Όχι άλλα δάκρυα για την Πάρνηθα

Η Πάρνηθα ακόμη καίγεται. Τίποτε από τα πολλά θλιβερά που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια δεν είδα να έχει συγκλονήσει τόσο τον κόσμο όσο το άκουσμα και μόνο της ειδήσεως ότι το βουνό της Αθήνας κάηκε. Ο γράφων αρνείται πεισματικά το τελευταίο δεκαήμερο να παρακολουθήσει ειδήσεις και να δει το έγκλημα που διεπράχθη εις βάρος όχι μόνον του περιβάλλοντος, όχι μόνον της υγείας μας, αλλά κυρίως εις βάρος της αξιοπρέπειάς μας. Μοιάζει σαν έργο τρόμου, σαν κεφάλαιο της Αποκαλύψεως. Λες και ο «πάγκαλος τρελλοθεός της Ελλάδος» - που έλεγε ο Περικλής Γιαννόπουλος - μας εγκατέλειψε οριστικά.

Και δεν μας νοιάζει τόσο το πώς συνέβη αυτό το δυστύχημα. Δεν μας νοιάζει αν ήταν ο καύσωνας, κάποιο πεταμένο μπουκάλι, οικοπεδοφάγοι - εμπρηστές ή η ΔΕΗ. Το συμπέρασμα, στο οποίο οδηγούμαστε, όποια εκδοχή κι αν λάβουμε υπ'όψιν μας, είναι ότι για ό,τι έγινε ευθύνεται η ίδια αυτή κάστα ανεπανάληπτα ανευθύνων, ανικάνων και περιορισμένης νοημοσύνης ανθρώπων (;) που μειοδοτούν εις βάρος της Ελλάδος εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Είναι οι ίδιοι ανεπανάληπτοι τύποι - κι αν όχι αυτοί τότε σίγουρα κάποιοι συγγενείς τους -που οδήγησαν τη χώρα στα Ίμια, που παρέδωσαν τον Οτσαλάν στους Τούρκους, που εμπαίζονται για λογαριασμό μας από μια χούφτα ξεβράκωτων απάτρηδων στην περίπτωση της Μακεδονίας, που κατέκλεψαν και κατακλέβουν τα ταμεία του κράτους, που ενέπαιξαν τον ελληνικό λαό μετατρέποντας την οικονομία σε τραπέζι ρουλέτας, που μετέτρεψαν τους Έλληνες σε ασκέρι δημοσίων υπαλλήλων και σερβιτόρων, που ξεπούλησαν ό,τι είχε και δεν είχε αυτή η χώρα. Αυτές οι σοβαροφανείς καρρικατούρες ηγετών, είναι που άνοιξαν τα σύνορα σε κάθε λογής εγκληματία και που θεωρούν την μεταναστευτική πολιτική ρατσισμό, αυτοί οι ανεκδιήγητοι κρετίνοι είναι που μιλούν για πολιτικό πολιτισμό και την ίδια ώρα μαλλιοτραβιούνται στα τηλεπαράθυρα σαν καρακαϊδόνες της γειτονιάς, δίχως να έχουν προσφέρει το παραμικρό σ' αυτόν τον τόπο και δίχως φυσικά ίχνος ντροπής και μέτρου.

Είναι το ίδιο αυτό το αδίστακτο τσούρμο χαβιαροαριστερών και νεοφιλελευθέρων τεμπελχανάδων που δεν έχουν δούλεψει ποτέ και τους βάλαμε να διαχειρισθούν τις τύχες μας. Είναι οι ίδιοι αυτοί που μας παραμυθιάζουν τόσα χρόνια με την «ανάπτυξη», την «ποιότητα» (πχιότητα), την «ελληνοτουρκική φιλία», την «λιτότητα», την «διαφάνεια», την «σεμνότητα και ταπεινότητα», τον «εκσυγχρονισμό», το «δεν διεκδικούμε τίποτε» και τόσα άλλα, ενώ όλο και συχνότερα διαπιστώνουμε ότι ζούμε σε μία λατινοαμερικανική κατ' επίφαση δημοκρατία.

Δεν είναι λοιπόν απλά η ΔΕΗ, δεν είναι απλά η πυροσβεστική, δεν είναι η κακή μας τύχη. Όχι, ο πάγκαλος τρελλοθεός μας δεν μας εγκατέλειψε. Εμείς τον εγκαταλείψαμε και επιλέξαμε μοιρολατρικά να πορευόμαστε στα κολασμένα μονοπάτια της παρακμής, του ατομικισμού και του βολέματος. Εμείς οι ίδιοι οι Έλληνες επιλέξαμε αντί για ηγέτες που θα μας οδηγήσουν στο αύριο να έχουμε νταβατζήδες που μας εκπορνεύουν για ένα ξερολούκουμο. Εμείς διαλέξαμε αντί για χώρα να έχουμε μπορντέλο, εμείς προτιμήσαμε αντί για κράτος να έχουμε επαρχία.

Ας μην κλαίμε λοιπόν άλλο για την Πάρνηθα. Ας καταλάβουμε επιτέλους ότι πεθαίνουμε και γι' αυτό φταίμε αποκλειστικά εμείς. Τελειώνοντας έτσι όπως άρχισα, ο Περικλής Γιαννόπουλος μας έλεγε κάποτε ότι «Πεθαίνουμε, διότι εσκοτώσαμε το Πνεύμα. Ενόσω δεν αναστηθή και αναστηλωθή το Πνεύμα, αδύνατον να αρχίση η υπάρχουσα ζωντανή Ελλάς». Όσο λοιπόν χαρίζουμε τις τύχες μας σε προαγωγούς το τέλος θα γίνεται όλο και πιο ορατό ανάμεσα στους επαναλαμβανόμενους βιασμούς μας από τον κάθε τυχάρπαστο. Και ξέρετε, δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει κανείς την απόλυτη απουσία του πνεύματος από έναν πρωθυπουργό με την μορφή και το ύφος μπακάλη από ελληνική ταινία κι έναν αρχηγό που «ρητορεύει» σαν υποψήφιος πρόεδρος μαθητικού συμβουλίου δημοτικού σχολείου...