Μαθήματα «Ελληνικής Δημοκρατίας»

«Μου είπες πως είμαι τυχερή, γιατί δεν γνώρισα την χούντα. Μα με υποχρέωσες να ζω σε μια δημοκρατία, που την χούντα της κρατούσαν καλά οι δημοκράτες πολιτικοί της».
Χαρά Νικοπολούλου (η ηρωική δασκάλα του Μεγάλου Δερείου Έβρου, βραβευμένη προσφάτως από την Ακαδημία Αθηνών)

Σοβαρούς κινδύνους για την δημοκρατία διαβλέπουν ορισμένοι, μετά την «αποκάλυψη» της εφημερίδας «Το Βήμα» για «αυγά του φιδιού» που εκκολάπτονται στην Σχολή Ευελπίδων, με αφορμή ένα τραγούδι (παράφραση του ύμνου της δικτατορίας) που φέρεται να τραγούδησαν οι Ευέλπιδες στον χώρο της Σχολής, πρωτοστατούντος του 22χρονου αρχηγού τους. Συζητήσεις, άρθρα και συνεντεύξεις διαφόρων εκπροσώπων της πολιτικής και του πνεύματος, επισημαίνουν τον «μεγάλο κίνδυνο» εκτροπής του πολιτεύματος.

Το ότι ορισμένοι, επωφελούμενοι της κακής συγκυρίας στην οποία βρίσκεται η Πατρίδα μας, ονειρεύονται ολοκληρωτικές και «αρτηριοσκληρωτικές» λύσεις είναι αλήθεια. Αλλά αυτό, το συνειδητοποίησαν όλοι, από το γεγονός με τον 22χρονο εύελπι; Μια ολόκληρη παράταξη, και εννοώ την Αριστερά σε όλες τις εκφάνσεις της (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και λοιπές «δημοκρατικές δυνάμεις» όπως αυτοαποκαλούνται από την Μεταπολίτευση και μετά), επενδύει στο χάος και την ανυπακοή εδώ και πολλά χρόνια. Αλλά γι' αυτούς κουβέντα!

Τον μόνο εχθρό της δημοκρατίας τον οποίο εγώ γνωρίζω είναι αριστερών καταβολών και αυτό είναι εμφανέστατο, τόσο με τις τρομοκρατικές του εμφανίσεις μεταπολιτευτικά (17 Νοέμβρη, ΕΛΑ κ.λπ.), όσο και με τις δράσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς (πάσης φύσεως και ιδεολογικής κατεύθυνσης από τροτσκιστές έως μαοϊκούς και αντιεξουσιαστές), αλλά και της κοινοβουλευτικής Αριστεράς, η οποία σε κάθε ευκαιρία αποδεικνύει ότι δεν μπορεί με τίποτα να αποποιηθεί τις ολοκληρωτικές καταβολές της (εξαιρώ την στάση της «Δημοκρατικής Αριστεράς» του κ. Κουβέλη). Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, που χτίστηκε στα ερείπια της δικτατορίας και οι αρχιτέκτονές της την κατάντησαν περίγελο του κόσμου, οι «νοσταλγοί της χούντας» η οποία τελείωσε 37 ολόκληρα χρόνια πριν, αποτελούν «μέγα κίνδυνο» για την δημοκρατία, για τους «ευαίσθητους» υπερασπιστές της.

Δυστυχώς γι' αυτούς και τις αναλύσεις τους, καμία ιδεολογική ή πολιτική μάχη δεν γίνεται στην Ελλάδα με σκοπό μια συνταγματική εκτροπή, από τον ιδεολογικό χώρο που αναφέρονται. Ακόμη και οι πολιτικές εκείνες δυνάμεις που εκφράστηκαν θετικά για ορισμένα επιτεύγματα της δικτατορίας, πολιτεύθηκαν δημοκρατικότατα από το 1974 και μετά. Ειδικώς το στράτευμα δεν έχει δώσει απολύτως κανένα δικαίωμα στα 37 χρόνια Μεταπολίτευσης, για να κατηγορείται για επίορκο ή ότι αλληθωρίζει προς ανώμαλες, μη-δημοκρατικές, καταστάσεις, εκτρέφοντας μάλιστα «αρρωστημένα» στοιχεία, όπως σχολιάζεται. Και χωρίς καμία καθυστέρηση, όχι μόνον αναγορεύεται ως εχθρός της δημοκρατίας ένας 22χρονος εύελπις, αλλά αμφισβητείται έντονα κι αυτή ακόμα η εμπιστοσύνη που έχει ο ελληνικός λαός στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Δεν θα μπω στον κόπο να διαψεύσω το τελευταίο. Τα χειροκροτήματα από τον απλό λαό στους Ευέλπιδες που αρνήθηκαν να αποχωρήσουν από την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στην Θεσσαλονίκη, αρκούν. Θα πω όμως, ότι όσοι καταπιάνονται στο μέλλον με τόσο σοβαρά ζητήματα θα πρέπει να επιδεικνύουν, τουλάχιστον, λίγη σοβαρότητα! Να πληροφορήσω πάντως ότι ο εν λόγω εύελπις ήταν ανάμεσα σε αυτούς που έμειναν εκεί και τραγούδησαν το «Μακεδονία Ξακουστή», τιμώντας με αυτόν τον τρόπο την εθνική μας γιορτή, σε αντίθεση με την κυβέρνηση και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και αναγορεύθηκε σε εχθρό της δημοκρατίας ο αρχηγός των Ευελπίδων! Αναζητήστε, παρακαλώ, τα προσόντα που πρέπει να έχει κάποιος για να γίνει αρχηγός στην Ευελπίδων, για να καταλάβουμε για ποιούς ανθρώπους μιλάμε.

Για να ξέρουμε τι λέμε και να μην ψάχνουμε να βρούμε εχθρούς εκεί όπου δεν υπάρχουν:

* Οι εχθροί της δημοκρατίας θα έπρεπε να έχουν επισημανθεί, όταν την δεκαετία του '80, επιχειρήθηκε και επιτεύχθηκε η μαρξιστοποίηση της ελληνικής κοινωνίας και η σοβιετοποίηση του ελληνικού κράτους, απεθνικοποιώντας την σκέψη και την ζωή των Ελλήνων.

* Οι εχθροί της δημοκρατίας βρίσκονται στα προγράμματα κομμάτων που εκπροσωπούνται στην ελληνική Βουλή και ονειρεύονται «δικτατορίες του προλεταριάτου», φορούν κουκούλες, σπάζουν ξένες περιουσίες σε συνεργασία με τους αλλοδαπούς λαθροεισβολείς, για τα δικαιώματα των οποίων (αυτών και μόνο), αγωνίζονται με ιδιαίτερο ζήλο.

Κι επειδή ο εύελπις είναι σπουδαστής, άρα άμεσα συνδεδεμένος με αυτό που ονομάζουμε «Ελληνική Παιδεία» και όλοι αναφέρονται σε αυτήν (κυρίως για την έλλειψή της) προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:

* Εχθροί της δημοκρατίας δεν ήταν οι καθηγητές πανεπιστημίου όταν έβαζαν φαρδιές-πλατιές τις υπογραφές τους σε κείμενα που υπερασπίζονταν τους αλήτες που έκαιγαν ελληνικές σημαίες;

* Εχθροί της δημοκρατίας δεν ήταν όλο το εκπαιδευτικό κατεστημένο, τον καιρό που βιαζόταν αισχρά η ελληνική γλώσσα με νομοθετική κατάργηση της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών, από τον ανεκδιήγητο «δημοκράτη» Γεώργιο Ράλλη κι εκείνοι «αντιστέκονταν» επιδιδόμενοι σε απεργίες για οικονομικά και εργασιακά ζητήματα;

* Πως ακριβώς υπερασπιζόταν η δημοκρατία στην Ελλάδα από τους δασκάλους της, όταν οι προτομές του μέγιστου των Ελλήνων (κατά τον ελληνικό λαό και όχι μόνο) Μεγάλου Αλεξάνδρου, αφαιρούνταν από τα ελληνικά σχολεία;

* Ποιά δημοκρατία υπερασπίστηκε το ελληνικό κράτος την νύχτα των Ιμίων, όπου χύθηκε ελληνικό αίμα, υπερασπιζόμενο ελληνικό έδαφος;

* Τα συνδικαλιστικά όργανα των δασκάλων και καθηγητών πού βρίσκονταν όταν το ΠΑΣΟΚ (πιστό στις διεθνιστικές του καταβολές και αντιλήψεις) αφαιρούσε τον τίτλο «Εθνικής» από το Υπουργείο Παιδείας; Μόνο όταν τους αφαιρούσαν χρήματα από το μηνιάτικο κινδύνευε η δημοκρατία κι έβγαιναν στους δρόμους;

* Όταν ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα, στα πλαίσια της ... «ελεύθερης διακίνησης ιδεών», φιλοξενούσε αναρχικό ιστότοπο, ο οποίος καλούσε απροκάλυπτα τον λαό σε εξέγερση και άσκηση βίας, δεν κινδύνευε η δημοκρατία;

* Πως ακριβώς υπερασπιζόταν η δημοκρατία, όταν ως βιβλίο της ΣΤ' Δημοτικού αποφασίσθηκε από την τότε Υπουργό Παιδείας, Μαριέττα Γιαννάκου-Κουτσίκου, να είναι το ιστορικό και αντεθνικό έκτρωμα της Ρεπούση και στις σχολικές βιβλιοθήκες προστέθηκαν βιβλία δήθεν διανοητών, της αριστερής βλακοκουλτούρας, που μιλούσαν για «έρωτες με ψυγεία» και «μαστούρα του πυρετού»; Ούτε η χούντα δεν τόλμησε να αντικαταστήσει την Μαρία και τον Γιαννάκη στα αναγνωστικά του δημοτικού σχολείου με τον Χασάν και την Αϊσέ! Το έκανε η δημοκρατία, που λένε ότι κινδυνεύει.

Εχθροί της δημοκρατίας είναι αυτοί, που δεν κάνουν αυτό, το οποίο ένα δημοκρατικό κράτος πρέπει να κάνει και ορίζεται ρητά στο σύνταγμα μας: Να υπερασπιστεί τον ελληνικό λαό, δηλαδή το ελληνικό έθνος! Η δημοκρατία δεν κινδυνεύει από ανθρώπους που αγαπούν την Πατρίδα και ειδικά από αυτούς που είναι ταγμένοι να την υπερασπίσουν ακόμη και με το αίμα τους. Η δημοκρατία κινδυνεύει από αυτούς, που θα έπρεπε να αγωνίζονται για την θωράκισή της, με κυρίαρχη θέση ανάμεσα σε αυτούς, τον πνευματικό και εκπαιδευτικό κόσμο του έθνους. Και επειδή αυτό δεν έγινε όλα αυτά τα χρόνια, απαξιώθηκε το πολιτικό σύστημα από μόνο του, όπως πάρα πολλοί διαπιστώνουν, με αποτέλεσμα η δημοκρατία σε αυτόν τον τόπο να κινδυνεύει μόνο επειδή σταμάτησε από χρόνια να είναι αυτό που πρέπει: Ελληνική!

ΥΓ. Θα μπορούσα να γράψω χίλιους λόγους για τους οποίους η δημοκρατία δεν κινδυνεύει από τις αγωνιώδεις και σε στιγμές απελπισίας, κραυγές πολλών Ελλήνων του τύπου «που είσαι Παπαδόπουλε;» και «μια χούντα θα μας σώσει» ή από το τραγούδι ενός 22χρονου Εύελπι, που είναι αποτελέσματα οργής για όσα μας φόρτωσε στην πλάτη η «Γενιά του Πολυτεχνείου». Αντ' αυτού σας παραθέτω μια προσωπική μου εμπειρία ως ερέθισμα προβληματισμού και αυτοκριτικής. Την διετία 2001- 2003 «έκανα το δάσκαλο» στο σχολείο δεύτερης ευκαιρίας, της πόλης Bremerhaven στην Γερμανία όπου ζούσα. Σε μια συζήτηση που είχα με έναν Καθολικό πάστορα και καθηγητή της Θεολογίας στο δημόσιο λύκειο, που ήταν ανάμεσα στους μαθητές μου, θέλοντας να μου κάνει πλάκα, μου είπε: «Νίκο, παρατηρώ ότι παρ' όλο που είσαι και επαγγελματίας, δεν έχεις λείψει ούτε λεπτό από τα μαθήματά μας. Μήπως μας λες ψέματα και ... δεν είσαι Έλληνας;» Του λέω: «Γιατί το λες;» Η απάντησή του αποστομωτική: «Γιατί οι Έλληνες «συνάδελφοί» σου όλο απεργίες κάνουν!» Σκέφτομαι τώρα ότι έπρεπε να συμπληρώσω: «Ενίοτε υπερασπίζονται και την ... δημοκρατία!»