Η ελαφρότητα της ΓΣΕΕ περί το μεταναστευτικό

Ενδεικτικές του πόσο απερίσκεπτα και κοντόφθαλμα αντιμετωπίζει η ΓΣΕΕ το μεταναστευτικό πρόβλημα της χώρας ήταν οι προτάσεις τις οποίες έστειλε το προεδρείο της στον υπουργό Εσωτερικών προκειμένου να συμπεριληφθούν στο προωθούμενο σχετικό νομοσχέδιο.

Κατ' αρχάς η ΓΣΕΕ τάσσεται υπέρ της άμεσης νομιμοποίησης όλων των (παρανόμων) μεταναστών που βρίσκονται στην χώρα. Όμως, η προηγούμενη εμπειρία των χωρών της ΕΕ από αυτήν την πρακτική (γιατί συγκροτημένη πολιτική δεν είναι) είναι άκρως αρνητική! Γι' αυτό και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε σχετική έκθεσή της τονίζει ότι η αποτελεσματικότητα των (εκ των υστέρων) νομιμοποιήσεων μεταναστών έχει αμφισβητηθεί καθώς «προσφέρουν [οι νομιμοποιήσεις] μία μορφή ενθάρρυνσης της παράνομης μετανάστευσης. Προγράμματα ευρείας νομιμοποίησης και παρόμοια μέτρα φαίνονται να αυτοδιαιωνίζονται καθώς, συχνά, επιπρόσθετα ευρέα μέτρα απαιτούνται μόλις μετά από λίγα χρόνια. Μία μελέτη προγραμμάτων νομιμοποίησης σε οκτώ κράτη-μέλη συμπέρανε ότι τέτοια μέτρα λαμβάνουν χώρα κατά μέσο όρο κάθε 6,5 χρόνια» (1, σελ. 10).

Συνεχίζοντας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπογραμμίζει ότι οι προσπάθειες εκ των υστέρων νομιμοποίησης «δεν φαίνονται να έχουν μακροπρόθεσμη επίδραση στην μείωση του αριθμού των παρανόμων μεταναστών, αλλά αντιθέτως μπορεί να λειτουργήσουν ως πρόσθετος παράγων έλξης για τους παράνομους μετανάστες. Επιπλέον, τέτοια ευρέα μέτρα έχουν επίσης επιπτώσεις για τα άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ λόγω της κατάργησης των ελέγχων των εσωτερικών συνόρων» (1, σελ. 17).

Η θέση αυτή έχει διατυπωθεί και πρόσφατα σε σχετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όπου υπογραμμιζόταν ότι «η μαζική νομιμοποίηση των παρανόμων μεταναστών δεν αποτελεί λύση μακροπρόθεσμα, δεδομένου ότι με ένα τέτοιο μέτρο δεν επιλύονται τα πραγματικά βαθύτερα προβλήματα» (2).

Όταν, λοιπόν, η χώρα μας προχωρεί σε συνεχείς εκ των υστέρων νομιμοποιήσεις κάθε 3 χρόνια περίπου (1997, 2001, 2005, 2007), είναι παράξενο που διογκώνεται το κύμα της παράνομης μετανάστευσης; Ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια, έχουν συλληφθεί είτε στα σύνορα είτε στην ενδοχώρα πάνω από 150.000 παράνομοι μετανάστες (3), ενώ άγνωστος είναι ο αριθμός όσων εισήλθαν και παραμένουν στην χώρα χωρίς να έχουν εντοπισθεί.

Εκτός από αυτήν την γενική θέση της ΓΣΕΕ για το θέμα, προβληματικές είναι και επιμέρους προτάσεις της (4). Μία από αυτές αφορά την απόδοση ελληνικής υπηκοότητας στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα. Μία τέτοια ενέργεια θα ήταν εξαιρετικά άστοχη και θα είχε πολύ αρνητικές συνέπειες για το μέλλον καθώς θα εξέθετε την χώρα σε περιπτώσεις αλλοδαπών οι οποίοι θα έρχονταν με οποιαδήποτε πρόφαση στην Ελλάδα λίγο πριν γεννήσουν προκειμένου να αποκτήσει το παιδί τους την υπηκοότητα κράτους-μέλους της ΕΕ. Παρόμοιο - σημαντικότατο - πρόβλημα αντιμετώπισε και η Ιρλανδία, η οποία είχε αυτήν την διάταξη στον δικό της κώδικα ιθαγένειας και συνειδητοποίησε ότι είχε καταστεί πόλος έλξης «τουριστών ιθαγένειας», ενώ και ο ίδιος ο Ιρλανδός πρωθυπουργός Bertie Ahern παραδέχθηκε ότι «γινόταν ανεξέλεγκτη κατάχρηση της διάταξης αυτής» (5). Αξίζει χαρακτηριστικά να αναφερθεί, προκειμένου να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του προβλήματος, ότι το 60% όλων των αιτούντων άσυλο στην Ιρλανδία ήταν σε κατάσταση εγκυμοσύνης όταν υπέβαλλαν την αίτησή τους. Η διάταξη αυτή τελικώς ανεστάλη με απόφαση του Ιρλανδικού λαού κατόπιν δημοψηφίσματος, όπου το 79,17% καταψήφισε την αυτόματη απόδοση της ιθαγένειας σε όσα παιδιά αλλοδαπών γεννιόνταν στην χώρα (6).

Τέλος, η ΓΣΕΕ ζητά την διευκόλυνση της οικογενειακής επανένωσης των μεταναστών όχι μόνο με τους/τις συζύγους και τα τέκνα τους, αλλά και με τους ανιόντες συγγενείς τους. Επιπλέον, ζητά η ΓΣΕΕ να αποσυνδεθεί το δικαίωμα αυτό από την απόδειξη ορισμένου εισοδήματος (4). Δηλαδή, την ΓΣΕΕ δεν την προβληματίζει αν ο μετανάστης που θα αιτηθεί να φέρει στην χώρα την σύζυγο, τα παιδιά του (και τους γονείς του κατά την ΓΣΕΕ) έχει επαρκές εισόδημα για να τους συντηρήσει! Και αν δεν έχει, τι θα κάνουν τα μέλη της οικογένειάς του που θα έρθουν στην Ελλάδα για να «επανενωθούν»; Δεν θα οδηγηθούν στην «μαύρη εργασία», το παραεμπόριο (ή και σε άλλα χειρότερα) προκειμένου να επιβιώσουν; Έτσι θα καταπολεμήσει η ΓΣΕΕ την εκμετάλλευση των μεταναστών;

Η ΓΣΕΕ επίσης δεν λαμβάνει υπ' όψιν της το γεγονός ότι η οικογενειακή επανένωση οδηγεί στον πολλαπλασιασμό του αλλοδαπού πληθυσμού της χώρας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική συνοχή - για την οποία υποτίθεται ότι η ΓΣΕΕ κόπτεται. Μάλιστα, όπως έχει καταδειχθεί από την εμπειρία κρατών - μελών της ΕΕ, οι μετανάστες που εισέρχονται στην χώρα για λόγους οικογενειακής επανένωσης (σύζυγοι, τέκνα) αποτελούν πάνω από τους μισούς εισερχόμενους (1) και επομένως αποτελούν μία σημαντική μεταναστευτική εισροή.

Μετά από τις τελευταίες προτάσεις της ΓΣΕΕ για το μεταναστευτικό, πόσοι ντόπιοι εργαζόμενοι πραγματικά πιστεύουν ότι η υιοθέτησή τους θα επιλύσει το πρόβλημα και δεν θα το επιδεινώσει; Πόσοι πιστεύουν ότι οι προτάσεις αυτές έχουν πραγματικά «ζυγιστεί» πριν διατυπωθούν και δεν εκφέρονται στο όνομα ενός εύκολου και ανέξοδου «αντιρατσισμού», τον «λογαριασμό» του οποίου θα πληρώσει τελικά η ελληνική κοινωνία;

Παραπομπές
1) Commission of the European Communities “Communication from the Commission to the Council, the European Parliament, the European Economic and Social Committee and the Committee of the Regions: Study on the links between legal and illegal migration”, Brussels 4 June 2004, COM (2004) 412 (final).
2) Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 28/9/2006 σχετικά με την κοινή πολιτική μετανάστευσης της ΕΕ, απ' όπου και το σχετικό απόσπασμα.
3) Γαλιατσάτος Π. «Εισβολή από λαθρομετανάστες», Τύπος της Κυριακής 24/12/2006.
4) Ν. Σιγ. «Προτάσεις για τους μετανάστες η ΓΣΕΕ», Αυριανή 8/2/2007.
5) Helm J. “Ireland struggles with immigration issue”, BBC News 4/4/2004.
6) “Ireland votes to end birth right”, BBC News 13/6/2004

* ο Γιάννης Κολοβός είναι επικοινωνιολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Το Κουτί της Πανδώρας: Παράνομη Μετανάστευση και Νομιμοποίηση στην Ελλάδα» το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πελασγός.