Οποία ευγνωμοσύνη!

  • Δημοσιεύτηκε: 18 Οκτώβριος 2004

    Να 'μαστε πάλι λοιπόν, εν' όψει μίας εθνικής εορτής και στο τραπέζι τίθεται για άλλη μια φορά το ζήτημα των αλλοδαπών σημαιοφόρων. Πρόκειται για ένα θέμα που και ο γράφων αλλά και άλλοι αρθρογράφοι της εφημερίδος μας έχουν επανειλημμένως θίξει και αν ανατρέξετε σε παλαιότερα φύλλα ή κείμενα της ηλεκτρονικής μας εκδόσεως, θα διαπιστώσετε ότι κάθε άλλο παρά μας λείπουν τα επιχειρήματα για να αντιδρούμε στην προσπάθεια ευτελισμού του εθνικού μας συμβόλου αλλά και της εθνικής μας επετείου. Έχουμε καταλήξει λοιπόν στην θέση μας, ότι η σημαία δεν μπορεί να είναι έπαθλο για να απονέμεται ως τέτοιο σε αριστούχους, ότι η επιλογή τους βέλτιστου πνευματικά αλλά και σωματικά μαθητού γίνεται με σκοπό την απόδοση τιμής ΠΡΟΣ την σημαία και ότι το Υπουργικό Διάταγμα του κ. Ευθυμίου αντίκειται προς τον υπάρχοντα νόμο, ο οποίος ορίζει ρητά ότι ο σημαιοφόρος πρέπει να είναι Έλληνας.

    Γιατί όμως αυτή η σχόλη να απονείμουμε την γαλανόλευκη, ωσάν έπαινο στους αριστεύσαντες και να αντιπαρερχόμεθα του γεγονότος ότι αυτοί είναι αλλοδαποί, όταν αυτό προκύπτει; Πολλοί μπορεί να είναι οι λόγοι και για τον καθένα διαφορετικοί. Το βέβαιο είναι ότι το ζήτημα αυτό είναι προϊόν συγχύσεως και αδυναμίας της ελληνικής κοινωνίας να αντιμετωπίσει το ζήτημα της αθρώας λαθρομεταναστεύσεως, τη στιγμή που το ίδιο το κράτος και οι κυβερνήσεις του, υποβαθμίζουν και εν τέλει εξευτελίζουν το κύρος θεσμών και νόμων, οι οποίοι δημιουργήθηκαν ακριβώς για να απαλλάσσουν την κοινωνία από τέτοιου είδους συγχύσεις και αδιέξοδα. Αυτό γίνεται πολύ πιο εύκολα αντιληπτό, αν αναλογισθεί κανείς ότι τίποτε απ' όλα αυτά δεν θα είχε προκύψει, αν κάποιοι ασυνείδητοι εκπαιδευτικοί λειτουργοί δεν παρέκαμπταν τους υπάρχοντες νόμους και πολύ περισσότερο, αν κάποιος Υπουργός Παιδείας δεν τους είχε διευκολύνει εκδίδοντας ένα πραξικοπηματικό Υπουργικό Διάταγμα, αντί να τους στείλει, όπως προεβλέπετο, στο σπίτι τους.

    ***

    Είδαμε την μικρή αλλά λαλίστατη Σονίλα Ματούσι, από το χωριό Λάππα της Αχαΐας, στην πρωινή εκπομπή του κ. Κακαουνάκη στο MEGA (18.10.2004), όταν ο τελευταίος την ερώτησε, γιατί επιμένει να θέλει να γίνει σημαιοφόρος παρά τις αντιδράσεις των συμμαθητών της, να δηλώνει τα εξής: «Επιμένω με πείσμα, διότι θέλω να λυθεί το πρόβλημα. Εάν είναι έγκλημα που διαβάζω και κάνω τόσο άσχημα που θέλω να την σηκώσω - όχι να την κατεβάσω - τότε να παραιτηθώ. Λυπάμαι πολύ!»


    Ζήλια

    Πέραν του ότι η νεαρή Αλβανίδα νομίζει ότι επιβραβεύεται με την σημαία, πιστεύει ότι οι αντιδράσεις των συμμαθητών της και μάλιστα στην συντριπιτική τους πλειοψηφία - ακόμη και των φίλων της - προέρχεται από την ζήλια αυτών και των γονέων της για τις καλές της σχολικές επιδόσεις. Στην συνέχεια βέβαια, όταν ρωτάται, πώς εξηγεί το γεγονός ότι και οι ίδιοι οι φίλοι της αντιτίθενται και συμμετέχουν στις μαθητικές κινητοποιήσεις, απαντά: «Μόνο πέντε από αυτούς ήταν φανατικοί εναντίον μου, οι υπόλοιποι το έκαναν για να χάσουν μάθημα με τις καταλήψεις!»

    Στην ίδια εκπομπή, ακούσαμε τον κ. Γείτονα, να λέει, συμπαραστεκόμενος στην μικρή Σονίλα: «Η Ελληνική σημαία δεν είναι σύμβολο του έθνους, αλλά σύμβολο πανανθρωπίνων αξιών του πολιτισμού μας.» Ότι η σημαία φέρει έναν σταυρό - συχνά δε μόνον αυτόν - και ότι ο σταυρός, ως θρησκευτικό σύμβολο εκφράζει οικουμενιστικές αντιλήψεις και αξίες το γνωρίζαμε. Μάθαμε όμως ότι δεν είναι σύμβολο του έθνους μας και αυτό χάρις στον κ. Γείτονα. Οι λόγοι, για τους οποίους ο σταυρός αυτός κοσμεί την ελληνική σημαία, είναι για τον πολιτικό του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ψιλά γράμματα, όπως άλλωστε και το γεγονός ότι η Σονίλα δεν προβληματίστηκε ποτέ για το τι σχέση μπορεί αυτή να έχει με το σύμβολο του Χριστιανισμού, όταν η ίδια δηλώνει ότι ανήκει σε μουσουλμανική οικογένεια και ότι η ίδια είναι άθρησκη. Γι' αυτό ο κ. Γείτονας, άλλωστε, επαυξάνει λέγοντας: «Είναι τιμή για μένα που είμαι Έλληνας, το ότι δέχεσαι να σηκώσεις τη σημαία…». Ευτυχώς που δεν έβαλε και τα κλάματα δηλαδή.


    Ενοχές

    Η στάση αυτή του κ. Γείτονα αλλά και πολλών άλλων πολιτικών προσωπικοτήτων της χώρας μας, πέραν από άκρως ανεύθυνη, μαρτυρά μία άλλη μεγάλη παρεξήγηση, την οποία μπορούμε πολύ εύκολα να διαπιστώσουμε και από τις δηλώσεις του Υφυπουργού Εργασίας, κ. Μάκη Γιακουμάτου, με μια γλώσσα σαν το μπόι του, επ' αφορμή των αντιδράσεων για την παραχώρηση από τον Οργανισμό Εργατικής κατοικίας σπιτιών του Ολυμπιακού Χωριού σε αλλοδαπούς. «Όταν σκοτώθηκαν (οι αλλοδαποί) στην κατασκευή του Ολυμπιακού χωριού Αλβανοί και μετανάστες δεν το κάνατε σημαία. Γιατί είχαμε νεκρούς. Τότε ήταν καλοί οι οικονομικοί μετανάστες, επειδή το χτίσανε. Τώρα να πάρουν τα σπίτια που χτίσανε δεν το δικαιούνται!».

    Γνωστός τηλεμαϊντανός, στα πέτρινα χρόνια της Ν.Δ., ο κ. Γιακουμάτος, ουκ ολίγες φορές, είχε καταφερθεί κατά των λαθρομεταναστών και είχε μάλιστα πρωτοστατήσει στα τηλεοπτικά παράθυρα κατά της παραχωρήσεως της σημαίας στον Αλβανό μαθητή, Όντι Τσενάι. Τον θυμόμαστε, προσκεκλημένο μαζί με τον Πρόεδρο του Ελληνικού Μετώπου, Μάκη Βορίδη σε εκπομπή του Τριανταφυλλόπουλου να βρίζεται με αριστερό καθηγητή συνδικαλιστή για το συγκεκριμένο θέμα.

    Ξάφνου, ακόμη και αυτός, απέκτησε ενοχές και ανακάλυψε ότι οι μετανάστες, εκτός από ασφάλιση, περίθαλψη εκπαίδευση και - προ πάντων - ανοχή, χρειάζονται και στέγαση, διότι σκοτώνονται για λογαριασμό μας. Λες και τους έχουμε εξανδραποδίσει και τώρα πρέπει να τους ταΐσουμε και να τους βρούμε και σπίτι. Αυτές τις ενοχές προσπαθούν οι κύριοι αυτοί, και το έχουν πετύχει σε μεγάλο βαθμό, να τις περάσουν στην ελληνική κοινωνία, η οποία επιζητά λόγους για να ανεχθεί τις συνέπειες της υπερβολικής παρουσίας μεταναστών στην χώρα μας. Παραβλέπουν το γεγονός ότι όλοι οι μετανάστες έχουν έλθει στη χώρα μας απρόσκλητοι και ανεπιθύμητοι, παραβιάζοντας τα σύνορα και τους νόμους τους και θεωρούν ότι τους έχουν και υποχρέωση.

    Οι ενοχές αυτές διαχέονται, τέλος, και στο πιο ευαίσθητο κομμάτι της κοινωνίας μας, που είναι η νεολαία μας. Από την μία δημιουργούνται τρομακτικές καταστάσεις εντός των σχολείων, όπου, σημειωτέον, κακώς και ενάντια στο Σύνταγμα της χώρας απολαμβάνουν δωρεάν παιδείας αλλοδαποί μαθητές. Αντί λοιπόν η μικρή Σονίλα να αναθεματίζει τους ευεργέτες της λέγοντας «…τα φαινόμενα αυτά δείχνουν έλλειψη παιδείας!» θα έπρεπε να γίνει λίγο μόνο πιο μελετηρή για να διαπιστώσει ότι το Άρθρο 16, παρ. 4 του Συντάγματος της Ελλάδος λέει: «Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας, σε όλες τις βαθμίδες της, στα κρατικά εκπαιδευτήρια...». Ποιος ξέρει, ίσως αν όλοι οι συμπατριώτες της πλήρωναν για την εκπαίδευσή τους στα ελληνικά σχολεία, οι συμμαθητές της να μην είχαν τέτοια «έλλειψη», μιας και το κράτος θα ήταν σε θέση να την καλύψει… Οποία ευγνωμοσύνη, για το γεγονός ότι βρίσκεται σε μία χώρα όπου οι γονείς της βρήκαν δουλειά, αυτή βρήκε δασκάλους και μπορεί να ονειρεύεται τον εαυτό της με την ιατρική ρόμπα και το ακουστικό και όχι την κάπα της βοσκοπούλας με την φλογέρα.


    Ιδεολογία

    Η έχθρα απέναντι στο έθνος και το εθνικό κράτος, η απαξίωση της πατρίδος, των συμβόλων της αλλά και του ιδίου του λαού αποτελεί βασικό συστατικό της διεθνιστικής ιδεολογίας αλλά και του νεοφιλελευθερισμού. Αρκετοί στην χώρα μας είναι μπολιασμένοι με αυτά τα μικρόβια και όσο περνούν τα χρόνια γίνονται όλο και πιο ορατά τα αποτελέσματα αφενός της πολυετούς μαρξιστικής προπαγάνδας στα σχολεία και τα Πανεπιστήμια, καθώς και η μετάλλαξη όλων αυτών των διεθνιστικών βλαστών σε χαβιαροαριστερούς της Νέας Τάξεως, όπως πολύ χαρακτηριστικά τους αποκαλεί ο Χρύσανθος Λαζαρίδης.

    Υπό έναν ψευδοανθρωπιστικό μανδύα, κατά την παλαιά σοσιαλιστική συνταγή, η Νέα Τάξη αποκτά οπαδούς παντού και δη στα τάγματα των μικρόψυχων βολεμένων, κρατικοδίαιτων και νεοπλούτων που αποτελούν την άρχουσα τάξη της δύσμοιρης χώρας μας. Στην δε άρνηση του μεγάλου υγιούς κομματιού της κοινωνίας μας φαντάζουν ως το νέο πολιτικό υποκείμενο οι μετανάστες, έτοιμοι να διατρανώσουν τον κανόνα που λέει ότι ουδείς είναι αναντικατάστατος.


    Πολιτικό όφελος

    Βλέποντας την αντιφατική συμπεριφορά του κ. Γιακουμάτου, σε σχέση με το παρελθόν, η κυνική αυτή αυτοαναίρεση θυμίζει πολιτικαντισμό και μία οπορτουνιστική στάση απέναντι στην νέα τάξη των μεταναστών. Αυτό είχε γίνει ορατό και σε προηγούμενες περιστάσεις, όπως τα προ- και μεθεόρτια του ποδοσφαιρικού αγώνος Ελλάδος - Αλβανίας, όπου το πολιτικό κατεστημένο, ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΚΚΕ και Συνασπισμός είχαν βαλθεί να πείσουν τους πάντες ότι οι Έλληνες είναι ένας ρατσιστικός, μη ανεκτικός λαός που αρέσκεται στο να κτυπά και να μαχαιρώνει ξένους.

    Μα, θα πει κανείς, οι Αλβανοί ψηφίζουν; Όχι. Τότε; Θα ψηφίζουν! Ήδη, κάποιοι αρχίζουν να πολιτογραφούνται. Χιλιάδες μικρές Σονίλες και Τσενάιδες μαζί με τους γονείς τους, βρίσκονται στο στάδιο αναμονής της πολιτιγραφήσεώς τους, πράγμα που θα σημαίνει φυσικά και την απόκτηση πολιτικών δικαιωμάτων. 10 χρόνια νόμιμης παραμονής, καθαρό ποινικό μητρώο και γνώση της ελληνικής γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού (!!!) και γίνεσαι Έλληνας. Είναι λοιπόν σαφές ότι, ήδη, στις εκλογές του 2007, θα ψηφίσουν χιλιάδες μετανάστες, οι οποίοι θα έχουν κάνει αίτηση πολιτογραφήσεως, ενώ στις μεθεπόμενες εκλογές, χάρις στον ευεργετικό γι' αυτούς νόμο της Βασούλας, του 2001, θα μπορούν να ψηφίσουν όλοι όσοι, επιδεικνύοντας απλά ένα εισιτήριο λεωφορείου, είχαν νομιμοποιήσει τότε την παρουσία τους στην Ελλάδα. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι πρώτη η Νέα Δημοκρατία μας είχε όλους εκπλήξει τον περασμένο Μάρτιο, προ των εκλογών, με τις διαφημίσεις της σε όλες σχεδόν τις ξενόγλωσσες - κυρίως αλβανόφωνες και ρωσσόφωνες - εφημερίδες της χώρας.

    Ίσως, λοιπόν, αυτή να είναι και η ταμπακιέρα. Τα πολιτικά κόμματα έχουν προ πολλού πάψει να εκφράζουν τον παραδοσιακό εθνικό μας κορμό και στοχεύουν ήδη σε νέα πελατεία, αντί να βελτιώσουν τις υπηρεσίες τους απέναντι σ' αυτούς που τους ανέδειξαν. Γι' αυτό και τα συνεχή «αδειάσματα», οι αναθεματισμοί, οι κατηγορίες και η περιφρόνηση του ελληνικού λαού. Το ίδιο ισχύει και για τα εργατικά συνδικάτα και τους λοιπούς συνδικαλιστικούς φορείς, οι οποίοι, διαπιστώνοντας ότι τα έσοδά τους μπορούν κατά πολύ να αυξηθούν αν συμπεριλάβουν και τους μετανάστες, καθώς απαξιώνονται και για την συναινετική στάση τους τόσα χρόνια, σιγούν σε περιπτώσεις, όπου υπάρχει αντιπαράθεση μεταξύ Ελλήνων και αλλοδαπών.

    ***

    Όπως επανειλημμένως έχουμε δηλώσει μέσα απ' αυτό το βήμα, οι θεσμοί, οι νόμοι, ακόμη και οι παραδόσεις αυτής και οποιασδήποτε άλλης χώρας δεν είναι τυχαία πράγματα. Είναι τουλάχιστον αφελές να πει κανείς ότι οι νομοθέτες που θέσπισαν τους νόμους περί παραμονής αλλοδαπού, μεταναστεύσεως, δωρεάν παιδείας και περιθάλψεως, συναθροίσεων, εθνικών συμβόλων και ιθαγενείας ήταν συμπλεγματικοί, ρατσιστές, ξενόφοβοι, μισαλλόδοξοι, αφιλόξενοι και τυπολάτρες. Θέσπιζαν όμως νόμους βλέποντας μπροστά πολλές δεκαετίες και όχι για να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα από την μη εφαρμογή και παραβίαση άλλων νόμων, όπως δυστυχώς γίνεται σήμερα. Όσο το κύρος των νόμων και η τάξη χάνονται στο όνομα ιδεοληψιών, πολιτικών και ιδιωτικών μικροσυμφερόντων, τόσο η κοινωνία θα διχάζεται οδηγώντας την χώρα μας σε νέες περιπέτειες, οι οποίες σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, την ανεργία και τη διαφθορά μπορούν να οδηγήσουν εν ριπή οφθαλμού σε σοβαρές εσωτερικές κρίσεις, όπου η βία θα κυριαρχεί.

    Η ελληνική κοινωνία έχει στείλει επανειλημμένως τον τελευταίο καιρό τα μηνύματά της. Ας αφουγκραστούν επιτέλους οι ιθύνοντες τα προβλήματά της, διότι θα βρεθούν στην δυσάρεστη θέση να εύχονται να μας είχαν ακούσει νωρίτερα και τότε σίγουρα δεν θα μπορούμε να τους βοηθήσουμε, όπως μάλλον δεν θα μπορούμε να βοηθήσουμε ούτε τους εαυτούς μας. Είναι πολύ εύκολο! Εφαρμόστε τους νόμους. Οι λαθρομετανάστες απελαύνονται, οι μετανάστες πληρώνουν για την παιδεία των παιδιών τους και δεν έχουν δικαίωμα στο συναθροίζεσθαι, ενώ την σημαία σηκώνουν μόνον Έλληνες. Κανείς δεν θα σας κατηγορήσει γι' αυτό!

    Υ.Γ. Κι επειδή κάποιοι θα βιασθούν να αποδώσουν αυτό το κείμενο σε κάποιο μίσος, και κάποιοι μετανάστες και μεταναστόπουλα να μου πουν ότι τους βάζουμε όλους στο ίδιο καζάνι, να διαχωρίσω τη θέση μου. Είδαμε στο βραδινό δελτίο ειδήσεων του ANTENNA (18.10.2004) και μια Ρωσίδα μαθήτρια σε μουσικό σχολείο χωριού της Πιερίας - αν δεν κάνω λάθος, η οποία εμφανιζόμενη στον Λυκειάρχη αρνήθηκε να σηκώσει την σημαία, λέγοντάς του: «Σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε, όμως δεν θέλω ούτε να δυσαρεστήσω ούτε να προσβάλω τους φίλους και συμμαθητές μου, τους οποίους αγαπώ, γι' αυτό παρακαλώ να γίνει σημαιοφόρος ο Έλληνας αριστεύσας.» Το σχόλιό μου; Στο συγκεκριμένο σχολείο μάλλον δεν έχουν έλλειψη παιδείας. Το βέβαιο είναι ότι η μικρή Ρωσίδα έχει δική της σημαία να σηκώνει, για την οποία μπορεί να είναι περήφανη και δεν έχει ανάγκη από αυτήν μίας ξένης χώρας. Μ' άλλα λόγια, αν ήμουν σ' ένα δωμάτιο με τον Πούτιν και τον Νάνο και μου 'λειπε το πορτοφόλι, δεν θα τους έβαζα στο ίδιο καζάνι, διότι εξ' αρχής θα γνώριζα ποιος μου το βούτηξε…