Μία απάντηση στον «Ιό» της «Ελευθεροτυπίας»

Κυρία και Κύριοι του «Ιού»,

Σε πρόσφατο δημοσίευμά σας (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 21/6/2009) χαρακτηρίσατε την μελέτη μου με τίτλο «Άκρα Δεξιά και Ριζοσπαστική Δεξιά στην Ελλάδα και στην Δυτική Ευρώπη 1974-2004» (εκδόσεις Πελασγός) ως «στρατευμένο σύγγραμμα του χώρου». Όμως, σε παλαιότερο δημοσίευμά σας (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 26/2/2006) την είχατε χαρακτηρίσει ως «προσπάθεια ψύχραιμης επιστημονικής καταγραφής της σύγχρονης νεοελληνικής ακροδεξιάς». Πότε ήταν σωστή η κρίση σας; Το 2006 ή το 2009;

Μάλιστα, στο σχόλιό σας του 2006 είχατε θεωρήσει ως αδυναμία της μελέτης μου το ότι δεν ασχολήθηκα με την δράση των υπό ανάλυση κομμάτων, ενώ τώρα θεωρείτε ότι θα έπρεπε να ασχοληθώ με την τηλεοπτική παρουσία τους. Φαίνεται ότι οι απόψεις σας μεταβάλλονται ανάλογα με τις προσταγές της επικαιρότητας!

Πράγματι, η μελέτη μου επικεντρώνεται στην συγκριτική ανάλυση των πολιτικών προγραμμάτων και των ιδεολογικών διακηρύξεων εκείνων των πολιτικών κομμάτων που από το 1974 μέχρι το 2004 κατέγραψαν κάποια εκλογική παρουσία στην χώρα μας και είχαν (ορθά ή όχι) χαρακτηρισθεί ως κόμματα της «Άκρας Δεξιάς». Ασφαλώς και δεν περιμένω να σας απασχολούν θέματα επιστημονικής μεθοδολογίας, εγκυρότητας και αξιοπιστίας, αλλά η συγκριτική ιδεολογική ανάλυση δεκατεσσάρων κομμάτων τα οποία δραστηριοποιήθηκαν σε μία χρονική περίοδο τριακονταετίας έπρεπε να γίνει στην βάση ομοειδών στοιχείων και πηγών για κάθε κόμμα. Για παράδειγμα, η σύγκριση της ιδεολογικής διακήρυξης ενός κόμματος, με τις προεκλογικές ομιλίες του αρχηγού ενός άλλου κόμματος και με τις τηλεοπτικές συνεντεύξεις στελεχών ενός τρίτου κόμματος ενέχει σοβαρές μεθοδολογικές αδυναμίες και κινδύνους.

Τα στοιχεία και οι πηγές που ήταν κοινές και μπορούσαν να ανευρεθούν και για τα δεκατέσσερα αυτά κόμματα ήταν τα πολιτικά τους προγράμματα και οι ιδεολογικές τους διακηρύξεις - αυτά τα στοιχεία δηλαδή που περιγράφουν την επίσημη ιδεολογία κάθε κόμματος. Αυτό συγκρίνει και αναλύει η μελέτη μου: την επίσημη ιδεολογία των χαρακτηρισθέντων ως «ακροδεξιών» κομμάτων από το 1974 μέχρι και το 2004. Ο συγκεκριμένος μάλιστα «περιορισμός» της μελέτης αναφέρεται ξεκάθαρα στο βιβλίο μου (σελ. 27-28) και υποστηρίζεται και αναλύεται πλήρως στο σχετικό κεφάλαιο της διατριβής μου. Αν τα συμπεράσματά της δεν εξυπηρετούν την ατζέντα σας, αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν «στρατευμένη»!

Για την μεθοδολογική της αρτιότητα και την ορθότητα της ανάλυσης των ευρημάτων της συνηγορεί το γεγονός ότι επιβραβεύθηκε με διάκριση από το Πανεπιστήμιο του Sheffield στο οποίο υποβλήθηκε. Σε τελική ανάλυση το θέμα δεν είναι ποιός πραγματοποιεί την όποια μελέτη, αλλά αν καταφέρνει να ακολουθεί την επιστημονική μεθοδολογία και να αναλύει τα ευρήματα χωρίς να επηρεάζεται από τις προσωπικές του απόψεις.

* Ο Γιάννης Κολοβός είναι επικοινωνιολόγος. Το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Το τέλος μίας ουτοπίας: η κατάρρευση των πολυπολιτισμικών κοινωνιών στην Δυτική Ευρώπη» κυκλοφόρησε το 2008 από τις Εκδόσεις Πελασγός.