Ο μύθος της αντιπαράθεσης για τις Αγγλικές βάσεις και το παραμύθι της Κυπριακής ανεξαρτησίας

Τα όσα ξαναέφερε στην επιφάνεια η παράνομη σύλληψη του Ευρωβουλευτή Μάριου Ματσάκη από τους Άγγλους, μας κάνουν ξανά να διερωτόμαστε: είναι μύθος το ότι θα τεθεί ποτέ θέμα Αγγλικών Βάσεων; Είναι παραμύθι το ότι το 1960 η Κύπρος έγινε ανεξάρτητο κράτος; Είναι με μεγάλη οδύνη, συνοδευόμενη αναπόφευκτα από οργή και αγανάκτηση (μετά από τους νέους εξευτελισμούς που ζήσαμε μαζί με τον Μάριο Ματσάκη), που διαπιστώνουμε ότι οι απαντήσεις τείνουν να είναι θετικές. Είναι τραγική η διαπίστωση. Στην "Ευρωπαϊκή Κύπρο" του 2007, βιώνουμε τον αναχρονισμό της αποικιοκρατίας.

Εξοργίστηκαν όλοι, ακόμα και οι πολέμιοι του λεγόμενου "Ματσακισμού", από τα συμβάντα. Όταν οι κομματάρχες διαπίστωσαν ότι διογκώνεται το αντιβρετανικό αίσθημα, δίστασαν να μας πουν μεμιάς το γνωστό τροπάρι του "δεν έφτασε η ώρα για να τεθεί θέμα Αγγλικών Βάσεων". Αφιερώθηκε κοτζάμ συνεδρία της Βουλής για το επίμαχο θέμα (και για τα μάτια του κόσμου). Ακούστηκαν πάλι πολλές εκρήξεις οργής, υπήρξε δε μεγάλος συναγωνισμός για να αναδειχθούν οι πιο οργισμένοι, αλλά κυρίως οι πιο συνετοί και συγχρόνως οργισμένοι (στην Κύπρο όλα γίνονται). Όλα για το θεαθήναι! Φρόντισαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με την νομική του πείρα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, και τα γνωστά "ναι μεν, αλλά" των Χριστόφια και Αναστασιάδη, να μας επαναφέρουν πανηγυρικά στο τετριμμένο: "δεν είναι συνετό να ανοίξουμε δεύτερο μέτωπο με τους Εγγλέζους". Στόχος, να πειστούν και πάλι οι ιθαγενείς, να μην τα βάζουν με τους Εγγλέζους. Ανασύρθηκε και ο μπαμπούλας του προερχόμενου από την Αγγλία, τουρισμού, και η φωτιά που άναψε ο Ματσάκης, πάει να σβήσει. Παρά τις από πανταχόθεν βαρύγδουπες δηλώσεις, το θέμα έχει ουσιαστικά παραπεμφθεί εκ νέου στις Ελληνικές καλένδες.

Απέκτησε ποτέ η Κύπρος την ανεξαρτησία της; Όχι! Αν την αποκτούσε, θα κοσμούσαν ακόμα οι λέοντες του Αγγλικού βασιλικού στέμματος, την είσοδο του προεδρικού; Δυστυχώς, διατηρούνται και πολλά άλλα από τα κατάλοιπα της αποικιοκρατίας. Η Κύπρος, μόνο στα χαρτιά, είναι ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος. Ανέκαθεν, λόγω κυρίως της ανεπάρκειας των ηγετών της (εραστών της πολιτικής του καλού παιδιού), ανεξαρτήτως των δικών της συμφερόντων, ενδίδει συνεχώς στις πιέσεις, υπακούοντας στις διαταγές των ισχυρών της γης (και των Εγγλέζων). Πως αλλιώς εξηγείται η διαχρονική στάση των ηγετών μας, να μην "αγγίζουν" τους Άγγλους και τα συμφέροντά τους στην Κύπρο, ενώ αυτοί φανερά μας μαχαιρώνουν, ως εταίροι πλέον στην Ευρώπη; Συναφές με το πιο πάνω, πως αλλιώς εξηγείται η εμμονή των ηγετών μας στην αγγλικής προέλευσης λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας;

Είναι δύσκολο να τεθεί θέμα βάσεων, όχι λόγω της μεγάλης νομικής μάχης που θα πρέπει να δοθεί, αλλά κυρίως λόγω της "αγγλολαγνείας" και της "αγγλοφοβίας", που συντηρείται στην Κύπρο, δεκαετίες μετά την εγκαθίδρυση της Κ.Δ. Κάποιοι συμπεριφέρονται σαν να μην γνωρίζουν ποιοι είναι οι μάγειροι των νέων δεινών που ετοιμάζονται εις βάρος μας. Ούτε το πρόσφατο σχέδιο Ανάν, και οι πρόνοιές του για τις Αγγλικές βάσεις, φαίνεται να τους έχει επηρεάσει.

Η αδίστακτη έναντι της Κύπρου αγγλική πολιτική, και τα εκδικητικά πλήγματα που καταφέρνει στο κορμί της, δεν αφήνουν τις ψυχές των παιδιών της Ε.Ο.Κ.Α. να αναπαυθούν. Ο αγώνας όμως θα συνεχιστεί. Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα φωνές όπως αυτή του Μάριου Ματσάκη, για να σώζουν την αξιοπρέπεια μας, υπερασπίζοντας τα δίκαια μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Γιατί αν περιμένουμε από τον υποψήφιο πρόεδρο, Ιωάννη Κασουλίδη (αυτόν που εκστόμισε το αλησμόνητο "θα σπάσουμε τα μούτρα μας αν κάνουμε χρήση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου", αυτόν τον ίδιο που επειγόταν να δεχθούμε το σχέδιο Ανάν, αλλιώς θα επέλθει νέα Μικρασιατική καταστροφή), είμαστε χαμένοι από χέρι.

Ερωτούμε την πολιτική ηγεσία: Πότε επιτέλους θα τεθεί θέμα Αγγλικών Βάσεων; Πόσο θα κρατήσει αυτή η επιζήμια ανοχή και υποχωρητικότητα; Μήπως μέχρι ο αγγλικός λέοντας και ο τουρκικός γκρίζος λύκος κατασπαράξουν την Κύπρο;