Βέτο, αλλιώς χανόμαστε

Μετά το κομβικό σημείο της 17η Δεκεμβρίου του 2004, φτάνουμε σε άλλη μια κρίσιμη ημερομηνία, στην οποία κρίνονται πολλά. Όλες αυτές οι "έκτακτες συνεδριάσεις" στις Βρυξέλες, μεγαλώνουν την καχυποψία μας, αλλά και ενισχύουν την επιλογή μας. Την 3η Οκτωβρίου η Κυπριακή Δημοκρατία, θα πρέπει να ασκήσει βέτο, βάζοντας φρένο στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, διεθνοποιώντας έτσι, με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο το Κυπριακό. Θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία, αν δεν το πράξει.

Δεν είναι της ώρας να επιχειρήσουμε μια θλιβερή αναδρομή στα γεγονότα που μας οδήγησαν προ του φάσματος μιας ακόμα εθνικής ήττας στο επικείμενο ορόσημο της 3ης Οκτωβρίου. Από την εκ μέρους της Ελλάδας αυτονόητη απαίτηση για άρση της κατοχής (πριν τη δική μας ένταξη), για την εγκαθίδρυση οποιασδήποτε εταιρικής σχέσης της Τουρκίας, καταλήξαμε να αρκούμαστε με το αμφίβολης αξίας έπαθλο της λεγόμενης αντιδήλωσης. Εδώ και χρόνια επιλέξαμε να εξημερώσουμε ένα θηρίο καλοπιάνοντας το. Είναι πασιφανές όμως, ότι η επιλογή αυτή χρεοκόπησε. Αυτό αποδεικνύεται από την ακατάπαυστη προκλητικότητα της Τουρκίας, και από το ότι αυτή δηλώνει ξεδιάντροπα ότι δεν υπάρχει περίπτωση ούτε καν να μας αναγνωρίσει, ενώ από την άλλη να ζητά την ψήφο μας για να προχωρήσει στην Ευρώπη.

Θα επαναλάβουμε, κι ας χαρακτηριστούμε φορτικοί: Ενταχτήκαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για να απαιτήσουμε Ευρωπαϊκή λύση για το Κυπριακό, και όχι μόνο για να πληρώνουμε φόρους. Θα το φωνάξουμε για να το ακούσουν οι ηγέτες. Ο λαός δεν καταλαβαίνει αυτά τα νομικίστικα, που οι ίδιοι τόσο άνετα χειρίζονται. Δεν τρώει κουτόχορτο όμως, αντιλαμβάνεται τα πιο ουσιαστικά. Ακόμα και τα μικρά παιδιά, αυτά που διαδήλωναν εναντίον του σχεδίου Ανάν, ξέρουν ότι αν δεν ασκηθεί το βέτο, αυτό θα σημαίνει ότι:

• Πρώτον η δουλικότητα μας και η αναξιοπρέπειά μας δεν έχουν όρια.
• Δεύτερον, παραδεχόμαστε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι σοβαρό κράτος που μπορεί να διαφυλάξει τα συμφέροντά του. Υποβαθμιζόμαστε σε αυτό που μας αποκαλεί η Τουρκία, σε ελληνοκυπριακή διοίκηση.
• Τρίτον, δεχόμαστε τους όρους της αγγλικής προεδρίας (και της 'Aγκυρας), που παραπέμπουν σε βάθος χρόνου την αναγνώριση από την Τουρκία, μόνον του κράτους που θα προκύψει από την λύση του Κυπριακού, που θα είναι με βάση το σχέδιο Ανάν.
• Τέταρτον, η Τουρκία θα αποσυνδέσει τότε την λύση του Κυπριακού από την ενταξιακή της πορεία, εκβιάζοντας αυτή, αντί εμείς, για περαιτέρω βοήθειες στην ενταξιακή της πορεία, αφού δεν θα έχει πια κανένα κόστος για την κατοχή της Κύπρου.
• Πέμπτον, το αποτέλεσμα των πιο πάνω, θα είναι να έχουμε ως μόνη επιλογή τη λύση του Κυπριακού με βάση το σχέδιο Ανάν, και όχι μια λύση με βάση το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Όλες λοιπόν οι χημείες των Εγγλέζων που σχετίζονται με την περιλάλητη αντιδήλωση, σ' αυτό αποσκοπούν: Να επαναφέρουν το σχέδιο Ανάν, και να το περάσουν ως λύση του Κυπριακού. Με βάση τα δεδομένα που έχουμε μπροστά μας, η μόνη επιλογή είναι το βέτο. Ακόμα και μόνοι εναντίων όλων (αφού ο πρωθυπουργός της μητέρας πατρίδας δεν θέλει να τα χαλάσει με τον κουμπάρο του), θα πρέπει να ορθώσουμε το ανάστημα μας, και να δώσουμε απαντήσεις, πρώτα και κύρια σε αυτούς που θέλουν να μας βλάψουν. Με το βέτο, και αποφασιστική πολιτική, θα πάρουν ένα ηχηρό μήνυμα οι Τούρκοι: Αν δεν αρθεί η κατοχή, Ευρώπη 'γιοκ'. Οι δε Εγγλέζοι, να εννοήσουν επιτέλους ότι, αν δεν σταματήσουν οι πισώπλατες μαχαιριές, θα εγερθεί θέμα αγγλικών βάσεων στην Κύπρο.

Συμπερασματικά, ο μόνος τρόπος να μας πάρουν στα σοβαρά δύο κατακτητές της Κύπρου, είναι με το να αυξηθεί το κόστος αυτής της κατοχής. Μόνον έτσι θα πείσουμε για την αποφασιστικότητα μας, για το δίκαιο του αγώνα μας, μόνο έτσι θα ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας ως κράτος-μέλος της Ε.Ε. Γι' αυτούς που θα σπεύσουν να πουν τα γνωστά περί του εξευρωπαϊσμού της Τουρκίας που θα φέρει τη λύση, απαντούμε ότι η Τουρκία θα πρέπει πρώτα να αποσύρει τα στρατεύματά της από χώρα μέλος της Ευρώπης, και μετά ξανασυζητούμε. Βέτο αξιοπρέπειας λοιπόν, αλλιώς χανόμαστε.

Υ.Γ. Κύριε Πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας, σας παρακαλώ, αφουγκραστείτε... Με όλα αυτά που συμβαίνουν, σύντομα ούτε η εμπιστοσύνη που ζητήσατε στο διάγγελμά σας προ του δημοψηφίσματος θα υπάρχει, ούτε η Κύπρος, όπως την ξέρουμε, θα υπάρχει.