Ανάγκη εγρήγορσης στην Κύπρο

Ενώ πλησιάζει η ημερομηνία των κυπριακών προεδρικών εκλογών, εντείνονται οι επιθέσεις (ακόμη και λάσπης) κατά του Τάσσου Παπαδόπουλου. Τα "έργα και ημέρες" των έτερων δύο, Χριστόφια και Κασουλίδη, πείθουν και τον πιο καλόπιστο ότι είναι έτοιμοι -και δεν το κρύβουν- να τα "δώσουν όλα". Και βεβαίως να προσυπογράψουν το επόμενο σχέδιο, που ήδη μαγειρεύεται στα σκοτεινά παράκεντρα εξουσίας, σε Ουάσιγκτον και Λονδίνο. Προέχει λοιπόν, στην παρούσα φάση, να στηριχθεί από όλους τους πατριώτες της μεγαλονήσου ο πρόεδρος Παπαδόπουλος, ο μόνος αυτή την ώρα που εκφράζει και συσπειρώνει τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού και μπορεί να προτάξει άμυνες.

Όσο για την διαχρονικά ένοχη Αθήνα, σιωπά! Ως συνήθως. Το ερώτημα προκύπτει αβίαστα: Γιατί κύριε Καραμανλή δεν πάτε στην Λευκωσία να στηρίξετε τον Παπαδόπουλο και το 76% του ΟΧΙ; Ενδεχομένως κάποιος θα αντέτεινε πως αυτό θα συνιστούσε παρέμβαση στα εσωτερικά της Κύπρου. Και είναι! Ο κύριος Καραμανλής όμως ΤΟ ΕΚΑΝΕ για τον κουμπάρο Ερντογάν! Όλοι θυμόμαστε πως μετέβη στην Άγκυρα, παραμονή εκλογών, για να μην αφήσει τον κουμπάρο ξεκρέμαστο.

Απλό λοιπόν το ερώτημα: Αυτό που κάνατε κύριε πρωθυπουργέ για έναν Τούρκο, δεν αξίζει να το επαναλάβετε, αυτή τη φορά για έναν Έλληνα, πρόεδρο της Κύπρου και αποδεδειγμένο πατριώτη; Γιατί λοιπόν δεν το κάνετε; Ξεκάθαρα λόγια, που βέβαια δεν θα τύχουν απαντήσεως.

Πέρα όμως από τις εκλογές, απαιτείται αγώνας με μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες στοχοθεσίες. Κύριο ζητούμενο: στην μετά Τάσσο εποχή να στηθεί και υπάρξει ένας γνήσιος πατριωτικός φορέας στην Κύπρο, που να μην φοβάται να πετάξει τα ψευτοανεξαρτησιακά σύνδρομα, που τα στελέχη του να μην κομπλάρουν να δηλώνουν "Έλληνες". Απαιτείται φορέας απογαλακτισμένος από τα μεταζυριχικά σύνδρομα, που θα σηκώσει επάλξεις απέναντι στις δόλιες αμερικανο-βρετανικές μεθοδεύσεις, που θα διαχειριστεί τα επόμενα ΟΧΙ. Ο νοών νοείτω...