Συσπειρώσεις-μαντρίσματα των κομμάτων και το χρέος των Ελλήνων της Κύπρου

Δυο μόλις χρόνια από το κρίσιμο δημοψήφισμα του 2004, ο λαός δεν φαίνεται να ξέχασε τον εφιάλτη. Αυτό φέρεται να δηλώνουν οι πάντες. 'Αλλο όμως τα λόγια, κι άλλο οι πράξεις. Με βάση τις δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, η πλειοψηφία των πολιτών δεν σκοπεύει να δώσει συνέχεια στον πατριωτισμό που εξέπεμψε με την ετυμηγορία του στο δημοψήφισμα. Τα κόμματα που στηρίζουν την λύση με βάση το σχέδιο Ανάν (κυρίως ΔΗ.ΣΥ. και Α.Κ.Ε.Λ.), διατηρούν τα ψηλά ποσοστά τους. Με βάση τα ευρήματα αυτών των δημοσκοπήσεων, φαίνεται ότι για τους Έλληνες της Κύπρου, το πάθημα δεν έγινε μάθημα.

Για να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου, χρειάζεται άραγε να θυμίζουμε τις εφιαλτικές ώρες που ένας ολόκληρος λαός έζησε, όταν η Κύπρος κινδύνευε άμεσα με τουρκοποίηση μέσω της λύσης του Ανάν; Ο προσφερόμενος χώρος των εφημερίδων είναι πολύ μικρός για κάτι τέτοιο. Θα αρκεστούμε σε κάποιες οδυνηρές διαπιστώσεις που θα πρέπει, για το καλό της πατρίδας, να ληφθούν υπόψην πριν λήψη της απόφασης για την ιερή ψήφο: το σχέδιο Ανάν κατέστη νεκρό, με το συντριπτικό 76% του δημοψηφίσματος. Εμβρόντητος όμως ο λαός, είδε το σχέδιο λύσης που απέρριψε, να νεκρανασταίνεται (μετά από τις μαλάξεις, της ηγεσίας μας), και, κακά τα ψέματα, παρά τις περί αντιθέτου διακηρύξεις των συμμετεχόντων στο θέατρο του παραλόγου, να βρίσκεται ολοζώντανο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Παρά το μέγα αυτό έγκλημα, εις βάρος του "κυρίαρχου λαού", οι διάφοροι λαοπλάνοι διαδηλώνουν την σύμπλευση τους με την λαϊκή βούληση (εκλογές έρχονται). Οι αλλοπρόσαλλες δηλώσεις της Ελληνίδας Υπουργού των Εξωτερικών "για το σχέδιο Ανάν που ανήκει στην ιστορία, αλλά οι εννιά χιλιάδες σελίδες του, δεν μπορούν να πεταχτούν στον κάλαθο των αχρήστων", συνεισφέρουν δυστυχώς, στην έντεχνη παραπλάνηση των πολιτών.

Το πιο τραγικό συμπέρασμα (που απεικονίζει και τον θανάσιμο κίνδυνο που συνεχίζει να διατρέχει η πατρίδα) είναι το ακόλουθο: Αν στις κρίσιμες επερχόμενες εκλογές ενισχυθούν οι θιασώτες του σχεδίου Ανάν, αυτό θα επανέλθει δριμύτερο. Μπορεί να του δώσουν άλλο όνομα (κάποιοι προαγωγοί του, ήδη το ονομάζουν "σχέδιο του Γενικού Γραμματέα" ... σκέτο), μπορεί να διακοσμηθεί με "ευρωπαϊκά πλαίσια", μπορεί να τολμήσουν να το ονομάσουν ως "τον έντιμο συμβιβασμό" ή ακόμα ως "την δίκαιη και βιώσιμη λύση". Η ουσία όμως είναι άλλη: αν η πλευρά μας εμπλακεί σε ένα νέο ολέθριο πάρε δώσε, στην βάση του ιδίου καταστροφικού σχεδίου, αυτή τη φορά μπορεί να μην καταφέρουμε να ξεφύγουμε με ένα ΟΧΙ σε ένα νέο δημοψήφισμα (μπορεί να μην μας δοθεί καν αυτή η επιλογή).

Είναι εύλογες κάποιες απορίες μας: Ξέχασαν οι αξιοπρεπείς πολίτες τα όσα έγιναν; Ξέχασαν τους φανατικούς υποστηρικτές του ΝΑΙ, και την τρομοκρατία για "νέα Μικρασιατική καταστροφή"; Ξέχασαν το ΝΑΙ που έγινε ΟΧΙ για να τσιμεντώσει το ΝΑΙ; Δεν βλέπουν τους ηγέτες που ερίζουν για το ποιος είναι ο πρώτος στην "επαναπροσέγγιση" με τους εκπροσώπους ενός κατοχικού καθεστώτος; Δεν είδαν τους εκπροσώπους των κομμάτων που έσπευσαν να παρευρεθούν στην αίθουσα "Κεμάλ Ατατούρκ" στην κηδεία του Οζκιέρ Οζκιούρ, με τις τεράστιες Τουρκικές σημαίες να κρέμονται πάνω από τα κεφάλια τους;

Θα πρέπει επιτέλους ο κάθε Έλληνας της Κύπρου να αναλογιστεί το χρέος που οφείλει προς την πατρίδα. Το κόμμα και η συσπείρωση-μάντρισμα που στοχεύει ο κάθε κομματάρχης θα πρέπει να μπουν στο περιθώριο. Ιδιαίτερα αυτοί που ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, θα πρέπει να προσέξουν! Ψηφίζοντας τα κόμματα που εμμένουν στην αναχρονιστική λύση της Διζωνικής Ομοσπονδίας που προτείνει το σχέδιο Ανάν, αναιρούν την πατριωτική ψήφο που κατέθεσαν τον Απρίλιο του 2004.

Επιβάλλεται να βγουν ενισχυμένες από τις εκλογές, οι δυνάμεις του καθαρού ΟΧΙ, αυτές που όχι μόνον αρνούνται χωρίς μισόλογα την πορεία προς την τουρκοποίηση, αλλά και προτείνουν την μόνη διαθέσιμη διέξοδο, την Ευρωπαϊκή λύση. Επιβάλλεται η στήριξη του κόμματος που δεν κάνει εκπτώσεις στα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και που με ανένδοτο αγώνα θα προστατεύσει τους Έλληνες αυτού του τόπου. Γι' αυτούς λοιπόν που είναι γνώστες της πραγματικότητας, και των κινδύνων που ελλοχεύουν, η ψήφος στο "Ευρωπαϊκό Κόμμα" είναι η σωστότερη επιλογή.