Δεξί Εξτρέμ

* Από την Τετάρτη, περνώ τουλάχιστον τρις ημερησίως από τον τόπο του εγκλήματος, στην Σταδίου 23. Μονίμως βρίσκονται στο σημείο ένας με δύο γραφικοί ψιθυριστές, που μουρμουρίζουν στο μαζεμένο πλήθος για κράτος-δολοφόνο, για εγκάθετους και πληρωμένους εκτελεστές, για φασίστες και χρυσαυγίτες προβοκάτορες, για τον εγκληματία Βγενόπουλο και για τις ευθύνες της Αστυνομίας.

* Γνωστή η ρητορεία, απύθμενο όμως το θράσος να την ασκείς εκεί ακριβώς που διέπραξες πριν κάποιες ώρες το έγκλημά σου. Ναι, ο δολοφόνος είναι εκεί. Στον τόπο του εγκλήματος. Η μεγαλύτερη αθλιότητα ωστόσο, είναι που λένε ότι οι άνθρωποι αυτοί ... θυσιάστηκαν. Τόλμησαν κάποιοι μάλιστα να αναρτήσουν και το αμίμητο: «Οδηγοί της ελπίδας μας οι πρώτοι νεκροί».

* Πήγαν δηλαδή οι άνθρωποι εκείνη τη μέρα στις δουλειές τους με σκοπό να καούν ζωντανοί. Εκείνη η έρμη η μάνα, δεν ήθελε να περιμένει άλλους πέντε μήνες μέχρι να γεννηθεί τουλάχιστον το άμοιρο παιδί της και προτίμησε να παραστήσει την Ζαν Ντ' Αρκ και να το πάρει μαζί της.

* Ας αναλογισθούμε όλοι, ότι στη θέση αυτών των ανθρώπων θα μπορούσαμε να είναι οποιοσδήποτε από εμάς. Από εμάς που εργαζόμαστε και δεν ξημεροβραδιαζόμαστε στα πεζοδρόμια και στα «στέκια». Ας καταλάβουμε επιτέλους, ότι οι δολοφόνοι ήταν κάποιοι από τους χιλιάδες εν δυνάμει δολοφόνους με τα σακίδια, τα σκεπάρνια, τις πέτρες και τις μολότοφ. Και έχουν συγκεκριμένη πολιτική ταυτότητα: είναι αριστεροί.

* Από τους αυτόχειρες εμπρηστές-τρομοκράτες μέχρι τους χιλιάδες συντρόφους τους που τους είδαν και δεν τους καταδίδουν. Κι από τους ουκ ολίγους χειροκροτητές τους μέχρι το τεράστιο αυτό σύστημα που προστατεύοντάς τους για δεκαετίες, τους άφησε να εξελιχθούν σε μία σφίγγα που καταρρακώνει αυτή τη χώρα είναι όλοι δολοφόνοι. Οι αριστεροί και η Αριστερά στο σύνολό της, είτε ως ιδεολογία είτε ως νοοτροπία απλωμένη σε όλον τον πολιτικό ορίζοντα, είναι ο ηθικός και φυσικός αυτουργός. Ας το καταλάβουμε πια.

Σ' αυτά τα φέρετρα ακουμπά η Ελλάδα! Ένα βουνό
με δάφνες αν υψώσουμε ως το Πήλιο κι ως την Όσσα,
κι αν το πυργώσουμε ως τον έβδομο ουρανό,
ποιόν κλει, τι κι αν το πει η δικιά μου γλώσσα;
Άγγελος Σικελιανός