Τα πετρέλαια της Κύπρου και η σημασία του ηγέτη

Μία από τις πιο μεγάλες διαμάχες μεταξύ των ιστορικών είναι το εάν την Ιστορία την καθορίζουν οι Ηγέτες ή οι Λαοί. Η μία Σχολή ισχυρίζεται ότι ο παράγων ηγέτης, ο παράγων προσωπικότητα υπερέχει, ενώ η άλλη θεωρεί ότι όλα δημιουργούνται από τις κοινωνικές και μόνον ανάγκες της κάθε εποχής. Η πραγματικότητα είναι κάπου στην μέση, οι εκάστοτε κοινωνικές ανάγκες για να εκφραστούν χρειάζονται έναν ηγέτη ικανό να αξιοποιεί τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται.

Ο Ελληνισμός σήμερα έχει πράγματι αναδείξει έναν μεγάλο ηγέτη, τον Τάσσο Παπαδόπουλο! Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ανεδείχθη και δικαίως από την Ιστορία και απ' ότι φαίνεται υπάρχει όχι μόνον για να προασπίσει τα συμφέροντα της Κύπρου, αλλά και για να αναδείξει την ανεπάρκεια των δικών μας πολιτικών ταγών.

Όλοι θυμόμαστε το συγκλονιστικό του εκείνο διάγγελμα πριν από το δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν. Με τον μεστό του λόγο, συγκίνησε τους Έλληνες απανταχού της Γης και οδήγησε τον Κυπριακό Ελληνισμό στο υπερήφανο εκείνο ΟΧΙ που του δίνει σήμερα την δυνατότητα να σχεδιάζει το μέλλον του χωρίς εξαρτήσεις.

Η είδηση όμως των τελευταίων ημερών κυριολεκτικά εξέθεσε τελείως αυτούς τους πολιτικάντηδες που εκλέγουμε στην Ελλάδα και που προσποιούνται τους Πρωθυπουργούς και τους Υπουργούς. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος ανακοίνωσε ότι ολοκληρώθηκαν οι μυστικές συμφωνίες με την Αίγυπτο, την Συρία, τον Λίβανο και το Ισραήλ για την οριοθέτηση της μεταξύ τους υφαλοκρηπίδας και την εκμετάλλευση των πετρελαίων που ανήκουν στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Μόλις η Τουρκία το έμαθε άρχισε τις απειλές, αλλά ο Τάσσος δήλωσε ξερά: "Ό,τι και να λένε οι Τούρκοι εγώ θα συνεχίσω!" Το δε Στέητ Ντιπάρτμεντ αφού στην αρχή πήγε να υποστηρίξει την Τουρκία, μόλις παρενέβησαν προφανώς οι Πετρελαϊκές εταιρείες που προσδοκούν να κερδίσουν και αυτές χρήματα από εκεί, έβαλαν το λόμπυ τους να δραστηριοποιηθεί και οι Η.Π.Α. αναγκάστηκαν να δηλώσουν ότι είναι δικαίωμα της Κύπρου να κάνει ό,τι θέλει. Έχετε καταλάβει μήπως για πόσα χρήματα μιλάμε; Για 400.000.000.000 (δις) δολλάρια. Ο ετήσιος τακτικός προϋπολογισμός της Κύπρου είναι 8.000.000.000 (δις) δολλάρια. Δηλ. Η Κύπρος προσδοκά να εισπράξει από τις πωλήσεις πετρελαίου χρήματα που αντιστοιχούν σε 500 ετησίους προϋπολογισμούς. Και όλα αυτά οι Κύπριοι τα χρωστούν στον Τάσσο Παπαδόπουλος ο οποίος τόλμησε.

Εμείς; Εμείς φοβόμαστε την απειλή πολέμου της Τουρκίας (casus belli) και αρνούμαστε να αντλήσουμε τα δικά μας πετρέλαια από το Αιγαίο και τα άλλα πολύτιμα ορυκτά που υπάρχουν εκεί. Και το ερώτημα είναι πώς γίνεται η Κύπρος που διατελεί υπό Τουρκική κατοχή στην μισή της επικράτεια και που δεν είναι μέλος καμμιάς στρατιωτικής συμμαχίας να τολμά να τα βάλει και με την Τουρκία και με τις Η.Π.Α., ενώ η Ελλάς η οποία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε., του Ευρώ, με τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δαπάνες κατά κεφαλήν στον κόσμο, να φοβάται;

Η απάντηση είναι απλή. Διότι η Κύπρος βρήκε έναν ικανό ηγέτη την κρίσιμη στιγμή. Αν οι Κύπριοι είχαν εκλέξει τον Κληρίδη, τότε θα είχαν δεχθεί το σχέδιο Ανάν και τώρα θα έβλεπαν τους Τούρκους να αντλούν τα δικά τους πετρέλαια, ότι ακριβώς δηλαδή θα πάθουμε και εμείς σε λίγα χρόνια, εκτός και αν βρούμε τον δικό μας Τάσσο Παπαδόπουλο. Πάντως σε κάθε περίπτωση το σύνθημα είναι ένα: Η Κύπρος δείχνει τον δρόμο!