Για έναν ουσιαστικό διάλογο για το μεταναστευτικό, χωρίς αποκλεισμούς

Απογοήτευση θα πρέπει να προκάλεσε σε κάθε καλόπιστο αναγνώστη η «απάντηση» του κ. Καραμπελιά στα κείμενα του γράφοντος και του κ. Ρωμανού για το μεταναστευτικό πρόβλημα της χώρας (Παρόν 25/11/2007). Σε αυτήν ο κ. Καραμπελιάς ισχυρίζεται ότι η συζήτηση μπορεί να αρχίσει «χωρίς δαιμονολογίες», αλλά ο ίδιος έχει πρώτα δαιμονολογήσει εις βάρος του γράφοντος. Γράφει, λοιπόν, ότι άρθρα δικά μου έχει ανιχνεύσει μόνο στο Διαδίκτυο, και τα οποία είναι δημοσιευμένα στον «Ελεύθερο Κόσμο» και στο περιοδικό «Patria». Μάλλον είναι όψιμος και όχι ικανός χρήστης του Διαδικτύου καθώς δεν μπόρεσε να βρει τα πολύ περισσότερα άρθρα μου που επίσης υπάρχουν στο Διαδίκτυο και έχουν δημοσιευθεί σε άλλα περιοδικά (π.χ. Ρεσάλτο). Εξ' άλλου ο γράφων αρθρογραφεί με συνέπεια για το μεταναστευτικό πρόβλημα από το 1998 έχοντας φιλοξενηθεί σε διάφορα έντυπα (π.χ. περιοδικό «Ενδοχώρα»).

Η πρακτική της μισής αλήθειας που χρησιμοποίησε ο κ. Καραμπελιάς δεν ήταν βεβαίως «αθώα», καθώς σκοπός της ήταν να προσδώσει στην αρθρογραφία μου μία ταύτιση με έναν συγκεκριμένο ιδεολογικό χώρο και έτσι να ... απαξιώσει να απαντήσει στα ερωτήματά μου. Μάλιστα ο κ. Καραμπελιάς παραπληροφορεί για δεύτερη φορά τους αναγνώστες της εφημερίδας κάνοντας λόγο για άρθρα μου που βρίσκονταν δίπλα σε κείμενα του «Κ.Πλεύρη» στο περιοδικό Patria. Η πραγματικότητα είναι ότι το κείμενό μου ακολουθούσε άρθρο του Αθανασίου Πλεύρη (νυν βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ) - γιου του Κ.Πλεύρη. Φαίνεται ότι η ακριβολογία (στην οποία όμως κρύβεται η ουσία) είναι περιττή πολυτέλεια για τον κ. Καραμπελιά. Όταν λοιπόν κάποιος επανειλημμένως διαστρεβλώνει την πραγματικότητα πώς μπορεί να θεωρηθεί ως ειλικρινής συνομιλητής για διάλογο; Ας το κρίνουν αυτό οι αναγνώστες. Μάλιστα, στο ίδιο τεύχος του περιοδικού Patria φιλοξενήθηκε και δισέλιδη συνέντευξη του π. Γεωργίου Μεταλληνού. Μήπως είναι πλέον και αυτός - σύμφωνα με την ισοπεδωτική λογική Καραμπελιά - ανάξιος λόγου; Όσον αφορά το περιεχόμενο των δύο συγκεκριμένων άρθρων, προκαλώ τον κ. Καραμπελιά να τα αναδημοσιεύσει στα έντυπά του και να ζητήσει από τους αναγνώστες του να εντοπίσουν ένα (1) «ακραίο» σημείο τους. Είμαι σίγουρος ότι δεν έχει το θάρρος να το πράξει γιατί είτε δεν τα διάβασε, είτε γνωρίζει ότι είναι - όπως πάντα - μετρημένα και νηφάλια.

Σκοπός του κ. Καραμπελιά είναι να αποφύγει να απαντήσει στα συγκεκριμένα ερωτήματα που του έθεσα. Επειδή προφανέστατα αδυνατεί να το κάνει, προσπαθεί με τους προαναφερθέντες τρόπους να πλήξει το πρόσωπό μου ώστε να αποφύγει να αντεπιχειρηματολογήσει. Μάλιστα, με το συγκεκριμένο «σόφισμα» αντιγράφει τον «Ιό» της «Ελευθεροτυπίας», ο οποίος αναλύοντας τον «νέο εθνικό χώρο» είχε υπογραμμίσει για τον γράφοντα ότι είχε διατελέσει μέλος του «Ελληνικού Μετώπου» (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 11/3/2007). Τότε, βεβαίως, ο κ. Καραμπελιάς είχε αντιδράσει στις μεθοδεύσεις του «Ιού» σε ό,τι τον αφορούσαν. Τώρα, δεν διστάζει να τις χρησιμοποιήσει προς ίδιον όφελος! Δηλαδή, στην προκειμένη περίπτωση ο κ. Καραμπελιάς μετατράπηκε σε εκείνο το οποίο ο ίδιος καταδίκαζε! Σε ό,τι με αφορά, η απάντησή μου είναι η ίδια με αυτήν που έδωσα στον «Ιό» (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 24-25/3/2007). Ότι δηλαδή «προσφέρω άρθρα μου αμισθί σε όποιο έντυπο ενδιαφέρεται να τα δημοσιεύσει χωρίς να τα λογοκρίνει - ανεξαρτήτως ιδεολογικής τοποθέτησης του εντύπου». Και αυτό θα συνεχίσω να κάνω τιθέμενος στην κρίση των αναγνωστών κάθε προέλευσης και απόχρωσης, καθώς το μεταναστευτικό πρόβλημα κείται πάνω από ιδεολογίες και πολιτικές τοποθετήσεις.

Βεβαίως, ο κ. Καραμπελιάς παραδέχεται ότι «εξαναγκάστηκε» να απαντήσει γιατί και το άρθρο του κ. Ρωμανού έβλεπε το μεταναστευτικό πρόβλημα από «ταυτόσημη σκοπιά» με το δικό μου και «επαναλάμβανε εν πολλοίς» τα επιχειρήματα που ανέπτυσσα και εγώ. Όσον αφορά το νέο άρθρο του κ. Καραμπελιά, πρόκειται ουσιαστικά για «μη-απάντηση» καθώς εμμένει στην μοιρολατρική αποδοχή της δημιουργηθείσας κατάστασης και αναμασά τους ευσεβείς πόθους που ανέφερε στο προηγούμενο χωρίς να απαντά στα ερωτήματα που τέθηκαν. Δεν απαντά ούτε για τα ανακριβή στοιχεία που παρέθεσε, ούτε για το αν είναι εφικτή η ένταξη στην ελληνική κοινωνία ενός τεράστιου πληθυσμού μεταναστών (η ΕΥΠ κάνει λόγο για 2,5 εκατομμύρια) του οποίου σημαντικό τμήμα προέρχεται από τελείως διαφορετικό πολιτισμικό περιβάλλον, ούτε για το πώς θα καταδειχθεί η «ένταξη» κάποιου μετανάστη στην κοινωνία (π.χ. τις βομβιστικές επιθέσεις στην Βρετανία το 2005 και το 2007 και την δολοφονία του Τεό Βαν Γκογκ στην Ολλανδία τις έκαναν άτομα φαινομενικά «πλήρως ενταγμένα» στις δυτικές κοινωνίες), ούτε για το πώς θα γίνει η διασπορά των μεταναστών στην χώρα, ούτε για το πώς θα επιτευχθεί η αναλογική συμμετοχή στα σχολεία, ούτε για το πώς θα αρθούν οι διακρίσεις σε βάρος των μεταναστών στην εργασία, ούτε για το θέμα της οικογενειακής επανένωσης, ούτε, ούτε...

Είναι εμφανές ότι ο κ. Καραμπελιάς επιθυμεί έναν προσχηματικό διάλογο μεταξύ ομοφρονούντων και συμφωνούντων και όχι έναν ουσιαστικό διάλογο στον οποίο θα συμμετέχει όποιος έχει εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία. Με συλλήβδην χαρακτηρισμούς και απόπειρες φίμωσης, βεβαίως, δεν μπορεί να γίνει διάλογος και τέτοιες νοοτροπίες δείχνουν και τα πραγματικά κίνητρα αυτών που δήθεν τον επιθυμούν. Οι αναγνώστες που μας διαβάζουν έχουν και νου και κρίση και δεν χρειάζονται παλαιάς κοπής καθοδηγητές της σκέψης τους. Ο γράφων τίθεται στην διάθεση του οποιουδήποτε επιθυμεί έναν ειλικρινή και χωρίς περιορισμούς διάλογο για το μεταναστευτικό πρόβλημα της χώρας.

* ο Γιάννης Κολοβός είναι επικοινωνιολόγος και συγγραφέας των βιβλίων «Άκρα Δεξιά και Ριζοσπαστική Δεξιά στην Ελλάδα και στην Δυτική Ευρώπη 1974-2004» και «Το Κουτί της Πανδώρας: Παράνομη Μετανάστευση και Νομιμοποίηση στην Ελλάδα» τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πελασγός.