Το αντίδοτο στην χυδαιότητα

• Ο Πάγκαλος μας πέταξε κατάμουτρα ότι μαζί τα φάγαμε.
• Ο Χατζηδάκης διόρισε την κόρη του σε υπουργείο.
• Ο Κεφαλογιάννης βλέπει την γυναίκα του στην λίστα Λαγκάρντ και μας κάνει πλακίτσες.
• Ο Βορίδης μιλάει για «εξέλιξη των ιδεών του».
• Ο Μπουτάρης μας λέει «να βάλουμε εκεί που ξέρουμε» τα περί ήθους.
• Ο Χρυσοχοΐδης αισθάνεται περήφανος που επί υπουργίας του θα γίνει το τζαμί στην Αθήνα.

Όλοι τους σφυρίζουν αδιάφορα για τα μαγκάλια του θανάτου και για την ατελείωτη αλυσίδα των αυτοκτονιών. Και ετοιμάζονται για την τελική επέλασή τους με τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς των σπιτιών μας.

Τι υψώνεται απέναντί τους; Τίποτα! Εκτός κι αν θεωρούμε αντίσταση:

• Τις μαύρες κορδέλες στα προφίλ μας στο facebook.
• Τα «μπινελίκια» που τους ρίχνουμε πίσω από τις κλειστές πόρτες του δωματίου μας και τις οθόνες των υπολογιστών μας.
• Τις ομιλίες και τις βαθιές αναλύσεις μέσα σε τέσσερις τοίχους.
• Τις υποτονικές συγκεντρώσεις για την τιμή των όπλων.
• Την αρβύλα και τον ναρκισσισμό της αποτρίχωσης.
• Την αναζήτηση του εχθρού στις συνέπειες και όχι στα αίτια.

Η απάντηση στην χυδαιότητα των καιρών μας δεν μπορεί να δοθεί με μία άλλη χυδαιότητα. Μπορεί αυτή να φαντάζει ως η αναγκαία και επιβεβλημένη απάντηση για το σήμερα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει και δεν μπορεί να αποτελέσει την προοπτική του αύριο. Και επειδή η προδοσία από την βλακεία μπορεί να απέχουν πολύ, αλλά έχουν τα ίδια αποτελέσματα, πρέπει να καταδικαστούν στην συνείδησή μας και τα δύο.

Αυτό που δεν μπόρεσαν να ξεριζώσουν ακόμη από την ψυχή του Έλληνα είναι η συνείδηση του όμαιμου και η αυτογνωσία των αδελφικών δεσμών με τους συμπατριώτες του. Στοιχεία που οδηγούν στην σφυρηλάτηση της κοινωνικής αλληλεγγύης και της εθνικής κοινότητας.

Η Ιστορία μας δίδαξε ότι αν αφεθεί η εκμετάλλευση των στοιχείων αυτών από δυνάμεις εχθρικές προς την εθνική κοινότητα, το αποτέλεσμα θα είναι ολέθριο. Στην διάρκεια της Κατοχής 1941-1944, οι εθνικές δυνάμεις έδρασαν ασυντόνιστα, αφήνοντας την αντίσταση στις δομές της αντεθνικής Αριστεράς, κάτι που οδήγησε στα δραματικά και καταστροφικά γεγονότα των ετών 1944-1949.

Στην σημερινή Κατοχή της πατρίδας από τους διεθνείς τοκογλύφους και τους πρόθυμους υπηρέτες τους, πάλι η αντίσταση φαίνεται να εκχωρείται στις ίδιες αντεθνικές και αντικοινωνικές στην ουσία τους δυνάμεις. Η ευθύνη μας είναι τεράστια. Υπό την επίγνωση των λαθών του παρελθόντος, προσηλωμένοι σε μία οργανωτική περιχαράκωση και με το αγοραφοβικό σύνδρομο της «ιδεολογικής καθαρότητας», θα είμαστε όλοι μας ασυγχώρητοι αν ζήσουμε τα ίδια γεγονότα.

Επειδή πιστεύω ότι υπάρχει ακόμη χρόνος για θεσμικού τύπου λύσεις στα αδιέξοδά τους, επιβάλλεται τώρα περισσότερο από ποτέ άλλοτε εγρήγορση, συνεννόηση και καλή προαίρεση. Και όποιος κατάλαβε, έχει καλώς. Οι υπόλοιποι ας ετοιμαστούν να θάψουν τους εαυτών νεκρούς.