* Ανίερες κολλεγιές, όπως αυτή κάποιων εμπόρων με τους συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ δεν γίνονται μόνον στην τρελλο-Ελλάδα. Παντού γίνονται, όμως με μεγαλύτερο νόημα και σίγουρα με σημαντικότερα κίνητρα. Τέτοιες είναι και αυτές που εδώ και κάποια χρόνια διαμορφώνονται σε χώρες της Κεντρικής και Βορείου Ευρώπης μεταξύ εθνικιστικών φορέων ή κομμάτων και των κατά τόπους εβραϊκών κοινοτήτων. Οι άλλοτε άσπονδοι εχθροί, συσπειρώνονται ενάντια στην νέα απειλή.
* Ποια νέα απειλή; Αυτή που εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια και στην χώρα μας και σε χρόνο «dt» έβαλε τα θεμέλια για τους μιναρέδες και τα τζαμιά της. Την ισλαμική απειλή, που ισοπεδώνει τα πάντα στο πέρασμά της.
* Μόνο που εδώ η ισραηλιτική κοινότητα είναι αναλόγου οξυδερκείας και αντανακλαστικών, όπως και ο Πατριωτικός χώρος. Οι μεν συντάσσονται με τον Δημητρά βλέποντας στο πρόσωπο του κάθε Έλληνα πατριώτη τον Αδόλφο Χίτλερ, ενώ οι δε ασχολούνται με το Ταλμούδ, όπως πολύ εύστοχα είπε κάποιος «αιρετικός» Εβραίος κάποτε στον Κώστα Πλεύρη, την ώρα που οι ορδές των μουσουλμάνων παρελαύνουν ανενόχλητες από τα σύνορά μας στον Έβρο.
* Τελευταία μέρα της Χανουκά σήμερα -αύριο είναι η ημέρα της απάτης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως λέει και ο Σούνιτς- και θα ήθελα να στείλω κι εγώ το δικό μου μήνυμα. Χρονιάρες μέρες, πρέπει κάποιοι να καταλάβουν ότι η στάση μεγάλης μερίδας του Πατριωτικού χώρου απέναντι στους Εβραίους είναι προϊόν αντιδράσεως, την οποία προκαλεί αντίστοιχα με την στάση της η παγκόσμια ισραηλινή κοινότητα.
* Πιο συγκεκριμένα, έχει ταυτίσει τον αντισημιτισμό με τον ρατσισμό, την ώρα που άλλα «αντι», όπως ο αντιαμερικανισμός, ο αντιτουρκισμός κλπ. δεν υπάγονται στην ίδια κατηγορία. Όποιος φωνάζει «Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι» είναι δημοκράτης, ενώ όποιος κατηγορεί το Ισραήλ για τις πρακτικές του έναντι των Παλαιστινίων είναι ρατσιστής.
* Όποιος αμφισβητεί την ύπαρξη γενοκτονίας των Αρμενίων ή των Ποντίων εκφράζει μία άποψη, ενώ όποιος αμφισβητεί ή έστω και διαφωνεί με τους αριθμούς του Εβραϊκού ολοκαυτώματος διαπράττει ποινικό αδίκημα. Όσοι λοιπόν δηλώνουν αντισημίτες ή συμπεριφέρονται ως τέτοιοι, δεν είναι απαραιτήτως ανεγκέφαλοι, κολλημένοι ρατσιστές, αλλά απλά αντιδρούν. Αντιδρούν σε έναν παγκοσμίως εγκαθιδρυμένο και επιβεβλημένο δογματισμό σε σχέση με τους Εβραίους.
* Αυτή είναι η πραγματικότητα. Οι Εβραίοι είναι σήμερα ένα ισχυρό έθνος και ως εκ τούτου είναι φυσικό να έχουν εχθρούς σε όλο το πολιτικό φάσμα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν διάλογο για όσα με την ισχύ και την εξυπνάδα τους έχουν επιβάλλει και ίσως καλά έκαναν μέχρι σήμερα.
* Πλέον όμως -και δη η διασπορά τους- είναι εκτεθειμένοι περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στην νέα πολυπολιτισμική πραγματικότητα της Δύσεως και άρα αυτή η ισχύς έχει αρχίσει να περιορίζεται. Αν λοιπόν συνεχίσουν να ακολουθούν αυτήν την δογματική στάση, τότε το πιθανότερο είναι ότι θα βρεθούν μόνοι τους. Όχι απαραιτήτως επειδή οι άλλοι θα τους μισούν, αλλά επειδή θα φοβούνται να τους πλησιάσουν μην τους πάρει κι αυτούς η ισοπεδωτική μπάλα του Ισλαμισμού.
* Στο εξωτερικό άρχισαν να το καταλαβαίνουν. Εδώ, πότε; Κύριος οίδε!

10-11-2011
Εκλογές ή όχι; Ιδού η διαφωνία
09-11-2011
Η πίττα και ο σκύλος
08-11-2011
Δικομματική ... η εθνική σωτηρία 