Αναμένοντας το "mea culpa"

Ουδείς από τους ηγέτες αυτού του τόπου τόλμησε ποτέ να αμφισβητήσει τις καλές προθέσεις και τον πατριωτισμό των πολιτικών του αντιπάλων. Αν και το θέμα σηκώνει συζήτηση, ειδικά μετά την κατάθεση του σχεδίου Ανάν, και τα όσα βγήκαν στη φόρα, ας το πάρουμε αυτό για δεδομένο. Ότι δηλαδή οι ηγέτες του τόπου πολιτεύτηκαν μέχρι τώρα, με τον τρόπο που θεωρούσαν ότι εξυπηρετούσε καλύτερα τα συμφέροντα του τόπου. Υπάρχουν όμως και όρια σε αυτού του είδους την 'ασυλία'. Οι ηγέτες δεν μπορούν να μένουν στο απυρόβλητο, απλούστατα γιατί η χρεοκοπία της πολιτικής τους, και η απροθυμία ή αδυναμία τους, να διορθώσουν καταστάσεις, θέτει την πατρίδα σε κίνδυνο.

Ευθύς μετά την Τουρκική εισβολή, η πολιτική ηγεσία του τόπου αποφάσισε να αναζητήσει λύση του Κυπριακού στη βάση της Διζωνικής Ομοσπονδίας. Ενώ η απόφαση αποτελούσε την λεγόμενη κόκκινη γραμμή, για την οποία υπήρχαν όρκοι ότι δε θα την περνούσαν, οι ηγέτες νέρωσαν κι άλλο το κρασί τους, και μας έφεραν στο σχέδιο Ανάν. Θα πρέπει σε κάποιο στάδιο να καταρρεύσουν κάποιοι μύθοι, ανεξάρτητα από το ποιος, και πότε τους έπλασε. Τα ομοσπονδιακά καθεστώτα έχουν προ πολλού καταρρεύσει, και αναχρονιστικές λύσεις, όπως η Διζωνική Ομοσπονδία δεν μπορούν να ισχύουν σε ένα Ευρωπαϊκό κράτος του οποίου το έδαφος κατέχεται από ξένη χώρα. Το σχέδιο Ανάν είναι απαράδεκτο, και θανάσιμα επικίνδυνο για τον τόπο. Την ίδια στιγμή όμως θα πρέπει να επισημανθεί ότι το σχέδιο Ανάν είναι η φυσική συνέχεια των 'προπατορικών αμαρτημάτων' των ηγεσιών που διαχειρίστηκαν το Κυπριακό μετά την εισβολή. Το σχέδιο Ανάν είναι πιο προχωρημένο από την Διζωνική Ομοσπονδία, επιβραβεύοντας πλήρως την κατοχή, αλλά και η Διζωνική δεν μπορεί να θεωρείται ως λειτουργήσιμη λύση, αφού επιβραβεύει και νομιμοποιεί εξίσου, την παράνομη εισβολή και κατοχή.

Για πολλά χρόνια οι ηγεσίες των κομμάτων, κορόιδευαν τον λαό. Η επιδιωκόμενη λύση της Διζωνικής δεν διασφάλιζε ούτε επιστροφή των προσφύγων, ούτε την διαφύλαξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μετά από την αίτηση για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση εφευρέθηκε εύκολος τρόπος συγκάλυψης της παραπλάνησης. Όποιος είχε τις δικαιολογημένες αντιρρήσεις του, εισέπραττε στερεότυπες απαντήσεις, τις οποίες συναντούμε δυστυχώς, ως τις μέρες μας: "Αυτά θα τα διορθώσει η Ευρώπη", "δεν πρέπει να ασχολούμαστε με την ονοματολογία αλλά με το περιεχόμενο της λύσης" κ.α. Ήρθε όμως το σχέδιο Ανάν, το οποίο όλοι παραδέχονται ότι δεν ήρθε από τον ουρανό, να αποκαλύψει την απάτη. Φάνηκε ποιες ήταν οι πραγματικές επιδιώξεις των ηγετών, από το τελικό προϊόν των διαπραγματεύσεων.

Στο παρόν στάδιο, προσπαθούμε να καταλάβουμε ποιες είναι οι πραγματικές θέσεις των ηγετών μας. Σέβονται, λένε, την ετυμηγορία του λαού, επιθυμούν όμως την επανέναρξη των συνομιλιών επί του απορριφθέντος σχεδίου Ανάν. Δηλώνουν ότι επιδιώκουν δίκαιη και βιώσιμη λύση, και επιμένουν σε Διζωνική και σχέδιο Ανάν. Είμαστε λένε Ευρωπαίοι, αλλά δεν θα πρέπει να έχουμε μαξιμαλιστικές' απαιτήσεις στις επιδιώξεις μας. Θα πρέπει κατ' αυτούς να είμαστε Ευρωπαίοι κάποιας άλλης ταχύτητας. Δηλώνουν τον αποτροπιασμό τους για τον σφετερισμό των κλεμμένων περιουσιών μας, και από την άλλη είναι εναντίων των ατομικών προσφυγών κατά των σφετεριστών. Δηλώνουν την αντίθεσή τους με τις ενέργειες του κατοχικού καθεστώτος, και ξεχνούν ότι ο καθοδηγητής αυτών των ενεργειών είναι ο 'εκλεκτός' Ταλάτ, και συνεχίζουν το ίδιο 'επαναπροσεγγιστικό πανηγύρι'. Οι Τούρκοι στην Κύπρο γενικώς καταπατούν τα πάντα, οι ηγέτες κακίζουν μεν αυτά που συμβαίνουν, αλλά από την άλλη συνεχίσουν να στηρίζουν, ποικιλοτρόπως, το κατοχικό καθεστώς των εποίκων. Επιπλέον, κάψαμε το χαρτί του βέτο, πριν το βάλουμε στο μανίκι μας. Επιτέλους, θα καταλάβουν οι σοφοί ηγέτες μας ότι ο μόνος τρόπος πίεσης προς την κατοχική Τουρκία, και τους Τουρκοκύπριους, είναι να αυξήσουμε το κόστος της κατοχής για τους πρώτους, και να στερήσουμε τα καλά της ένταξης από τους δεύτερους;

Οφείλουν αυτοί που δικαίως τους αγγίζουν αυτές οι κατηγορίες, να κοιτάξουν τους εαυτούς τους στον καθρέφτη, και επιτέλους να πράξουν αυτό που πρέπει, ανεξάρτητα από το όποιο πολιτικό κόστος. Αν δεν το κάνουν, να ξέρουν ότι η ιστορία θα γράψει ότι επί εποχής δικής τους, και με τη δική τους συμμετοχή και συνεισφορά, έγιναν τα βήματα για τον εξανδραποδισμό του Κυπριακού Ελληνισμού. Αναμένουμε από πολλούς, για το καλό του τόπου, έστω και τώρα, να πουν το 'mea culpa', και να αλλάξουν πορεία.