17η Φεβρουαρίου 1914: Μία επέτειος με διαχρονικό αίτημα

Η 17η Φεβρουαρίου 1914 ημέρα έναρξης του αυτονομιακού αγώνα στην Βόρειο Ήπειρο αποτελεί κορυφαία έκφραση της ματωμένης ιστορικής πορείας του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού και ορόσημο του αγώνα του για διατήρηση της εθνικής του ταυτότητας. Τρεις μήνες νικηφόρου αγώνα οδήγησαν στην υπογραφή του πρωτοκόλλου της Κερκύρας (17 Μαΐου 1914) με το οποίο παρείχετο πλήρης διοικητική αυτονομία στην Βόρειο Ήπειρο (ελευθερία θρησκείας, παιδείας, επικοινωνίας). Η διεθνής συνθήκη υπογράφεται από τις Μεγάλες Δυνάμεις αλλά και από την Αλβανία.

Σήμερα 93 χρόνια μετά και ενώ σε όλο τον κόσμο πνέει αέρας ελευθερίας και τα αυτονομιστικά κινήματα βρίσκουν την παγκόσμια αποδοχή, η αλβανική πολιτική ηγεσία, αναβιώνοντας παλιές δοκιμασμένες μεθόδους και "χοτζικές" πρακτικές:

• Αρνείται το άνοιγμα Ελληνικών σχολείων σε ολόκληρη την Βόρειο Ήπειρο, και όπου αλλού κατοικούν Έλληνες.
• Δεν αναγνωρίζει ακόμα την ελληνικότητα της Χειμάρρας και των κατοίκων της.
• Λεηλατεί την πολιτιστική κληρονομιά των Βορειοηπειρωτών.
• Περιορίζει δικτατορικά τις πολιτικές και οικονομικές ελευθερίες τους.
  

  Η Βόρειος Ήπειρος λοιπόν βρίσκεται στην κρισιμότερη ίσως καμπή της μαρτυρικής ιστορικής της πορείας. Η αδιαφορία της ελληνικής πολιτείας είναι ολοφάνερη. Η διπλή υπηκοότητα που θα δοθεί (σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης) στους Βορειοηπειρώτες, αποβλέπει σε μικροπολιτικά κέρδη για την ΝΔ, χωρίς αυτή να αντιλαμβάνεται την ερήμωση και εγκατάλειψη της Βορειοηπειρωτικής γης που θα επέλθει.

  Ας αναλάβουμε επιτέλους ΟΛΟΙ τις ευθύνες μας και ας αγωνιστούμε ενωμένοι, πολιτικά κόμματα, σωματεία, αλλά και οι ίδιοι οι Βορειοηπειρώτες, για την προάσπιση των ιστορικών δικαίων του Ελληνισμού. Τα δίκαια αυτά δεν βρίσκονται σε ένα κομμάτι χαρτί, αλλά στην μητρική Γη που πατάμε και καλλιεργούμε, στον αέρα που αναπνέουμε και στο νερό που πίνουμε από τις ίδιες πηγές που έπινε ο βασιλιάς Πύρρος, αλλά και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

   

  Διαχρονικό μήνυμα και αίτημα: Λευτεριά στην Βόρειο Ήπειρο