Περί εκλογών

Συνηθίζεται, από την επομένη κιόλας των κοινοβουλευτικών εκλογών, να αρχίζει μία συζήτηση περί της αναγκαιότητας της εκ νέου προσφυγής στις κάλπες το συντομότερο δυνατόν. Λες και ξαφνικά, οι μέχρι εκείνη την στιγμή καταλληλότεροι να κυβερνήσουν την χώρα γίνονται εντελώς ακατάλληλοι γι' αυτό.

Σε δουλειά να βρισκόμαστε, βεβαίως, θες διότι οι εφημερίδες θέλουν να αυξήσουν τις πωλήσεις τους, θες διότι πρέπει να ανεβεί η τηλεθέαση των καναλιών, θες διότι είναι ένας καλός τρόπος να πιέζονται οι κυβερνήσεις από τους κάθε φύσεως νταβατζήδες της πολιτικής και οικονομικής ζωής, αυτή η κατάσταση αποτελεί μία πραγματικότητα, σχεδόν χωρίς εξαίρεση τα τελευταία χρόνια.

Μετά τις κοινοβουλευτικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009, πίστευα ότι κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε. Παραιτήθηκε η πιο αποτυχημένη κυβέρνηση της μεταπολιτεύσεως, βουτηγμένη μέσα στα σκάνδαλα και στον οχετό της δημόσιας ζωής, ανέλαβε μία άλλη με πολύ μεγάλη διαφορά στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων και με μία άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, τι στο καλό! Πάλι για εκλογές θα μιλάμε; Άσε που μιλάμε για εκλογές 40 μέρες τώρα και θα μιλάμε για άλλες 18 τουλάχιστον, αφού τα εσωτερικά της ΝΔ μονοπωλούν την πολιτική επικαιρότητα, αφήνοντας στο απυρόβλητο το ΠΑΣΟΚ.

Κι όμως... Ο Γιώργος Παπανδρέου, πριν ακόμη αναλάβει την κυβέρνηση, έδειξε τις προθέσεις του. Επισκέφθηκε εν μέση προεκλογική περιόδω τον πλανητάρχη Ομπάμα. Και μόλις ανέλαβε, άρχισε την ... δράση. Κατάργηση του «ενοχλητικού» Υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης, τοποθέτηση της γνωστής για τις απόψεις της Θάλειας Δραγώνα στο Υπουργείο Παιδείας, αλλά και ουσιαστικώς αλλαγή του κώδικα περί ιθαγενείας, με την ανακοίνωση για παροχή πολιτικών δικαιωμάτων στους (λαθρο)μετανάστες δεύτερης γενιάς.

Εν όψει του επικειμένου Δεκεμβρίου, μήνα κατά τον οποίο αναμένεται να υπάρξει «λύση», κατά την επιθυμία των ΗΠΑνθρώπων, σε Σκοπιανό, Κυπριακό, Αιγαίο, με ιδιαιτέρως επώδυνες συνέπειες στα εθνικά μας ζητήματα, ίσως θα πρέπει να δούμε με σοβαρότητα το πώς μπορούν να αποφευχθούν όλα αυτά.

Η Ελλάδα του αύριο, ενός αύριο πολύ - πολύ κοντινού μας, δεν θα μοιάζει καθόλου με την Ελλάδα του σήμερα, αλλά και με την Ελλάδα που πολλοί από εμάς έχουμε ακόμη στην μνήμη μας. Μία Ελλάδα με περιορισμένη εθνική κυριαρχία σε εθνικά της εδάφη, μία Ελλάδα χωρίς δικαίωμα στην υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας, μία Ελλάδα έρμαιο της πολιτικής βουλήσεως Αλβανών, Πακιστανών, Κινέζων, Βουλγάρων, Σκοπιανών (ή μήπως «Μακεδόνων»), Τούρκων και όλων των φυλών του Ισραήλ που θα ζουν πλέον στο έδαφός της ισότιμα με τους Έλληνες. Αυτή η Ελλάδα δεν είναι, φυσικά, το όραμά μας. Αυτή η Ελλάδα είναι ο χειρότερος εφιάλτης μας!

Ίσως είναι η πρώτη φορά, που πρέπει να σκεφτούμε για το πώς μπορεί να ανατραπεί αυτή η κατάσταση. Για το πώς μπορεί να μπει φραγμός στον ολέθριο σχεδιασμό του Τζωρτζ Παπανδρέου και των υποτακτικών του. Για το πώς μπορεί να ανατραπεί αμέσως αυτή η κυβέρνηση, πριν μας οδηγήσει στον εθνικό αφανισμό. Ο Μάρτιος του 2010, με την εκλογή του προέδρου της Δημοκρατίας, ίσως είναι μία πολύ καλή ευκαιρία.

Ίσως είναι η πρώτη φορά που απαιτείται να μιλήσουμε για εκλογές τόσο σύντομα, αλλά και τόσο επιτακτικά!