Γιατί εντάσσομαι στην "Συμμαχία των Πολιτών";

Σε νεαρή ηλικία, υποθέτω πολύ πριν να μπορεί κάποιος να με εντάξει στην κατηγορία των πολιτικοποιημένων ατόμων, θεωρούσα τον εαυτό μου ως οπαδό του Δημοκρατικού Συναγερμού. Όχι γιατί προέρχομαι από οικογένεια "δεξιόστροφων", αλλά γιατί βρέθηκε ο εκπαιδευτικός για να με "μπολιάσει" με τα Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη και επειδή αρκετοί (ανάμεσα τους και εγώ) θεωρούσαν τότε, ότι ήταν το κόμμα που στέγαζε τους όσους είχαν εθνικό φρόνημα.

Στα σωματεία και οικήματα του ΔΗΣΥ, κυμάτιζε (και κυματίζει) η Ελληνική σημαία, τους τοίχους κοσμούσαν οι αφίσες και φωτογραφίες των ηρώων του 1821 και του έπους της ΕΟΚΑ (κοσμούν και το οίκημα του ΔΗΣΥ στον προσφυγικό συνοικισμό που μεγάλωσα). Πίστευα τότε, ότι ο ΔΗΣΥ είναι "κόμμα εθνικοφρόνων". Αυτή την πλάνη, μοιραία θα την ξεπερνούσα, όταν επιτέλους θα μου εξηγούσε κάποιος ... καλός άνθρωπος τι περίπου περιλαμβάνει η "λύση" Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, "πατριάρχης" της οποίας ήταν (και είναι) ο ιδρυτής του κόμματος των "εθνικοφρόνων", Γλαύκος Κληρίδης ("άξιοι" συνεχιστές του οποίου είναι οι σημερινοί κυβερνώντες).

Αναγκαία πιστεύω η πιο πάνω "αναδρομή", για να εξηγήσει και την σημερινή μου στάση. Κανένα κόμμα δεν πρέπει να μας κρατεί δέσμιους, ιδιαίτερα όταν κινδυνεύει η πατρίδα! Τα κόμματα, οι ηγέτες, έρχονται και παρέρχονται, η πατρίδα όμως και τα ιερά χώματα που μας κληροδότησαν οι πρόγονοι μας, μένουν. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που με έκανε να ενταχθώ ως ιδρυτικό στέλεχος και πάλι (μετά από τους Νέους Ορίζοντες και το Ευρωπαϊκό Κόμμα), στην "Συμμαχία των Πολιτών". Εντάχθηκα στην "Συμμαχία των Πολιτών" γιατί ο κομματικός πατριωτισμός ως νοοτροπία και ως πολιτική επιλογή, απορρίπτεται χωρίς δεύτερη σκέψη.

Αποχώρησα από το Ευρωπαϊκό Κόμμα για λόγους αρχής, κυρίως την υποστήριξη της υποψηφιότητας του Νίκου Αναστασιάδη κατά τις πρόσφατες Προεδρικές εκλογές (ενός υποψηφίου του οποίου οι αρχές και οι θέσεις που διαχρονικά διακήρυττε, όπως και στάση που τήρησε έναντι του σχεδίου Ανάν, απέχουν εκατομμύρια έτη φωτός, από τους λόγους της ίδρυσης του ΕΥΡΩΚΟ). Αυτό το κόμμα (που συμμετέχει στην σημερινή κυβέρνηση), δεν μπορεί να πείσει πλέον, ότι αντιστέκεται στην "λύση" Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Εντάσσομαι στην Συμμαχία των Πολιτών γιατί νιώθω ότι είναι η μόνη πολιτική παράταξη που έχει ριζοσπαστικές θέσεις επί όλων των θεμάτων, κυρίως στο Κυπριακό με αντίθεση στην καταστροφική "λύση" Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Προάγει το πνεύμα της διεκδίκησης και όχι της μοιρολατρίας, μπορεί να εμπνεύσει τον λαό και να τον κάνει να πιστέψει ξανά, ότι μπορεί να ελπίζει σε "γενική ανάκαμψη" και σε καλύτερες μέρες από αυτές που ζούμε.

Είναι το κίνημα που εκ των πραγμάτων, αναλαμβάνει πλέον (με δεδομένο το κατάντημα του υπάρχοντος σαθρού κομματικού κατεστημένου της Κύπρου) να συσπειρώσει τις πατριωτικές δυνάμεις που θα αντισταθούν στην επικείμενη νέα απόπειρα για ξεπούλημα της Κύπρου, μέσω μιας νέας έκδοσης του σχεδίου Ανάν. Ελπίζω να αντιληφθούν και οι συμπατριώτες μου ότι με τις μεθοδεύσεις των εχθρών της Κύπρου, ο κίνδυνος αυτή τη φορά θα είναι φοβερά αυξημένος από ότι ήταν το 2004, εφόσον το 76% του ΟΧΙ έχει αισθητά αποδυναμωθεί (αυτός ήταν ο στόχος ευθύς εξαρχής και έχει επιτευχθεί και ας μην ξεχνούμε ότι αυτή τη φορά δεν υπάρχει ο πρόεδρος που θα κάνει διάγγελμα, καλώντας τον λαό να απορρίψει την προτεινόμενη λύση).

Εντάσσομαι στην "Συμμαχία των Πολιτών" γιατί στελεχώνεται από άτομα που απέδειξαν ότι συλλογίζονται ελεύθερα, άρα συλλογίζονται καλά. Χωρίς κομματικές και άλλες παρωπίδες. Άτομα που άφησαν κατά μέρος τις κομματικές καρέκλες και έβαλαν ως πρώτη προτεραιότητα, το καλό της πατρίδας. Μόνον με τέτοιας ποιότητας πολίτες μπορούμε να ελπίζουμε ότι αυτός ο τόπος θα πάει μπροστά.

Δυστυχώς, την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, τίποτε δεν φαίνεται να πηγαίνει καλά σε αυτόν τον έρμο τόπο. Η διαπίστωση αυτή δεν είναι μόνο του γράφοντος. Αν και η δυσμενής θέση στην οποία βρισκόμαστε ("Τροικοκρατία", επαχθή αντιλαϊκά μέτρα του μνημονίου, διαλυμένη Οικονομία, τραπεζικό σύστημα στον αναπνευστήρα, "κοινωνικά παντοπωλεία" κ.ο.κ.), δεν είναι αποκλειστική ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης, δεν δικαιολογούνται οι κυβερνώντες να τα ρίχνουν όλα την προηγούμενη διακυβέρνηση. Η "έκρηξη" και οι μετασεισμοί που προκλήθηκαν από τους κακούς χειρισμούς στο Eurogroup (φαντάζει πολύ μικρή μπροστά της η έκρηξη στο Μαρί) είναι ένδειξη ότι η κατρακύλα μας συνεχίζεται.

Βρισκόμαστε στο τελευταίο στάδιο της αποσύνθεσης και αυτό διαφαίνεται και μέσα από τις αποκαλύψεις για την σωρεία σκανδάλων που μας οδήγησαν στη σημερινή μας κατάσταση. Δεν μας έπεισε ο "ηγέτης της κρίσης", όσο και αν πήρε πάλι το βλοσυρό του ύφος στην δημοσιογραφική του διάσκεψη, ότι είναι ικανός να μας βγάλει από τα αδιέξοδα. Τα μέχρι στιγμής "επιτεύγματα" της διακυβέρνησης του, κρίνονται όχι μόνον "ισάξια", αλλά και χειρότερα της διακυβέρνησης του προκατόχου του. Περισσότερα δε δεινά έρχονται και στο Κυπριακό, όπου επίκειται η (περιλάλητη πια) "πακετοποίηση" του, με την μνημονιακή σύμβαση και την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων του φυσικού αερίου.

Τα δεδομένα είναι συντριπτικά εναντίον μας. Η κατάσταση μοιάζει με σικέ ποδοσφαιρικό αγώνα, όπου οι διαιτητές είναι πιασμένοι (Μπαν Κι Μουν, Ντάουνερ κ.α.), οι αντίπαλοι είναι ντοπαρισμένοι αλλά "νόμιμοι", τις τρώμε με ευρύ σκορ και μας παίζουν ακόμα μονότερμα. Συνεχίζουμε όμως να παίζουμε στο ίδιο γήπεδο, με τους ίδιους άνισους όρους του "παιγνιδιού", χωρίς καν την πρόθεση να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε κάτι. Αυτή είναι περίπου η εικόνα, αν αναλογιστεί κανείς ότι έχουμε κατοχή, εποικισμό, έξαρση στην λαθρομετανάστευση, ανεπαρκείς ηγέτες, διαλυμένη Οικονομία (που ήταν πυλώνας σταθερότητας και στήριξης της οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας), ένα λαό που επιλέγει τους ηγέτες του, έχοντας λανθασμένα (κατά την άποψη μου) κριτήρια, συν την υπογεννητικότητα (που αναπόφευκτα, λόγω και της οικονομικής κρίσης, θα εκτραχυνθεί και θα καταστεί μοιραία, αν δεν ληφθούν μέτρα). Με αυτά τα δεδομένα, ο Κυπριακός Ελληνισμός είναι με ημερομηνία λήξης (αν το καράβι της Κύπρου δεν αλλάξει ρότα).

Υπό το φως των πιο πάνω τραγικών διαπιστώσεων το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι η μόνη μας ελπίδα είναι η αλλαγή πορείας με νέους ηγέτες, αλλά κυρίως με νέες ιδέες και νέες προσεγγίσεις. Γι' αυτούς τους λόγους, έχοντας επίγνωση της σημερινής συγκυρίας, κρίνω ότι η "Συμμαχία των Πολιτών" είναι η πιο σωστή επιλογή. Είναι για μένα, το νέο χαράκωμα από το οποίο επιλέγω πλέον να συνεχίσω την "μάχη".

Με την ευκαιρία, καλώ όσους έχουν αντιληφθεί πού μας οδηγεί το σαθρό κομματικό κατεστημένο της Κύπρου, να κάνουν τα λόγια πράξεις. Μόνο με την μικρή "επανάσταση" του καθενός από εμάς, θα έχει ελπίδα αυτός ο τόπος να ορθοποδήσει. Τα κόμματα, και ο λεγόμενος "κομματικός πατριωτισμός", δεν πρέπει να σημαίνουν τίποτε για έναν ελεύθερο και σκεπτόμενο άνθρωπο. Για έναν πατριώτη! Κόμμα μας πρέπει να είναι η Κύπρος μας και το Έθνος μας. Οι κομματάρχες, μια ζωή, μας γυρίζουν την πλάτη. Καιρός είναι να τους γυρίζουμε και εμείς τη δική μας, αν είναι να πάμε μπροστά και να έχουμε ελπίδες ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες. Όσοι πιστοί λοιπόν...