Αναξιοκρατία

Η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη διόρισε ως συμβούλους της στο υπουργείο της τον ... γιο της και τον ... γαμπρό της!

Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου ... θύμωσε που η Φώφη Γεννηματά εξελέγη στο Εθνικό Συμβούλιο με 300 ψήφους παραπάνω από όσους χρειαζόταν, ενώ θα μπορούσε να δώσει εντολή να μοιραστούν σε άλλα 10 παπανδρεϊκά στελέχη, που τελικώς δεν εξελέγησαν, κι έτσι την έκοψε από Γραμματέα του κόμματός του!

Τα κόμματα της χώρας μας (πλην ΛΑ.Ο.Σ.) δεν συμφωνούν στην προσφυγή σε δημοψήφισμα για την τελική επικύρωση από τον ελληνικό λαό του όποιου ονόματος συμφωνηθεί σε επίπεδο κυβερνήσεων για την Βαρντάρσκα.

Όταν ο Αλαβάνος κάλεσε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας να μην επικυρώσει με την υπογραφή του το νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό, όπως έχει δικαίωμα να κάνει, η κυβέρνηση μίλησε για επικίνδυνο παιχνίδι με τους θεσμούς!

Αν συνεχίσουμε την καταγραφή κι άλλων γεγονότων (και μάλιστα από την πρόσφατη επικαιρότητα), γίνεται σαφές ότι το κοινοβουλευτικό σύστημα εκπροσωπήσεως του λαού υποσκάπτεται από τους ίδιους τους εκπροσώπους του. Οι αρχές της αξιοκρατίας, της ισονομίας, της ελευθερίας της γνώμης και της επιλογής πλήττονται και απαξιώνονται καθημερινώς από αυτούς που υποτίθεται ότι επελέγησαν για να τις υπηρετούν. Οι θεσμοί γελοιοποιούνται από τα ίδια τα πρόσωπα που τους εκπροσωπούν. Η κληρονομικότητα υποκαθιστά στην πράξη την ελεύθερη λαϊκή επιλογή, η αρχηγική παρεμβατικότητα στις δημοκρατικές διαδικασίες υποκαθιστά τις αξιοκρατικές επιλογές προσώπων. Οι άξιοι και ικανοί παραγκωνίζονται προς όφελος των καιροσκόπων, των ημετέρων και των βολεψάκηδων.

Η κρατική λειτουργία υποκαθίσταται από μία μαλθακή και άνευρη κλίκα γνωστών μεταξύ τους προσώπων, που τείνει να λάβει διακομματικό χαρακτήρα, με μοναδικό σκοπό απλώς την διατήρησή της στην διαχείριση της εξουσίας. Κραυγαλέα η περίπτωση πράσινης υποψηφίας βουλευτού της Μεσσηνίας, η οποία προσελήφθη ως μεγαλοστέλεχος με αδιαφανείς διαδικασίες από την γαλάζια διοίκηση της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος.

Μ' αυτά και μ' αυτά, ο λαός εθίζεται με ταχύτατους ρυθμούς στο περιβάλλον και το κλίμα της διαφθοράς και της αναξιοκρατίας. Οι όποιες υποσχέσεις και οι δραματικές εκκλήσεις για περιορισμό τους μόνον ως υποκριτικές μπορούν να χαρακτηρισθούν. Τα κροκοδείλια δάκρυα της χαμένης ηθικής του ελλαδισμού δεν συγκινούν πια κανέναν. Τους μεν γιατί παίζουν οι ίδιοι στην θεατρική υποκριτική παράσταση, τους δε γιατί αυτοί ακονίζουν ήδη τα ... μαχαίρια τους!