούμε με τα νέα δεδομένα. Θα μας χορηγούσαν το δηλητήριο σε μικρές-μικρές δόσεις. Θα ήταν έτσι εύκολο να τα χωνέψουμε όλα. Ποιος, για παράδειγμα, θα μπορούσε να διανοηθεί πριν δέκα χρόνια, ότι φθαρτά από τα κατεχόμενα θα πωλούνταν στις ελεύθερες περιοχές, και η δικαιολογία θα ήταν (κατά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο), ότι είναι "προϊόν μόχθου", γι' αυτό και επιτρέπεται. Ούτε η απόρριψη του σχεδίου Ανάν, με το πελώριο 76%, ούτε η ένταξη μας στην Ε.Ε. θεωρείται ως εμπόδιο για τα καταχθόνια σχέδια των εχθρών, και των άσπονδων φίλων μας. Είναι πρωτάκουστο! Οι ηγέτες μας, επιμένοντας στο σχέδιο που απορρίψαμε, επιμένουν να προωθούν τα καταχθόνια αυτά σχέδια, επιμένουν στην λύση που θα φέρει την καταστροφή μας.

Η επανατοποθέτηση του Κυπριακού θα πρέπει να γίνει πάραυτα. Δεν επιτρέπεται μετά την ένταξη μας στην Ε.Ε. να συζητούμε για αναχρονιστικές λύσεις όπως αυτή της Διζωνικής Ομοσπονδίας. Γίνεται πολύς ντόρος για να αποφασίσουμε τι θέλουμε. Απαντούμε: Η Ευρωπαϊκή λύση είναι η καλύτερη "φόρμουλα" για δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Ας το ακούσουν αυτό οι τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας. Αυτοί είναι που πρέπει να αποφασίσουν τι θέλουν. Είτε ασπάζονται τις θέσεις του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ (του προοδευτικού κατά το Α.Κ.Ε.Λ.), είτε θέλουν πράγματι να είναι πολίτες μιας δημοκρατικής Ευρωπαϊκής Κύπρου. Αν επιλέγουν τις θέσεις του κυρίου Ταλάτ (αυτό φαίνεται να συμβαίνει), οι νόμιμοι Ευρωπαίοι της Κυπριακής Δημοκρατίας θα πρέπει να λάβουν τα μέτρα τους. Βαρεθήκαμε - κι ας το ακούσουν οι πάντες αυτό - να μας παίρνουν για κορόιδα. Οι τουρκοκύπριοι δεν μπορούν να απολαμβάνουν τα προνόμια, για τα οποία πληρώνουμε εμείς τον λογαριασμό, και η κατοχή να συνεχίζεται.

Μόνο την απογοήτευση μας προκαλούν αυτά που συμβαίνουν. Παρά το επιζήμιο φιάσκο της λεγόμενης επαναπροσέγγισης, ξεκίνησε τώρα νέα κούρσα. Αυτή των επισκέψεων Κυπριακών κομμάτων στην Τουρκία. Δεν είναι φυσιολογικά αυτά που συμβαίνουν. Μόνο ως προμηνύματα της καταστροφής μπορούμε να τα εκλάβουμε.

Ο λαός οφείλει να είναι σε συνεχή εγρήγορση. Αν ακούσουμε τους ηγέτες μας, το μεγάλο "τσουνάμι" της Κύπρου θα έρθει με μια λύση με βάση το σχέδιο Ανάν, φέρνοντας την ολική καταστροφή. Δεν θα υπάρχει πια η Κύπρος όπως την ξέραμε. Η διαφορά μας από τους δύστυχους της Νοτιοανατολικής Ασίας είναι ότι εμείς έχουμε προ πολλού προειδοποιηθεί.