Έγκλημα και τιμωρία

Προσπάθησα, όσον καιρό κατείχα το αξίωμα του δημοτικού συμβούλου Θεσσαλονίκης, να μην μεταφέρω, στο μέτρο του εφικτού, το κλίμα και τη θεματολογία του συμβουλίου στη στήλη αυτή. Το έκανα με δημοσιεύσεις και με δελτία τύπου, κυρίως μέσω του Διαδικτύου και της ιστοσελίδας μου.

Θεωρώ, όμως, τώρα που κλείνει αυτός ο κύκλος, και με δεδομένη την αναρρίχηση στον δημαρχιακό θώκο της πόλης του Γιάννη Μπουτάρη, να επισημάνω δύο-τρία χαρακτηριστικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης, που αντανακλούν γενικότερα την σήψη και την αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος και ειδικότερα της λεγομένης «Κεντροδεξιάς» παράταξης, που αποτελεί για μερικούς το απόλυτο σημείο αναφοράς της πολιτικής τους προοπτικής και δράσης.

Το πρώτο είναι η αποτυχημένη τελικώς προσπάθειά μου να ονοματοδοτηθεί ένας δρόμος της Θεσσαλονίκης προς τιμήν του «αξίου τέκνου της πατρίδος», Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα - Διγενή. Αν και έγινα αιτία να έρθει τρεις φορές στο δημοτικό συμβούλιο η πρότασή μου (μία με δική μου εισήγηση και δύο φορές με ομόφωνη εισήγηση της αρμόδιας επιτροπής ονοματοδοσιών), ισάριθμες φορές η διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης, με πρωτοβουλία του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου, Σωτήρη Καπετανόπουλου, την απέσυρε (παρά τις αντιδράσεις ακόμη και δικών της δημοτικών συμβούλων!), επιδεικνύοντας μία πρωτοφανή δειλία και υπαναχώρηση απέναντι στις πιέσεις της Αριστεράς, που με ψεύδη και απειλές προσπάθησε να απαξιώσει την ηρωική μορφή του στρατηγού Διγενή. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει την ηττοπαθή νοοτροπία της λεγομένης κεντροδεξιάς απέναντι στην αριστερά και την ανάγκη που νοιώθει, να δίνει συνεχώς εξετάσεις νομιμοφροσύνης απέναντί της.

Το δεύτερο είναι η προκλητική ψευδολογία του απερχομένου δημάρχου Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλου, ο οποίος ενώπιον του δημοτικού συμβουλίου, στην τελευταία μόλις συνεδρίασή του (25/11/2010), ανέφερε ότι η έκθεση της ελεγκτού στον Δήμο Θεσσαλονίκης, για το σκάνδαλο της τεράστιας υπεξαίρεσης των 52 εκ. ευρώ, τάχα δικαίωνε τον Δήμο, επειδή ανέφερε ότι εφάρμοζε από το 2005 το διπλογραφικό σύστημα! Όμως, η έκθεση λέει ακριβώς το αντίθετο, ότι δηλαδή «αν και ο Δήμος Θεσσαλονίκης από το 2005 είχε δημιουργήσει υποδομή για τη λειτουργία του διπλογραφικού συστήματος πληρωμών, αυτό δεν εφαρμόστηκε ποτέ, οι δε προσληφθέντες προς τούτο οικονομολόγοι, τοποθετήθηκαν σε άλλες υπηρεσίες»! Τί είναι αυτό που οδήγησε τον κ. Παπαγεωργόπουλο, έστω και την τελευταία στιγμή, λίγο πριν την άτακτη φυγή του από τον Δήμο Θεσσαλονίκης, να πει με τέτοιον προκλητικό τρόπο ψέματα στους συναδέλφους του στο δημοτικό συμβούλιο και στους δημότες της πόλης, αν όχι η πολιτική αλαζονεία και η περιφρόνηση προς κάθε έννοια σεβασμού των θεσμών και της λαϊκής εμπιστοσύνης; Χαρακτηριστικό αυτό της γενικότερης συμπεριφοράς των πολιτικάντηδων απέναντι στους υπηκόους τους!

Το τρίτο είναι η επιμονή της δημοτικής αρχής να θέλει να τοποθετήσει τον ογκώδη και άχαρο ανδριάντα του Κωνσταντίνου Καραμανλή στο πλακόστρωτο της νέας παραλίας της Θεσσαλονίκης. Παραβλέποντας την αισθητική του, από την πρώτη στιγμή επεσήμανα στο δημοτικό συμβούλιο, ότι η φυσιογνωμία της περιοχής αυτής είναι εντελώς διαφορετική. Εκεί, εκτός του ότι δεσπόζει η επιβλητική μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, υπάρχουν επίσης προτομές και μνημεία, που αποτελούν σύμβολα ενότητας του Ελληνισμού, όπως της Ελληνίδας Μάνας, του Εμμανουήλ Παππά, του ναυάρχου Βότση, της Δόμνας Βιζβίζη, της Ενωμένης Εθνικής Αντιστάσεως κ.α. Δεν είναι δυνατόν να τοποθετηθεί εκεί ο ανδριάντας του Καραμανλή, που, όσο μεγάλος κι αν θεωρείται από κάποιους, κάποιοι άλλοι έχουν διαφορετική άποψη, αφού ως πολιτικός έχει εμπλακεί σε διαμάχες και σε αντιπαραθέσεις, τέτοιες που μόνο ως σύμβολο ενότητας του ελληνικού λαού δεν μπορούν να τον χαρακτηρίσουν. Δυστυχώς οι εργασίες άρχισαν για την τοποθέτησή του και φυσικά ο Δήμος θα μας βρει απέναντί του, αλλά είναι χαρακτηριστική η περιφρόνησή του απέναντι στην ιστορία, για εξυπηρέτηση στενών παραταξιακών λογικών και επιδιώξεων.

Σκεπτόμενος όλα τα παραπάνω και αρκετά άλλα, θα μπορούσα να είμαι μέχρι και «χαρούμενος» για το ότι η παράταξη του κ. Παπαγεωργόπουλου και της λεγομένης «Κεντροδεξιάς» τιμωρήθηκε από τους πολίτες της Θεσσαλονίκης που την οδήγησαν στην αντιπολίτευση. Και θα ήμουν πραγματικά χαρούμενος, αν επρόκειτο απλώς για μία αλλαγή στη διαχείριση της εξουσίας. Δυστυχώς, είναι κάτι πολύ περισσότερο, αφού οι εθνομηδενιστικές δυνάμεις πίσω απόν Μπουτάρη έχουν τη δική τους ατζέντα, που δεν έχει να κάνει μόνο με τη διαχείριση της καθημερινότητάς μας, αλλά με την υλοποίηση παρεμβάσεων και πολιτικών με τεράστιο εθνικό και κοινωνικό αντίκτυπο και πολύ δύσκολα ανατρέψιμο. Οι προκλήσεις είναι μπροστά μας και είμαστε έτοιμοι να τις αντιμετωπίσουμε, δίνοντας ίσως και μαθήματα σε ορισμένους...