4η Αυγούστου 1936: Η «επικρατούσα άποψη» και η ιστορική αλήθεια

Ένας πολύ καλός τρόπος που έχει εφεύρει η επικρατούσα «προοδευτική» άποψη για την πρόσφατη ελληνική ιστορία, ώστε να μπορέσει να αντικρούσει την ιστορική αλήθεια, είναι να «βαφτίζει» με προσβλητικούς, υβριστικούς και άτοπους χαρακτηρισμούς οποιονδήποτε δεν συμφωνεί με αυτή. Και το κάνουν αυτό οι εκπρόσωποί της, την στιγμή που οι ίδιοι περηφανεύονται ότι πιστεύουν στην ελευθερία των ιδεών και στην ανοχή στην διαφορετικότητα. Μέγα ψεύδος και θα αποδείξω αμέσως το γιατί.

Συμπληρώνονται σε λίγες μέρες, στις 4 Αυγούστου, 77 χρόνια από την πολιτειακή μεταβολή της 4ης Αυγούστου 1936. Την εγκαθίδρυση, δηλαδή, της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά. Ενός καθεστώτος το οποίο είχε σαφή εθνικιστικά χαρακτηριστικά. Προσωπικώς, ως εθνικιστής, θέλω ο Έλληνας να έχει προσωπική ελευθερία ώστε να μπορεί να εκφράσει ανεμπόδιστα τις όποιες ιδέες του ή ταλέντα του έτσι ώστε να συμβάλλει με τις δυνάμεις του στην πρόοδο και του εαυτού του αλλά και, μοιραία, του έθνους του. Άρα το δικτατορικό πολίτευμα δεν με αφορά. Με αφορά όμως η ιστορική αλήθεια.

Η επικρατούσα, λοιπόν, «προοδευτική» άποψη λέει ότι οι Έλληνες δεν έχουν δικαίωμα να γιορτάζουν αυτήν την επέτειο, αλλά ούτε ακόμη και να την επαινούν, διότι είναι μια «φασιστική» και «ρατσιστική» επέτειος. Γιατί, λέει, ο Μεταξάς δεν βγήκε με εκλογές, αλλά ήταν «δικτάτορας». Τους προκαλώ να διαγράψουν τότε όλη σχεδόν την ελληνική ιστορία, ακόμα και τα πολιτιστικά της επιτεύγματα, διότι η Ελλάς, στην μακραίωνη ιστορία της, ελάχιστα ήταν τα χρόνια που είχε «δημοκρατικά» καθεστώτα. Ας διαγράψουν ακόμη και τους αρχαίους μας φιλοσόφους, εκ των οποίων ελάχιστοι ανήκαν στο «δημοκρατικό» στρατόπεδο. Ή τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, ο οποίος ήταν ο τελευταίος υπερασπιστής της Βασιλεύουσας και εξ όσων γνωρίζω, μόνο για τα δημοκρατικά του πιστεύω δεν φημιζόταν.

Αλλά, ποια ήταν πραγματικά η πολιτική αυτού του καθεστώτος για να μιλάμε για «φασιστικό» και «ρατσιστικό» καθεστώς; Σταχυολογώ ορισμένα από αυτά τα οποία κατά γενική ομολογία των υβριστών του Μεταξά αποτελούν πρόοδο αφού είναι πάγια αιτήματά τους:

• 23.10.1936: Ξεκινούν γεωτρήσεις σε Μακεδονία και Θράκη, για την ανακάλυψη κοιτασμάτων πετρελαίου.
• 26.10.1936: Αποφυλακίζονται οι κρατούμενοι για χρέη μέχρι 1000 δραχμές.
• 30.10.1936: Το Πυροσβεστικό Σώμα επεκτείνεται σε πολλές πόλεις της Ελλάδος.
• 25.12.1936: Ιδρύεται οικονομική αστυνομία για την δίωξη του λαθρεμπορίου και την πάταξη της φοροδιαφυγής.
• 09.01.1937: Αρχίζουν τα μαθήματα της Ελεύθερης Σχολής Κοινωνικής Πρόνοιας.
• 06.02.1937: Το κράτος αναλαμβάνει την εκμετάλλευση διαφόρων υπεραστικών λεωφορειακών γραμμών και τα αυτοκίνητα των γραμμών αυτών υπάγονται στον ΟΣΕ.
• 04.03.1937: Αρχίζει η εφαρμογή του θεσμού των κοινωνικών ασφαλίσεων στην Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και τον Πειραιά.
• 27.12.1937: Μέτρα της κυβέρνησης υπέρ των σταφιδοπαραγωγών. Ενισχύεται ο ΑΣΟ κι απαγορεύεται η επέκταση των φυτειών.
• 02.04.1937: Καθιερώνεται η 1η Μαΐου ως εορτή της εργασίας.
• 20.04.1937: Θα κατασκευαστεί πλωτή δεξαμενή στην Σύρο για την εξυπηρέτηση της Εμπορικής Ναυτιλίας.
• 02.05.1937: Συνίσταται Ταμείο Ασφάλισης Εμπόρων κι ορίζεται το πρώτο διοικητικό του συμβούλιο.
• 14.05.1937: Ηλεκτροκινείται ο σιδηρόδρομος Κηφισιάς με απλή στρωτή γραμμή. Στις διαβάσεις θα κατασκευασθούν γέφυρες.
• 13.06.1937: Γίνονται τα εγκαίνια της γεωργικής εκθέσεως Ζαππείου, με αφάνταστη ποικιλία εκθεμάτων απ' όλη την Ελλάδα.
• 30.06.1937: Χορηγείται δάνειο ύψους 55.000.000 δραχμών στον Δήμο Αθηναίων, για την ανέγερση της νέας λαχαναγοράς στο Ρουφ.
• 09.07.1937: Το υπουργείο Γεωργίας απαγόρευσε την χορήγηση αδειών στους δασικούς υπαλλήλους, κατά το θέρος, εξ' αιτίας του κινδύνου πυρκαγιών.
• 27.09.1937: Από την 15η Νοεμβρίου αρχίζει η τακτική λειτουργία του Οργανισμού Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ).
• 14.01.1938: Αρχίζει η λειτουργία των μαθητικών συσσιτίων σε όλα τα Δημοτικά σχολεία της χώρας.
• 09.03.1938: Ιδρύονται δημόσια Νοσηλευτικά Ιδρύματα στην Νάουσα, στην Ξάνθη, στο Βαθύ Σάμου και στην Λαμία.
• 22.03.1938: Ανακαλύφθηκαν ραδιενεργές πηγές στα Καμμένα Βούρλα με ραδιενέργεια μεγαλύτερη από 230 μονάδες mache, γεγονός που τις κατατάσσει στις καλύτερες της Ευρώπης.
• 20.04.1938: Καθιερώνεται ο θεσμός της Αγροτικής Ασφάλειας σε όλη την χώρα, για την πρόληψη και καταστολή αγροτικών αδικημάτων.
• 20.08.1938: Ο Ελληνικός Στρατός εισήλθε στην αφοπλισμένη ζώνη της Δυτικής Θράκης κι η Αλεξανδρούπολη ορίσθηκε ως έδρα Σώματος Στρατού.
• 30.09.1938: Ιδρύεται Ελληνικό Τουριστικό Γραφείο στο Λονδίνο, για την ανάπτυξη του Ελληνικού Τουρισμού.
• 04.10.1938: Οργανώνεται πλήρως η τροχαία κίνησης στην πρωτεύουσα.
• 07.11.1938: Έγιναν τα εγκαίνια της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας και της Ζωσιμαίας Βιβλιοθήκης στα Γιάννενα.
• 30.11.1938: Αρχίζει η πλήρης ιατρική περίθαλψη των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ και προσλαμβάνονται οι απαραίτητοι γιατροί.
• 09.03.1939: Έγιναν τα εγκαίνια του Ινστιτούτου Χημείας και Γεωργίας.
• 18.06.1939: Σύμφωνα με τις γνωμοδοτήσεις ειδικών η υπάρχουσα ποσότητα χρυσού στον Γαλλικό ποταμό, είναι εκμεταλλεύσιμη. Συνεχίζονται οι έρευνες για την ανακάλυψη πετρελαίου στην Ήπειρο.
• 13.10.1939: Το Αεροπορικό Σώμα αποκτά δικό του Μετοχικό Ταμείο στην Αθήνα.
• 16.11.1939: Ιδρύεται στην Αθήνα η Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής.
• 23.01.1940: Αρχίζει η κατασκευή του αποχετευτικού αγωγού της Αθήνας.
• 16.03.1940: Η Ελλάδα αποκτά Αστικό Κώδικα.
• 28.03.1940: Θεμελιώθηκαν οι μόνιμες εγκαταστάσεις της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης.
• 26.05.1940: Θεμελιώνεται το Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο.

Μας λένε δηλαδή, οι «δημοκρατικές δυνάμεις» ότι ο άνθρωπος που ίδρυσε το ΙΚΑ, εφήρμοσε την 8ωρη εργασία και τις άδειες των εργαζομένων, θέσπισε το δικαίωμα της απεργίας, θέσπισε την Εργατική Πρωτομαγιά, ήταν «φασίστας» και «ρατσιστής»!

Θα μπορούσα να γράψω κι άλλα. Πάρα πολλά. Αλλά ο «μπαρμπα-Γιάννης» δεν ησύχαζε. Λίγο πριν το θάνατό του μας παρουσίασε το ύστατο επίτευγμά του. Είπε αυτό που οι σημερινοί «δημοκράτες» δεν μπορούν να πουν: ΟΧΙ! Και έμεινε στην ιστορία ως πατέρας της δόξας! Τολμήστε την σύγκριση και μετά αναρωτηθείτε γιατί οι μεν είναι «προοδευτικοί» και «δημοκράτες» και ο Μεταξάς «φασίστας».

Το άρθρο αφιερώνεται σε αυτούς που πιστεύουν ότι η ιστορία δεν πρέπει να γράφεται με χολή και στον αείμνηστο δικηγόρο Λαμίας και νονό μου, Χρήστο Καραΐσκο, που πριν πολλά χρόνια μου δώρισε την βιογραφία του Μεταξά και μου έδωσε το έναυσμα να μην σκέφτομαι ότι μου υπαγορεύει η «επικρατούσα άποψη». Η οποία, παρεμπιπτόντως, διέλυσε την πατρίδα μας.