Δεξί Εξτρέμ

* Παίρνοντας σαφή θέση υπέρ των τοποθετήσεων του ΚΚΕ, η Σώτη Τριανταφύλλου, στην «Athens Voice» υιοθετεί την άποψη ότι «η τρομοκρατία είναι φαινόμενο άσχετο με τους εργατικούς και τους κοινωνικούς αγώνες», ενώ υπερθεματίζει το ότι «η «αριστερή» τρομοκρατία δυσφημεί την Αριστερά», προσθέτοντας ότι «η τρομοκρατία και η κοινωνική της υποστήριξη, οι εξωκοινοβουλευτικές, εναλλακτικές ομάδες, αλλά και ένα μέρος της επίσημης Αριστεράς αποτελούν φαινόμενο αριστερής ψυχοπαθολογίας, ή κοινωνικής ψυχοπάθειας».

* Αν μη τι άλλο η κυρία έχει πιάσει το νόημα. Δεν ξέρω αν βοήθησαν σ' αυτό τα αυγουλάκια που είχε εισπράξει από κάτι χαϊδεμένα της παρατάξεώς της, πάντως η ρήση «οι αριστεροί πολίτες διστάζουν να αποδώσουν ευθύνες στα ταλαιπωρημένα θύματα της ελληνικής ιστορίας, τα οποία εξέθρεψαν τη λεγόμενη «αριστερή» τρομοκρατία και συνέβαλαν στον πολιτικό και πολιτιστικό μας επαρχιωτισμό», μας απαλλάσσει από μέρος της δουλειάς μας.

* Αυτό που πρέπει να γίνει αντιληπτό είναι ότι διανύσαμε μία εποχή πολύ πιο μακρά από εκείνη της «δεξιάς τρομοκρατίας», των διώξεων και των ξερονησιών. Όπως σαφώς διακηρύσσεται από την ίδια την Αριστερά, ζούμε το τέλος μιας περιόδου που δυστυχώς συνοδεύεται από την ολοκληρωτική εκχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων πέραν του φάσματος της οικονομίας.

* Για εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων μιλούσε και ο Yorgo, όταν «διεπίστωνε» το βάθος της κρίσεως και την κοινοποιούσε προ μερικών μηνών στους Ευρωπαίους εταίρους μας. Δεν χάνει δε ευκαιρία να συνοδεύει με άκομψες «πατριωτικές κορώνες» τις διακηρύξεις του περί «απελευθερώσεως της Ελλάδος». Είναι τόσο ειλικρινείς όσο και οι «διαπιστώσεις» του κ. Κακλαμάνη, ότι οι αλλοδαποί βρωμίζουν την Αθήνα. Αν αναζητούσαμε μια επικεφαλίδα για την στάση της πολιτείας απέναντι στον δοκιμασμένο λαό μας, αυτός θα ήταν «μια στο καρφί, μια στο πέταλο» και δεν πρέπει να τσιμπάμε από κάτι τέτοια...

* Κάποιοι έγραψαν «ΨΟΦΑ» στην βιτρίνα της επιχειρήσεώς μου... Ότι κάποια μέρα θα ψοφήσω είναι σίγουρο, οπότε η ευχή-προσταγή θα εκπληρωθεί. Δεν τους το επιστρέφω, καθώς είναι βέβαιο ότι και σ' εκείνους θα συμβεί το ίδιο ακριβώς, μόνο που στην περίπτωσή τους η δυσοσμία προηγείται του φυσικού τους θανάτου. Για πνευματικό θάνατο να μην γίνεται λόγος καλύτερα...