Σεβασμός στην μνήμη του Ίωνος Δραγούμη

Τιμήθηκε και φέτος η μνήμη του μεγάλου Έλληνα Ίωνος Δραγούμη, του πρωτοπόρου του Ελληνικού Εθνικισμού (όσο κι αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους). Η εκδήλωση τελέστηκε για 26η χρονιά στον τόπο της δολοφονίας του, απέναντι από το «Χίλτον», στην Αθήνα. Κι επειδή πρέπει να τα λέμε αυτά, αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον εκδότη Γιάννη Γιαννάκενα, που ξεκίνησε και στήριξε όλα αυτα τα χρόνια αυτήν την εκδήλωση, που για πρώτη φορά φέτος τιμήθηκε και με την παρουσία Ελλήνων πατριωτών βουλευτών.

Πέραν, όμως, των όσων υμνητικών ακούστηκαν στην εκδήλωση αυτή, θα πρέπει να επισημανθεί ότι ακούγονται κατά καιρούς διάφορα για τον Δραγούμη, από ανθρώπους που, ίσως καλοπροαίρετα, προσπαθούν να προσαρμόσουν την μεγάλη αυτή προσωπικότητα στα στενά ιδεολογικά τους κλισέ και πρότυπα. Έτσι και φέτος, διαβάσαμε το δελτίο τύπου νεότευκτης πολιτικής κίνησης, με τίτλο «Τιμή και δόξα στον σύντροφο Ίωνα Δραγούμη»!

Όταν τα κτήνη του Γύπαρη δολοφονούσαν σαν σκυλί τον μεγάλο Έλληνα εθνικιστή Ίωνα Δραγούμη, μη σεβόμενοι την τεράστια εθνική προσφορά του, το ήθος και την αξιοπρέπειά του, σίγουρα δεν ήταν δυνατόν να σκεφθούν το τι έκαναν εκείνη την στιγμή, υπακούοντας απλά στα ένστικτά τους ή φοβούμενοι να εναντιωθούν σε εγκληματικές διαταγές.

87 χρόνια μετά την άγρια δολοφονία του, δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να ασελγούμε στην μνήμη του, προσπαθώντας να τον καλουπώσουμε στα πρότυπα των ισοπεδωτικών ιδεολογιών των καιρών μας. Δεν έχει ανάγκη ο Δραγούμης να ταυτιστεί με τον όποιον Τσε ή τον όποιον Τσάβες για να αποκτήσει αξία στην συνείδηση και στην υπόληψή μας. Σεβαστός ο αγώνας και η προσφορά του κάθε επαναστάτη, αλλά ο πνευματικός και αγωνιστικός ογκόλιθος του Δραγούμη καλύπτει απόλυτα τις ανάγκες μας για την ύπαρξη ενός απάγκιου ψυχικής ανάτασης και ιδεολογικής καταφυγής.

Η χυδαία και υστερόβουλη χρήση τής κατά τα άλλα όμορφης λέξης «σύντροφος» πιστεύω ότι προσβάλλει την μνήμη του...