Αρχική »

    του Παναγιώτη Δούμα

    Προτέρημά του το παρελθόν του

    Δημοσιεύτηκε: 18 Δεκέμβριος 2011

    Την εβδομάδα που πέρασε ο Μάκης Βορίδης πέτυχε μονομιάς πολλαπλά κτυπήματα, μονοπωλώντας για άλλη μια φορά το πολιτικό ενδιαφέρον. Τα κτυπήματα αυτά ήταν προς πάσα κατεύθυνση, ακόμη και εναντίον κάποιων ασπόνδων υποστηρικτών του.

    Εντός και εκτός

    Δημοσιεύτηκε: 12 Δεκέμβριος 2011

    Η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας - εντός ή εκτός εισαγωγικών - κλείνει έναν μήνα ζωής και αν μη τι άλλο ο Μάκης Βορίδης με την στάση που μέχρι τώρα έχει κρατήσει είναι ο «MVP» αυτών των πρώτων 30 ημερών. Με την ανακοίνωση δε του πρώτου του νομοσχεδίου, πέτυχε και το πρώτο του γκολ.

    Το κόμμα της παπάτζας

    Δημοσιεύτηκε: 06 Δεκέμβριος 2011

    Η συζήτηση περί νέων κομμάτων, καθώς και μία παραβολική αναφορά του Φαήλου Κρανιδιώτη στο «κόμμα των κανιβάλων», φωτογραφίζοντας το γενικό σύνολο των «φιλομνημονιακών», με οδηγεί να απαντήσω αναλόγως με άλλο «κόμμα».

    Σύμπραξη για την Αθήνα

    Δημοσιεύτηκε: 04 Δεκέμβριος 2011

    Τον περασμένο Μάρτιο, μαζί με κάποιους άλλους συναδέλφους από τον χώρο των επιχειρήσεων συστήσαμε μία ομάδα, τους «Ελεύθερους Επιχειρηματίες». Σκοπός μας ήταν να δημιουργήσουμε ένα ξεχωριστό δίκτυο στον χώρο του εργοδοτικού συνδικαλισμού, αδέσμευτο και ελεύθερο από μικροκομματικές μεθοδεύσεις. Κι αυτό, διότι δυστυχώς, βλέπαμε όλες τις μέχρι τότε τάσεις να υπηρετούν τυφλά κάποια κόμματα, συρόμενες ακόμη και σε επιλογές που τραυμάτιζαν την εικόνα του ελληνικού εργοδοτικού συνδικαλισμού.

    Ο ΛΑ.Ο.Σ. τραβάει την ανηφόρα

    Δημοσιεύτηκε: 22 Νοέμβριος 2011

    Η συμμετοχή του ΛΑ.Ο.Σ. με τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα στην κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας του Λουκά Παπαδήμου, δημιούργησε σωρεία ερωτηματικών, αλλά και συζητήσεων, ως προς το αν αυτή η απόφαση ήταν σωστή. Και μπορεί κάποιοι να την απέδωσαν στην όποια ματαιοδοξία του προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ. και στην εμμονή του να είναι «παίκτης» εντός συστήματος, όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.

    Εκλογές ή όχι; Ιδού η διαφωνία

    Δημοσιεύτηκε: 10 Νοέμβριος 2011

    Για να μπορέσει κανείς να εξηγήσει τα όσα διαμείβονται από την ημέρα που ο Γιώργος Παπανδρέου εξήγγειλε το δημοψήφισμα μέχρι και σήμερα που η χώρα εξακολουθεί να μένει ουσιαστικά ακυβέρνητη, πρέπει να αναζητήσει το διακύβευμα. Αυτό δεν είναι άλλο από την εξουσία, παρ' ότι στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή θα περίμενε κανείς περισσότερη ευσυνειδησία και λιγότερη εξουσιομανία, αφού η εξουσία καίει όποιον την κρατάει.

    Η πίττα και ο σκύλος

    Δημοσιεύτηκε: 09 Νοέμβριος 2011

    Η ρήση «θέλει και την πίττα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο» ταιριάζει γάντι στον Γιώργο Παπανδρέου. Ήθελε και τα λεφτά με τους όρους του ΔΝΤ και τον κομματικό του στρατό χορτάτο. Ταιριάζει και σε όλους τους προκατόχους του, που ακόμη κι αν δεν ήταν διεφθαρμένοι (λέω τώρα) δεν τόλμησαν ούτε στιγμή να στερήσουν από τα οπλοστάσια των επιτελείων τους το ρουσφέτι και το βόλεμα. Ταιριάζει όμως και στον Αντώνη Σαμαρά.

    Δικομματική ... η εθνική σωτηρία

    Δημοσιεύτηκε: 08 Νοέμβριος 2011

    Δεδομένου ότι στην αορίστου χρόνου μεταβατική κυβέρνηση που από στιγμή σε στιγμή θα αναλάβει θα βρίσκονται μόνον η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, το μεταπολιτευτικό πολιτικό κατεστημένο βρίσκεται πλέον εκτεθειμένο σε όλο του το μεγαλείο μπροστά στα μάτια του δοκιμαζομένου ελληνικού λαού. Συγχρόνως όμως - ακούγεται παράδοξο - μπορεί να οδηγήσει την χώρα σε ένα διέξοδο, το οποίο προϋποθέτει την κατάρρευσή του.

    30 χρόνια από την «Αλλαγή»: Ο ελληνικός «υπαρκτός σοσιαλισμός»

    Δημοσιεύτηκε: 19 Οκτώβριος 2011

    Την 18η Οκτωβρίου του 1981 την θυμάμαι πολύ καλά. Ως συνήθως, μέτοικοι τότε στην Αθήνα, πήγαμε στην Γλυφάδα, για να ψηφίσουν οι γονείς μου, όπου, όπως πάντοτε, πέσαμε πάνω στην οικογένεια Βαρβιτσιώτη, στον τότε δήμαρχο Γλυφάδας Μάκη Λιούγκα και σε γνωστούς και φίλους από μία Γλυφάδα που τότε ακόμη ήταν χωριό. Το κλίμα ήταν μάλλον βαρύ και τα πρόσωπα των παραδοσιακά δεξιών Γλυφαδιωτών έδειχναν ότι ήξεραν τι έρχεται.

    Νέα Δημοκρατία: Η άλλη όψη του ιδίου νομίσματος

    Δημοσιεύτηκε: 05 Οκτώβριος 2011

    Με την πλάτη στον τοίχο η κυβέρνηση αναγκάζεται να λάβει κάποια «αντιλαϊκά» μέτρα εις βάρος της πελατειακής της βάσεως και των κομματικών της στρατιών. Τι κι αν το σύνολο αυτό είναι κατά πολύ (όχι και τόσο βέβαια) μικρότερο από τους δοκιμαζομένους εργοδότες και εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα; Αυτοί είναι οι πραγματικοί πολίτες β' κατηγορίας, οι οποίοι τραβούν τον Γολογθά τους χωρίς βογγητά και χωρίς κραυγές «αγανάκτησης».

    Σελίδες

Ελληνικές Γραμμές 2026