Οι μουσουλμάνοι μετανάστες ανατρέπουν την ισορροπία στο Βέλγιο

Τον προηγούμενο Μάρτιο στις τοπικές εκλογές στην Ολλανδία, η ψήφος των μουσουλμάνων μεταναστών ανέτρεψε την ισορροπία υπέρ των Σοσιαλιστών. Το ίδιο φαινόμενο σημειώθηκε και την προηγούμενη εβδομάδα στις τοπικές εκλογές στις μεγάλες πόλεις του Βελγίου. Στην Αμβέρσα οι Σοσιαλιστές αναδείχθηκαν ως το μεγαλύτερο κόμμα. Εκτινάχθηκαν από το 19,5% στο 35,3% των ψήφων, κερδίζοντας 22 από τις 55 θέσεις στο δημαρχιακό συμβούλιο, σημειώνοντας άνοδο 10 εδρών. 7 από τους Σοσιαλιστές συμβούλους, περίπου το 1/3 του συνόλου, είναι Μουσουλμάνοι μετανάστες: Φατμά Ακμπάς, Καρίμ Μπαχάρ, Ουάρντια Ελ Ταγκντουίνι, Γιουσέφ Σλασί, Φαουζάγια Ταλχάουι, Γκιουλέρ Τουράν και Σενέρ Ουγκουρλού. 6 από τους 7 είναι νέοι στην πολιτική.

Το αυτο-αποκαλούμενο «ισλαμοφοβικό» και Φλαμανδικό αποσχιστικό κόμμα Vlaams Belang (Φλαμανδικό Συμφέρον), το οποίο ήταν το μεγαλύτερο κόμμα στην Αμβέρσα, κέρδισε λίγες περισσότερες ψήφους, συγκεντρώνοντας το 33,5% των ψήφων από 33,0% την προηγούμενη φορά. Ο αριθμός των εδρών του παρέμεινε σταθερός στις 20. Η πολιτική σκηνή της Αμβέρσας χαρακτηρίζεται τώρα από μία πόλωση μεταξύ των Σοσιαλιστών και του Vlaams Belang. Εκτός από το Vlaams Belang, όλα τα άλλα κόμματα έχασαν ψήφους προς όφελος των Σοσιαλιστών (-7,3% οι Φιλελεύθεροι, -6,4% οι Πράσινοι). Το μόνο κόμμα που δεν «κατάπιαν» οι Σοσιαλιστές ήταν οι Χριστιανοδημοκράτες. Κέρδισαν 11,2% των ψήφων, κερδίζοντας 0,1% και διατηρώντας τις 6 έδρες τους. Οι Χριστιανοδημοκράτες είχαν και αυτοί μετανάστες υποψηφίους. 2 από τους εκλεγμένους συμβούλους τους, το 1/3 του συνόλου, είναι Μουσουλμάνοι: Ναχίμα Λαντζρί και Εργκούν Τοπ.

Το Vlaams Belang έμεινε στάσιμο και στις άλλες πόλεις με μεγάλο αριθμό μεταναστών, όπως τις Βρυξέλλες, το Γκεντ και το Μέχελεν. Μετά τις τοπικές εκλογές του 2000, στις οποίες το Vlaams Belang κέρδισε σημαντικά, το Βελγικό καθεστώς παραχώρησε στους μετανάστες δικαίωμα ψήφου στις τοπικές εκλογές και ψήφισε το λεγόμενο «Νομοσχέδιο Γρήγορης Υπηκοότητας». Το νομοσχέδιο παραχωρεί χωρίς καθυστέρηση την Βελγική υπηκοότητα ουσιαστικά σε όποιον έχει ζήσει στην χώρα για 3 (σε μερικές περιπτώσεις 2) χρόνια, κάτι που του δίνει δικαίωμα ψήφου και στις εθνικές εκλογές (η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική στο Βέλγιο). Αυτά τα μέτρα εισήχθησαν με διακηρυγμένο στόχο την αντιμετώπιση του Vlaams Belang.

Όπως η Λεόνα Ντετιέζ, τότε Σοσιαλίστρια δήμαρχος Αμβέρσας, είπε στο περιοδικό «Knack» στις 13 Σεπτεμβρίου 2000: «Το Vlaams Blok (όπως τότε λεγόταν το Vlaams Belang) προς το παρόν υπερεκπροσωπείται επειδή οι μετανάστες δεν επιτρέπεται να ψηφίσουν». Και όπως ο Γιόχαν Λέμαν, τότε διευθυντής του «Κέντρου για Ίσες Ευκαιρίες και Αντίθεση στον Ρατσισμό» (CEOOR), μία κρατική υπηρεσία που δουλεύει για τον Βέλγο πρωθυπουργό, ανακοίνωσε στην εφημερίδα «De Standaard» στις 15 Ιανουαρίου 2000: «Τι θα σημαίνει «οι δικοί μας άνθρωποι» σε 15 χρόνια από τώρα; Θα έχουν τόσους πολλούς νέους Βέλγους που το σύνθημα δεν θα έχει νόημα. Το Vlaams Blok ανήκει στο παρελθόν». Εν τω μεταξύ 6 από τα 15 χρόνια έχουν περάσει...

Κατά τραγική ειρωνεία, όπως επεσήμανα παλαιότερα, στην προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν τους γηγενείς «φασίστες» και «ρατσιστές» του Vlaams Belang, οι Σοσιαλιστές και οι Χριστιανοδημοκράτες δεν διστάζουν να βάλουν ακροδεξιούς Μουσουλμάνους υποψηφίους στα ψηφοδέλτιά τους. Μερικοί από αυτούς, όπως ο Μουράτ Ντενιζλί, μέλος της Τουρκικής ρατσιστικής και φασιστικής οργάνωσης Γκρίζοι Λύκοι που δολοφονεί Σοσιαλιστές συμβούλους στην Τουρκία, έχουν γίνει τώρα Σοσιαλιστές σύμβουλοι στο Βέλγιο. Ο Ντενιζλί εξελέγη με το Σοσιαλιστικό Κόμμα στο Σάαρμπεκ, προάστιο των Βρυξελλών.

Στις 10 Σεπτεμβρίου έγραψα ότι η Ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή θα μετακινηθεί δραματικά προς τα αριστερά τις επόμενες δεκαετίες, λόγω της αυξανόμενης επιρροής της ψήφου των μεταναστών, οι οποίοι επιθυμούν να διατηρήσουν και να επεκτείνουν τα κοινωνικά τους προνόμια.

Μία άλλη τάση, ωστόσο, είναι εμφανής. Στις εκλογές της προηγούμενης εβδομάδας, ενώ το Vlaams Belang έμεινε στάσιμο στις μεγάλες πόλεις, κέρδισε μαζικά στις μικρές πόλεις και τα χωριά. Αυτό είναι πιθανό να συνεχιστεί. Ενώ οι μεγάλες πόλεις της Ευρώπης γίνονται Μουσουλμανικές και Σοσιαλιστικές, η ύπαιθρος θα παραμείνει γηγενής και θα γίνεται όλο και περισσότερο «ισλαμοφοβική» και εχθρική προς τις πόλεις. Οι γηγενείς Ευρωπαίοι, τουλάχιστον όσοι μπορούν να το κάνουν, μετακινούνται εκτός των πόλεων (για την ακρίβεια τις εγκαταλείπουν μαζικά). Όπως ο Φίλιπ Ντεβίντερ, ηγέτης του Vlaams Belang στην Αμβέρσα, είπε σε μία συνέντευξη τον προηγούμενο μήνα: «Είμαι ρεαλιστής. Ο αριθμός των πιθανών ψηφοφόρων για το κόμμα μας μειώνεται χρόνο με τον χρόνο (στην Αμβέρσα, η οποία έχει 460.000 κατοίκους). Τώρα το 1/4 του πληθυσμού είναι μετανάστες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μας ψηφίζουν. Κάθε χρόνο 4.000 γηγενείς κάτοικοι της Αμβέρσας μετακινούνται εκτός αυτής και 5.000 μετανάστες εντός αυτής».

Οι πρώην κάτοικοι της πόλης έχουν μετακινηθεί στα προάστια. Το ποσοστό του Vlaams Belang σε πόλεις όπως το Σχότεν αυξήθηκε από 24,5% σε 34,7% και σε αγροτικές περιοχές όπως το Μολ από 13,1% σε 21,9%.