Πατριώτες στην Βουλή, για την Ελλάδα που μας αξίζει

Σε ένα κομβικό σημείο για την επιβίωση του ελληνικού κράτους, μέσα στην δίνη των άσχημων γεγονότων που συνοδεύουν την πιο μεγάλη οικονομική κρίση που βιώνει η Ελλάς, μεταπολεμικά, ο Πατριωτικός χώρος στον οποίο δραστηριοποιούμαι πολιτικά επί 28 ολόκληρα χρόνια, είναι ο μόνος που δεν έχει ουδεμία συμμετοχή στο κατάντημα και τον εξευτελισμό του Έλληνα. Αντίθετα, κατέγραψε και προέβλεψε με ακρίβεια τα προβλήματα, που οδήγησαν το ελληνικό κράτος στο σημείο μηδέν που βρίσκεται σήμερα:

• Ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς που λειτουργεί ως «δούρειος ίππος» του εθνικού μας κράτους.
• Σοβιετοποίηση του κράτους, μέσω του δημοσίου τομέα.
• Εγκατάλειψη των εθνικών μας θεμάτων στην μοίρα τους, με αποτέλεσμα ο ορυκτός μας πλούτος να παραμένει ανεκμετάλλευτος, στο όνομα μιας αόριστης «ειρηνικής» ζωής.
• Απεθνικοποίηση των Ελλήνων μέσω της Παιδείας και των αριστεροκρατούμενων ΜΜΕ.
• Κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, εκτόξευση του χρέους και του ελλείμματος και πλήρης αντιαναπτυξιακή κατεύθυνση της οικονομίας μας, με την υπεργραφειοκρατία και την υπερφορολόγηση να έχουν την τιμητική τους.
• Σκάνδαλα επί σκανδάλων ατιμώρητα.
• Απειλή της εθνικής, οικονομικής αλλά και κοινωνικής μας συνοχής από την λαθρομετανάστευση.

Αυτά είναι μερικά μόνο παραδείγματα που έπληξαν την εθνική μας ζωή και έχουν επισημανθεί επανηλλειμμένως. Τους υπεύθυνους για αυτή την κατάσταση, οι Έλληνες τους ξέρουμε καλά και η τιμωρία τους είναι επιβεβλημένη, αν θέλουμε να υπάρχει και αύριο ελληνικό κράτος που να υπηρετεί το έθνος μας.

Ο λαός μας έχει την δύναμη στα χέρια του να τιμωρήσει τους υπευθύνους και να χαράξει το μέλλον του. Όχι φυσικά με χάος, καταστροφές, εμφυλιακό κλίμα και εξεγέρσεις. Αλλά με υπευθυνότητα, τάξη και σύνεση. Να αποδείξει ότι είναι πολίτης κι όχι αγροίκος. Το πολιτικό σκηνικό αλλάζει τάχιστα και ο δημόσιος διάλογος θα αποθεωθεί τους επόμενους μήνες μέχρι τις εκλογές.

Είναι καιρός να ανοίξουμε τα μάτια μας επιτέλους και να αποδείξουμε ότι είμαστε άξιοι να επιβιώσουμε καταδικάζοντας απερίφραστα τις πολιτικές που ανέφερα ανωτέρω και μας οδήγησαν σε πολιτιστική, οικονομική και εθνική παρακμή. Και η μόνη επιβίωση που βλέπω εγώ ως πατριώτης, είναι η εθνική μας επιβίωση. Που σημαίνει, πάνω απ' όλα, εθνική αξιοπρέπεια και προκοπή του λαού μας.

Προσωπικά, βρέθηκα στην δυσάρεστη θέση προ ημερών, με μόνο οδηγό την συνείδηση μου να υποβάλλω την παραίτησή μου από τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό μετά από 7 συνεχόμενα έτη αδιάκοπου, επίπονου και ανυποχώρητου αγώνα μέσα από τις τάξεις του, διαφωνώντας με την στάση του στην πιο κρίσιμη, κατά την γνώμη μου, ψηφοφορία για το ελληνικό έθνος. Ελπίζω ότι δεν θα πληγεί η αξιοπιστία του στα μάτια του λαού.

Δυστυχώς η Δεξιά, που τα εθνικά της αντανακλαστικά είναι αποδεδειγμένα πιο ευαίσθητα, βρέθηκε διχασμένη για μια ακόμη φορά σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Κι αν η ΝΔ, έκανε σε αυτό το θέμα αυτό που έπρεπε, δυστυχώς έχει χάσει την αξιοπιστία της για ένα σωρό «έπρεπε» που δεν έκανε τόσα χρόνια.

Πιστεύω στον Μάκη Βορίδη, και τον συγχαίρω δημόσια (όπως και τον Άδωνι Γεωργιάδη) για την συνεπέστατη στάση του στην κρίσιμη ψηφοφορία. Κρατώ όμως τις επιφυλάξεις μου, για το πόσο αυτός θα μπορέσει, τα «έπρεπε» της ΝΔ, να τα κάνει «πρέπει». Κι αυτό, διότι η ΝΔ διαθέτει πολλές «φυγόκεντρες» δυνάμεις, που όπως έχει αποδείξει στο παρελθόν, δεν της επιτρέπουν να κινηθεί σε μια ξεκάθαρη πατριωτική κατεύθυνση.

Τέλος, θα ήθελα να δηλώσω δημόσια ότι για μια ακόμα φορά, στηρίζω με όσες δυνάμεις διαθέτω κάθε προσπάθεια που γίνεται για την προώθηση των εθνικών ιδεωδών, ακόμη και μέσα στον ΛΑ.Ο.Σ., στην κατεύθυνση της αποκατάστασης του ονόματος της πατρίδας μας και μιας Ελλάδος στην θέση που της αξίζει.