του Παναγιώτη Λιάκου

    Δημοσιεύτηκε: 25 Νοέμβριος 2003

    «Αυτή είναι η Ελλάδα. Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει. Μια χώρα που κατά πλειοψηφία κατοικείται από ανθρώπους μίζερους, μισαλλόδοξους, ιδιοτελείς, συντηρητικούς, ανασφαλείς και φοβισμένους. Αλλά μια χώρα που έχει μάθει να κοροϊδεύει τον εαυτό της, να ζει με ψεύτικα πιστοποιητικά και να βαυκαλίζεται με πλαστά γαλόνια». Ι.Πρετεντέρης, Το Βήμα της Κυριακής, 9/11/2003

    Δημοσιεύτηκε: 14 Ιούλιος 2003

    «Αχ!» Δεν πρόλαβε να πει τίποτε άλλο. Μόνο αυτή η χαμηλόφωνη κραυγή, ο λυγμός, ξέφυγε από το ματωμένο στόμα του. Κι έπεσε κάτω ανήμπορος. Η βαριά αρματωσιά του έκανε οδυνηρότερη την πτώση. Η σπαθιά που είχε δεχτεί, είχε ανοίξει ένα μεγάλο, κατακόκκινο αυλάκι που ξεκίναγε από το στήθος και κατέληγε στη βάση της κοιλιάς, ακριβώς επάνω απʼ τα αχαμνά του. Ένιωθε το αίμα να κυλάει απʼ την πληγή, άδειαζε σαν φλασκί με κρασί που τρύπησε. Έπρεπε να είναι πολύ πιο προσεκτικός στην αναμέτρησή του με το μισθοφόρο φονιά, το τσιράκι του σατράπη που απάντησε στο δρόμο του.

    Δημοσιεύτηκε: 14 Ιούνιος 2002

    «Βλέπουμε την Ιαπωνία να γλεντοκοπά βυθισμένη σε ευμάρεια και να κολυμπάει στο χρήμα και στην πνευματική της κενότητα. Είναι δυνατόν να δίνεις αξία στη ζωή, μέσα σε μια πλάση που το πνεύμα έχει πεθάνει; Ζήτω ο αυτοκράτορας! Νομίζω ότι ούτε καν με προσέχουν...» Τα τελευταία λόγια του Γιούκιο Μισίμα. 25 Νοεμβρίου 1970.

    Δημοσιεύτηκε: 29 Μάιος 2002

    «Η δημοκρατία στον τόπο μας ολοκληρώθηκε το 1981 και μετά»
    Χρήστος Πρωτόπαππας, Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, 27 Μαΐου 2002

    Δημοσιεύτηκε: 19 Απρίλιος 2002

    «Κακία δʼ εστί του μεν λογιστικού η αφροσύνη, του δε θυμοειδούς η τε οργιλότης και η δειλία, του δε επιθυμητικού η τε ακολασία και η ακράτεια, όλης δε της ψυχής η τε αδικία και ανελευθεριότης και μικροψυχία»
    Αριστοτέλης, «Περί Αρετών και Κακιών», 1250a

    Δημοσιεύτηκε: 01 Μάρτιος 2002

    Περιοδικό Symbol, ένθετη «προσφορά» της εφημερίδας «Επενδυτής» στους αναγνώστες. Σελίδα 10. 'Αρθρο που φέρει την υπογραφή «Χρήστος Παρίδης». Θέμα «η πλέον αμφιλεγόμενη προσωπικότητα της τέχνης του 20ου αιώνα», ο Marcel Duchamp. Σύμφωνα με τον συντάκτη, ο Marcel Duchamp δεν έπαιρνε καθόλου στα σοβαρά την τέχνη του, αλλά «κάθε του πράξη, κίνηση, δήλωση αποτελούσαν από μόνες τους μανιφέστο, επανάσταση, κοινωνικό όραμα».

    Δημοσιεύτηκε: 28 Φεβρουάριος 2002

    Ίμια, S300, Μαδρίτη, Οτσαλάν, Ελσίνκι, Σαμίνα. Συμφορές, τραγωδίες, αθλιότητες που έπληξαν την χώρα - σαν φυσικές καταστροφές που λυσσομανούν για λίγο και φεύγουν για ν' αφήσουν πίσω τους την τάξη του χάους. Ο Πρόεδρος εκεί. Ακλόνητος. Μειλίχιος. Πράος. Κολλημένος στον θώκο του. Ούτε μία φορά δεν ακούστηκε, δεν γράφτηκε, δεν ... "διέρρευσε" από τους "κύκλους" του πως σκόπευε να παραιτηθεί. Ίσως και ορθά. Όταν ένας Πρόεδρος Δημοκρατίας σκοπεύει να παραιτηθεί δεν το λέει, ούτε το "διαρρέει". Απλά το κάνει. Αν μου επιτρέπεται η μεταφορά, είναι ανάλογη περίπτωση με το φλερτ.

    Δημοσιεύτηκε: 17 Ιανουάριος 2002

    «Τούτο είναι του Θεού το ευμορφώτερον έργον. Αλλά πρέπει να έχη τινάς καθαράν καρδίαν, διά να ευφραίνεται τας ευεργεσίας και χάριτας της ελευθερίας αυτής. Ας εκλαμπρύνωμεν λοιπόν την θυσίαν μας εν τω θυσιαστηρίω της αρετής και ας την λατρεύωμεν πάντοτε, χωρίς να την μιάνωμεν πώποτε».
    Ρήγας Φεραίος, «Εγκόλπιο» (Δημοκρατική Κατήχησις)

    Δημοσιεύτηκε: 13 Δεκέμβριος 2001

    Υστερόχρονο επετειακό το άρθρο. Εφήμερα επίκαιρο σαν την Χριστουγεννιάτικη βαρυστομαχιά. Απόηχος γιορτής θλιμμένης. Ζήτημα που μας απασχολεί το αίτιο του ολιγοήμερου «θριάμβου» με αφορμή την αγιότητα των ημερών - λες και οι λοιπές ημέρες είναι ανίερες. Γιατί γιορτάζουμε; Μήπως για τον 13ο μισθό; Για τις ολιγοήμερες ανάσες από τον εργασιακό και ψυχολογικό κάματο; Για το ενδεχόμενο της κατάποσης αλκοολούχων ποτών και κατανάλωσης εύγευστων φαγητών και γλυκισμάτων; Γιορτάζουμε και για όλα αυτά, αλλά όχι μόνο γιʼ αυτά - σε καμία περίπτωση.

    Δημοσιεύτηκε: 17 Νοέμβριος 2001

    Όλα προβλήματα του έθνους έχουν λυθεί. Οι μοναδικοί άνθρωποι που δεν έχουν καταλάβει τις ραγδαίες - προς το καλύτερο - αλλαγές που έχουν λάβει χώρα στο Ellada μας είναι οι οικότροφοι του Big Brother. Η κοινωνία μας, τους τελευταίους δύο μήνες, είναι τόσο ικανοποιημένη από τις εξελίξεις που βρέθηκε επικίνδυνα κοντά στα σύνορα της ανίας και της έλλειψης νοήματος, σκοπού. Οι Έλληνες ήταν έτοιμοι νʼ αρχίσουν τις μαζικές αυτοκτονίες σαν τα χαριτωμένα τρωκτικά «λέμινγκς».

    Σελίδες