Ζητούνται ηγέτες

«Θα νικήσωμεν. Αλλά δια τους Έλληνες υπέρ την Νίκην, η Δόξα».
Ιωάννης Μεταξάς

Ιστορία καλούμε την πάλη των εθνών. Η φυσική ανάγκη των εθνών για επιβίωση, δημιουργεί ιστορικά γεγονότα. Όλοι οι λαοί, όλων των εθνών, σε κάθε περίοδο, τιμούν την Ιστορία τους. Πολύ περισσότερο εμείς, οι Έλληνες. Κι αυτό γιατί, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, υπήρξαμε πρωταγωνιστές της παγκόσμιας Ιστορίας. Η Ιστορία είναι χρήσιμη για τα έθνη, μόνο εάν ισχύει μία και μόνη προϋπόθεση: να την κατανοήσουν.

Σε κάθε ιστορικό γεγονός, υπάρχουν έθνη (λαοί) που μάχονται. Για παράδειγμα, ουδείς αναφέρεται στην μάχη των Θερμοπυλών χωρίς να αναφερθεί στους 300 Σπαρτιάτες και τους 700 Θεσπιείς που αντιστάθηκαν στον Πέρση εισβολέα. (έστω κι αν ξεχνάμε πολλές φορές την φρουρά των Φωκαίων στο όρος Καλλίδρομο, άσχετα με το ρόλο που έπαιξε στην μάχη). Στις Θερμοπύλες όμως, υπάρχει ένα και μόνο ένα άγαλμα, που μας θυμίζει την εν λόγω μάχη: το άγαλμα του Σπαρτιάτη βασιλέα Λεωνίδα. Είναι προφανέστατο, ότι στο πρόσωπο του ηγήτορα, τιμούμε όλους εκείνους τους συμπατριώτες μας που θυσίασαν την ζωή τους. Και φυσικά αυτό, δεν συμβαίνει μόνο στην πατρίδα μας. Συμβαίνει σε όλα τα έθνη του κόσμου για όλα τα ιστορικά γεγονότα που έχουν συμβεί.

Σε λίγες μέρες το Ελληνικό Έθνος γιορτάζει μία από τις λαμπρότερες στιγμές της σύγχρονης Ιστορίας του. Κι επειδή, όπως κάθε χρόνο, θα βγουν οι σαπιορήτορες με τις ανιστόρητες και ύποπτες αναλύσεις τους και θα λέει ο καθένας το κοντό του και το μακρύ του, να ξεκαθαρίσουμε τί ακριβώς γιορτάζουμε: το ιστορικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού στους Ιταλούς κατακτητές υπό την ηγεσία του εθνικού κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά γιορτάζουμε. Και φυσικά, το ΟΧΙ στο Γερμανό κατακτητή που ακολούθησε λίγους μήνες αργότερα, από τον ηρωικό πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή. Αυτό γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου! Καμία μάχη δεν δόθηκε ποτέ, χωρίς ηγέτη. Το ίδιο συνέβη και την 28η Οκτωβρίου 1940. Οι ηγέτες μας σε πλήρη σύμπνοια με το λαό μας, πολέμησαν τους κατακτητές.

Κατανόηση της Ιστορίας, όμως, δε σημαίνει μόνο αυτό. Κατανόηση της Ιστορίας σημαίνει, να ξέρουμε ποιόν πολέμησαν οι πατεράδες και οι παππούδες μας 71 χρόνια πριν και γιατί. Σε κανένα φασισμό και κανένα εθνικοσοσιαλισμό, δεν είπε το ΟΧΙ ο Ελληνικός λαός δια των ηγετών του. Δηλαδή, εάν ο Μουσολίνι ή ο Χίτλερ είχαν εγκαθιδρύσει δημοκρατικά καθεστώτα στις πατρίδες τους, θα λέγαμε ΝΑΙ; Εάν η Γερμανία ή η Ιταλία είχαν κομμουνιστικά καθεστώτα, θα λέγαμε ΝΑΙ; Για να ξέρουμε τι λέμε, ο ελληνικός λαός δεν έδωσε κανέναν ιδεολογικό πόλεμο. Πολέμησε δύο αυτοκρατορίες που επιβουλεύτηκαν το κύριο αγαθό των εθνών: την Ελευθερία. Κι όταν υπάρξει μια πραγματικά εθνική κυβέρνηση στην Ελλάδα, από το Γερμανικό κράτος θα απαιτήσει τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας οφείλει η Γερμανία. Κανένα Γερμανικό εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα δεν υπάρχει για να μας αποζημιώσει. Υπάρχει το οργανωμένο Γερμανικό κράτος. Τότε και τώρα.

Κι εκεί έγκειται το μεγαλείο του Ιωάννη Μεταξά και του Αλέξανδρου Κορυζή: Παραμερίζοντας τις όποιες Ιδεολογικές συγγένειες (ελάχιστες κατά την γνώμη μου) με τις εν λόγω αυτοκρατορίες, και με μόνο γνώμονα την εθνική μας τιμή και συμφέρον, οδήγησαν τον ελληνικό λαό στην δόξα λέγοντας το ιστορικό ΟΧΙ, υπερασπίζοντας την εθνική μας ανεξαρτησία. Σε αντίθεση με τους κομπάρσους και καπηλευτές της Ιστορίας, που καλούσαν τον Ελληνικό λαό να μην πολεμήσει γιατί «ο Μεταξάς κάνει πόλεμο φασιστικό και καταχτητικό» (Νίκος Ζαχαριάδης, ΚΚΕ επίσημα κείμενα, τόμος 5ος, σελ. 274)! Βλέπετε, τότε ο Χίτλερ, ήταν ακόμη σύμμαχος των ιδεολογικών των πατέρων. Λίγους μήνες αργότερα, όταν οι Γερμανοί επιτέθηκαν στην Σοβιετική Ένωση, θυμήθηκαν ποιόν έπρεπε να πολεμήσουν.

Στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης, η υπεράσπιση της εθνικής ιδέας θεωρείται από τα τσιράκια της νέας τάξεως, πράξη ανεπιθύμητη. Κι αυτό, γιατί αποτελεί την μόνη πραγματική άμυνα στα σχέδιά τους, για μια παγκόσμια κυβέρνηση πολτοποιημένων ανθρώπων, παραβιάζοντας την μόνη φυσική αλήθεια που είναι η βάση του παγκόσμιου πολιτισμού: την αλήθεια του Έθνους.

Στην Ελλάδα του 2011, τέτοιοι ηγέτες δεν υπάρχουν. Η μεταπολιτευτική Ελλάς διοικείται από ένα συφερτό πολιτικών «σωτήρων» που την χρεοκόπησαν πολιτιστικά, οικονομικά, πολιτικά. Και αυτοί ακριβώς οι «σωτήρες» προσπάθησαν με κάθε τρόπο να αμαυρώσουν το έπος του 1940, αγνοώντας επιδεικτικά τον ηγέτη του και, πολλές φορές, διαστρεβλώνοντας την ιστορική αλήθεια, για καθαρά ιδεολογικούς λόγους.

Ευτυχώς για τα έθνη και δυστυχώς για αυτούς, πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι όπως ο Μεταξάς και ο Κορυζής, που με το παράδειγμά τους άφησαν ιερή παρακαταθήκη στις επόμενες γενεές, την στάση του καθήκοντος έναντι του Έθνους και της Ιστορίας. Πιστεύω ότι η κατανόηση της Ιστορίας μας, θα μας βοηθήσει να γεννήσουμε τέτοιους ηγέτες, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, που θα αντιτάξουν το δικό τους ΟΧΙ, στις δύσκολες εποχές για το Ελληνικό Έθνος. Γιατί από ΝΑΙ, χορτάσαμε...