Όσλο - Αθήνα

Δεν έχασαν την ευκαιρία. Τα τρομοκρατικά εγκλήματα ενός παρανοϊκού Νορβηγού απετέλεσαν βούτυρο στο ψωμί των νεοταξίτικων εκφραστών του σύγχρονου ισοπεδωτισμού. Βρέθηκε επιτέλους ο ακροδεξιός μακελάρης που με τα φρικιαστικά εγκλήματά του θα ισορροπήσει τον ζυγό των εγκλημάτων της Αριστεράς και, γιατί όχι, θα τον περιστρέψει ακόμη και αντίστροφα! Λες και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας μπορούν να συμψηφιστούν και να μετρηθούν ποσοτικά και ποιοτικά...

Πολύ βολικό, μάλιστα, και το ότι φαίνεται πως μέσα στην νοητική του τρικυμία ο Μπρέιβικ επεφύλασσε μία πολύ θετική γνώμη για την Ελλάδα, τους αρχαίους φιλοσόφους μας, την ιστορία μας και τα δεινά του ελληνικού έθνους από τους μουσουλμάνους. Με έναν σμπάρο δύο τρυγόνια! Αναδεικνύουμε το μίσος που φωλιάζει στις εθνικιστικές ιδεοληψίες και την επικινδυνότητά τους και παράλληλα απαξιώνουμε το μεγαλείο του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής κοσμοθέασης ταυτίζοντάς το με την προσωπικότητα του βλαμμένου!

Συνεχίζεται, με τον τρόπο αυτό, η δαιμονοποίηση του Εθνικισμού, της φυσικής δηλαδή ιδεολογίας του ανθρώπου, αυτής που μετουσιώνει τον Πατριωτισμό από ένστικτο σε συνείδηση και λογική. Σε όλη την Ευρώπη (και όχι μόνο) όποιος τολμά να αρθρώσει εθνικιστικό λόγο εισπράττει τους χαρακτηρισμούς του φασίστα, του ναζιστή, του ρατσιστή κ.λπ. Το αποτέλεσμα είναι συνήθως είτε η περιθωριοποίησή του, είτε ο συμβιβασμός του με τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού και η μετάλλαξή του σε πρόθυμο υπηρέτη του πολιτικού συστήματος.

Οι παρενέργειες αυτής της πρακτικής ποικίλλουν, ανάλογα με τη χώρα και τον λαό. Οι βορειοευρωπαϊκοί λαοί, μη έχοντας την πολιτιστική κληρονομιά και υπόβαθρο των μεσογειακών, αντιδρούν συνήθως με συμπεριφορές, που χαρακτηρίζονται από πρωτογενή χαρακτηριστικά, που οδηγούν ενίοτε σε ενέργειες ακραίες ή και αντικοινωνικές. Το να ταυτίζει κανείς τον Εθνικισμό αποκλειστικά με αυτές τις εκφάνσεις του, είναι ιδιαιτέρως άδικο, ειδικά για τον ελληνικό Εθνικισμό. Όπως πολύ εύστοχα διατυπώνει συμπερασματικά στο εξαιρετικό βιβλίο του «Ποιός Εθνικισμός», ο καθηγητής Ιωάννης Χολέβας: «Είμαστε εθνικιστές με ένα υγιή, αμυντικό, πλουραλιστικό, ισότιμο, δημιουργικό και συνεργατικό εθνικισμό, με την έννοια του πολιτικού Εθνικισμού, με ένα αγνό και ακίνδυνο πνευματικό (γλωσσικό και πολιτιστικό) Εθνικισμό, συνδεδεμένο στενά με την Ορθοδοξία και με μία σύγχρονη, νέα Μεγάλη Ιδέα να οιστρηλατεί τους εθνικούς μας οραματισμούς» (εκδόσεις «Πελασγός», 1996, σελ. 343).

Αυτό και μόνο είναι ο ελληνικός Εθνικισμός και οποιαδήποτε προσπάθεια ετεροπροσδιορισμού του, ειδικά όποια τείνει να τον ταυτίσει με εγκληματικές συμπεριφορές, πρέπει να μας βρίσκει απέναντί της, απερίφραστα, άμεσα και αποφασιστικά. Έχουμε υποχρέωση να διαφυλάξουμε τις αξίες και τα ιδανικά του ελληνικού Εθνικισμού, κρατώντας τα στο επίπεδο όλων όσοι τα διαμόρφωσαν με την ιστορική τους παρουσία στις χιλιετίες της ιστορίας μας. Από τον Όμηρο και τον Λεωνίδα, τον Αλέξανδρο και τον Παλαιολόγο, τον Πλήθωνα και τον Καΐρη, τον Παύλο Μελά και τον Χρύσανθο Τραπεζούντας, τον Μεταξά και τον Γρίβα, μέχρι τον Ισαάκ και τον Σολομό, το φως του ελληνικού εθνικισμού οδηγεί τα βήματα όχι μόνο του ελληνικού έθνους αλλά κατ' επέκταση όλων των πολιτισμένων λαών της γης.

Κι αυτό το φως δεν μπορούν και δεν πρέπει να επιτρέψουμε να το σβήσουν ούτε οι σφαίρες ενός παρανοϊκού Βίκινγκ, ούτε οι πρόθυμοι ινστρούχτορες της νέας παγκόσμιας τάξης, που νομίζουν ότι η διαδρομή από το Όσλο ως την Αθήνα είναι τρεις ώρες με το αεροπλάνο...

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 28ης Ιουλίου 2011 της εφημερίδας Στόχος.