Δεξί Εξτρέμ

* Αν είναι κάτι που διακρίνει όλους τους νεοταξικούς λακέδες της κοινωνίας μας είναι η αυταρέσκεια με την οποία εκφράζουν την γνώμη τους.

* Με αυτήν την αυταρέσκεια ο «σοφός» Ρεπούσιος, Δραγωνόφιλος, Νίκος Δήμου κάποτε έγραψε την «Απολογία του Ανθέλληνα», ένα κείμενο όπου από την αρχή φάνηκε να παρομοιάζει τον εαυτό του με τον ... Σωκράτη.

* «Δεν θεωρώ λογικό να μετατρέπουμε την πατρίδα σε έθνος - και να θυσιάζονται άνθρωποι για «ένα πουκάμισο αδειανό»» έγραφε τότε ο «σύγχρονος Σωκράτης».

* Ο κ. Δήμου αρέσκεται στο να προκαλεί προς πάσα κατεύθυνση, λέγοντας συχνά και αλήθειες. Μισές όμως αλήθειες - θα δείτε γιατί... Για παράδειγμα, συνηθίζει να ειρωνεύεται τους πολυάριθμους «αντιστασιακούς», υπενθυμίζοντας ότι «οι χιλιάδες που ζητωκραύγαζαν τον Παττακό όταν έκανε περιοδείες στην επαρχία δεν ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία».

* Σε ένα κείμενο για τον θάνατο του Πινοσέτ τσιγκλάει και πάλι τους εξ' αριστερών της «σολομωντίου» αφεντιάς του: «Δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν δικτάτορες χωρίς την επιθυμία ή έστω την ανοχή ενός μεγάλου μέρους του λαού. Αν όλοι ήταν 100% αντίθετοι - κανένα τανκ δεν θα μπορούσε να επιβάλει μία χούντα» γράφει ο σοφός.

* Πάντα δε, με την γνωστή αυταρέσκεια, ενδεδυμένη με τον απαραίτητο μανδύα της μετριοπάθειας, δεν χάνει ευκαιρία να υπενθυμίζει τον ρόλο του στο αντιστασιακό κίνημα των «ολίγων», όπως όταν γράφει για μία ιδιότυπη ευχητήριο κάρτα που είχε αποστείλει η εταιρεία του τα Χριστούγεννα του 1973, τιμώντας έμμεσα τους ήρωες του Πολυτεχνείου.

* Στο ερώτημα κάποιου αναγνώστη του ιστολογίου του «τι έκανε ο κ. Δήμου ενάντια στη χούντα;», απαντά και πάλι με την γνωστή σεμνότητα: «Τίποτα το άξιο να αναφερθεί».

* Οποία μετριοφροσύνη, δεν μπορώ! Να πω εγώ τότε αυτό το ανάξιο που έκανε: Διορίσθηκε στις 21/10/1970 από τους υπουργούς Συντονισμού και Οικονομικών, κ. Μακαρέζο και κ. Ανδρουτσόπουλο στην ομάδα εργασίας για την προβολή των ελληνικών προϊόντων (ΦΕΚ 6498/1970, Πηγή: Ventetta).

* Πώς να μην πέσει μετά η χούντα...