Δεξί Εξτρέμ

* Πολλοί είναι εκείνοι που δυσαρεστούνται ή τουλάχιστον διαφωνούν με την επιθετικότητά μου απέναντι στις διεκδικήσεις των υπαλλήλων του δημοσίου τομέα τον τελευταίο καιρό. Πρέπει λοιπόν να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα προς αποφυγήν παρεξηγήσεων.

* Όταν για παράδειγμα, μιλάμε για τους εργαζομένους του Μετρό και για το τεράστιο πρόβλημα που δημιουργούν στην ομαλή λειτουργία της αγοράς αλλά και της πόλεως εν γένει, αναφερόμαστε στον τρόπο που επιλέγουν να διαμαρτύρονται, ο οποίος είναι απλά απαράδεκτος, αντικοινωνικός και ιδιαιτέρως επιβλαβής. Το γεγονός, επίσης, ότι όταν έχεις μία σύμβαση και αυτή λήξει δεν μπορεί να ζητάς τα ρέστα για την μη ανανέωσή της, είναι κάτι που δεν χωρεί αμφισβητήσεως.

* Όλα τα ανωτέρω, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι δικαιώνουν τους φορείς που τους απασχολούν, όταν αυτοί απολύουν κόσμο, όχι χάριν περικοπών, αλλά με σκοπό την πρόσληψη άλλων, με μοναδικό στόχο την εξυπηρέτηση δολίων συμφερόντων, όπως τα χατιράκια σε πολιτικούς.

* Αντίστοιχα, οι συμβασιούχοι του Δήμου Αθηναίων, μπορεί να μην έχουν δίκιο να διαμαρτύρονται, από την άλλη όμως, δεν μπορεί ο κ. Καμίνης να δηλώνει σε διαμαρτυρομένους πολίτες και εμπόρους, ότι δεν έχει χρήματα να αλλάξει της λάμπες στους σκοταδιασμένους δρόμους της πρωτευούσης και συγχρόνως να επωμίζεται το κόστος της εκπαιδεύσεως των ημετέρων που φέρνει για να αντικαταστήσουν αυτούς που διώχνει.

* Να υπενθυμίσω ότι το 2010, ενώ αποχώρησαν από την ενεργό δράση πάνω από 50.000 υπάλληλοι του δημοσίου, ο αριθμός τους μειώθηκε μόνον κατά 7.000, σε αντίθεση με τις δεσμεύσεις της κυβερνήσεως ότι για κάθε πέντε που θα φεύγουν θα προσλαμβάνει έναν.

* Όπως γίνεται σαφές τίποτε δεν αλλάζει, διότι ακόμη κι αν θέλουν στην κυβέρνηση να αλλάξουν κάτι, δεν μπορούν. Δεν μπορούν, απλούστατα διότι δεν έχουν την ηθική νομιμοποίηση να βλάψουν αυτούς που τόσα χρόνια βόλευαν στο κομματικό τους στράτευμα με αντάλλαγμα την κατάληψη της εξουσίας και την παραμονή τους σ' αυτήν. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως.

* Κι επειδή την περασμένη εβδομάδα ο δαίμων του τυπογραφείου έκοψε σχετικό σχόλιό μου, να επαναλάβω ότι κάκιστα ο Αντώνης Σαμαράς με την «αντιμνημονιακή» στάση του προσπαθεί να κρατήσει και την πίττα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο, διότι απλούστατα όταν υπάρχει πείνα δεν περισσεύουν ούτε τα κόκκαλα για τα σκυλιά.

* Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία με την συμπεριφορά της δεν αφήνει μόνον το υστέρημά μας, που «αφειδώς» δωρίζει για λογαριασμό μας η κυβέρνηση, να γίνει βορρά των σκύλων πολυτελείας, αλλά επιλέγει να γίνει και η ίδια ουρά αυτού του λαίμαργου σκύλου που ξάφρισε όλες μας τις οικονομίες τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια.

* Για να συνοψίσουμε, όταν ο Θεόδωρος Πάγκαλος αποκαλούσε κάποιους κοπρόσκυλα, είχε δίκιο, μόνο που δεν νομιμοποιείται να μιλάει, την ώρα που κρατάει το καλύτερο κόκαλο στο στόμα του. Άσε που δεν μιλάμε όταν τρώμε...