«Αι Ειδοί του Μαρτίου»: Ο Τζωρτζ Κλούνεϊ επιτίθεται στους «προοδευτικούς»

  • Δημοσιεύτηκε: 16 Οκτώβριος 2011

    Προβάλλονται από την Πέμπτη 13 Οκτωβρίου, «Αι Ειδοί του Μαρτίου» του Τζωρτζ Κλούνεϊ (Audiovisual). Ένα πολιτικό θρίλερ όπου ο Δημοκρατικός Τζωρτζ Κλούνεϊ δείχνει όλη την απογοήτευση του από τον Ομπάμα και όπου επιτίθεται στους «προοδευτικούς» πολιτικούς της Αμερικής. Περισσότερο όμως από ένα πολιτικό θρίλερ, «Αι Ειδοί του Μαρτίου» αποτελούν ένα ηθικό προβληματισμό πάνω στην ηθική πτώση και την διάλυση των ιδανικών ενός ατόμου.

    Πρόκειται για την τέταρτη σκηνοθετική προσπάθεια του ηθοποιού, του οποίου οι ταινίες παρουσιάζουν την ισοπέδωση του απλού ανθρώπου από μια αμείλικτη εξουσία. Έτσι μετά από τις «Εξομολογήσεις ενός Επικίνδυνου Μυαλού», τους «Leatherheads» και το «Καλή Νύχτα και Καλή Τύχη», έρχονται «Αι Ειδοί του Μαρτίου» βασισμένοι στο θεατρικό έργο «Βόρειο Φρόγκενατ» του Μπο Γουίλιμον και με το σενάριο γραμμένο από τον ίδιο τον συγγραφέα, τον Κλούνεϊ και τον Γκραντ Χέσλοβ, τον παραγωγό και σεναριογράφο του «Καλή Νύχτα και Καλή Τύχη». Η ταινία καταγράφει την προεκλογική καμπάνια η καλύτερα την πολιτική άνοδο του προοδευτικού υποψήφιου των Δημοκρατικών κυβερνήτη Μάικ Μόρρις (Τζωρτζ Κλούνεϊ), μέσα από τα μάτια του ιδεαλιστή υπεύθυνου τύπου Στήβεν Μέγιερς (Ράιαν Γκόσλινγκ).

     

    Ένας ονειρεμένος υποψήφιος για την Αριστερά

    Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία για το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις ερχόμενες εκλογές και δύο υποψήφιοι, οι Μόρρις και Πούλμαν, προσπαθούν να κερδίσουν τις κρίσιμες πολιτείες του Οχάιο και της Βόρειας Καρολίνας. Ο Μόρρις αποτελεί τον ονειρεμένο πολιτικό της «θολοκουλτούρας». Είναι άθεος, θεωρώντας ως πίστη του το Σύνταγμα των ΗΠΑ, είναι υπέρ των εκτρώσεων, των γάμων ομοφυλοφίλων, κατά του πολέμου στο Ιράκ και πιστεύει σε μια φορολόγηση των πλουσίων. Για τους οπαδούς του φαίνεται ηθικό στοιχείο, άμεμπτος και είναι φοβερός αριστερός λαϊκιστής (populist). Για τους συντηρητικούς είναι ακραίος ή άπειρος.

    Ο Μόρρις δεν έχει οπαδούς, έχει μαθητές. Ένας από αυτούς είναι ο ανερχόμενος, ιδεαλιστής και ταλαντούχος Μέγιερς , που δεν πιστεύει τόσο στην νίκη, όσο στην ηθική ακεραιότητα του Δημοκρατικού υποψήφιου κυβερνήτη της Πενσυλβάνια. Και όπως λέει και ο ίδιος δεν θα ήταν τόσο εκπληκτικός στην δουλειά του αν δεν υπήρχε η ηθικότητα του κυβερνήτη. Και το κυριότερο φαίνεται να μην θέλει πολιτικές συμμαχίες με πολιτικούς που δεν εκτιμά. Όταν μία δημοσιογράφος των «New York Times» (Μαρίσα Τόμεϊ) του λέει ότι ο Μόρρις είναι ένας ακόμα πολιτικός, εκείνος δεν την πιστεύει.

    Η πρώτη μισή ώρα θυμίζει την σειρά «Δυτική Πτέρυγα» με την ματιά στα παρασκήνια της πολιτικής. Βλέπουμε τους διαφορετικούς υποψηφίους: τον μετριοπαθή γερουσιαστή Πούλμαν (Μάικ Μέντελ) και τον προοδευτικό Μόρρις, αλλά και τους δύο υπεύθυνους εκστρατείας, τον Πωλ Ζάρα (Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν) του Μόρρις, που πιστεύει στην αφοσίωση, και τον Τομ Ντάφυ (Πωλ Τζιαμάτι) του Πούλμαν, που δεν έχει κανένα πρόβλημα να συρθεί στην λάσπη, προκειμένου να βγάλει Πρόεδρο τον υποψήφιο του. Όλα μοιάζουν τόσο ρομαντικά στον κόσμο του Μόρρις, που είναι πολύ καλός για να είναι αληθινός. Και αν ο Πρόεδρος Μπάρλετ της «Δυτικής Πτέρυγας» παρέπεμπε στον Μπιλ Κλίντον, ο Μόρρις του Κλούνεϊ παραπέμπει στον Μπάρακ Ομπάμα. Ακόμα και οι προεκλογικές του αφίσες παραπέμπουν σε αυτές του μαύρου Προέδρου.

    Και ξαφνικά ο νεόκοπος, αλλά ταλαντούχος, Μάγιερς κάνει ένα πολιτικό λάθος που μπορεί να κοστίσει την πολιτική καμπάνια του Μόρρις. Τότε αρχίζουν να αποκαλύπτονται κυνικές συμπεριφορές (συμπεριλαμβανομένων και των δημοσιογράφων), πισώπλατα κτυπήματα και σεξουαλικά σκάνδαλα με μια εκπαιδευόμενη (Έβαν Ρέιτσελ Γουντ). Πάνω από όλα όμως αποκαλύπτεται ότι ο Μόρρις δεν είναι τόσο ηθικός. Υπάρχει ένας κυνισμός στον τρόπο που βλέπει ο Κλούνεϊ τα παρασκήνια. Μας μένει να δούμε αν ο Μόρρις θα δεχθεί να παίξει ή όχι τα πολιτικά παιχνίδια που ο ίδιος ορκιζόταν ότι δεν θα παίξει. Αλλά και η ηθική του Μέγιερς μπαίνει στο μικροσκόπιο.

     

    Προβληματισμός και απογοήτευση με τον Ομπάμα

    Ουσιαστικά «Αι Ειδοί του Μαρτίου» είναι ένα καλοκτισμένο θρίλερ στην χρυσή παράδοση του «Δικτύου» ή ακόμα του «Μάικλ Κλάυτον». Για μας, θυμίζει περισσότερο το «The Insider» του Μάικλ Μαν με τον Αλ Πατσίνο και είναι μία ταινία δράσης, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα πιστολίδι και κυνηγητά με αυτοκίνητα. Πρόκειται μια πολιτική ταινία, που όπως είπε και ο ίδιος ο Κλούνεϊ, το πρώτο μέρος θα συναρπάσει τους προοδευτικούς και το δεύτερο μέρος τους συντηρητικούς θεατές. Όμως αυτή την φορά ο Κλούνεϊ δεν κάνει μια ταινία καταγγελίας, αλλά είναι ένας Δημοκρατικός που δείχνει την απογοήτευση του με τον Ομπάμα και που τα βάζει με τους «προοδευτικούς» πολιτικούς, θεωρώντας τους εξίσου κακούς με τους προκατόχους τους.

    Πράγματι ο Κλούνεϊ αποκάλυψε ότι ξεκίνησε να ετοιμάζει την ταινία από το 2007, πριν από την εκλογή του Ομπάμα, αλλά η λατρεία της Αριστεράς (της προοδευτικής πλευράς των Δημοκρατικών) με τον Ομπάμα τον έπεισε να την βάλει στο ψυγείο. Έτσι η ταινία βγαίνει σε μια περίοδο που το αστέρι του Ομπάμα ξεφτίζει και οι Δημοκρατικοί, και δη οι διασημότητες, έχουν καταλάβει πόσο αφελείς ήταν που τον πίστεψαν.

    Πιο πολύ όμως «Αι Ειδοί του Μαρτίου» είναι ένας ηθικός προβληματισμός για την θέση της τιμιότητας και της αφοσίωσης στον κόσμο της πολιτικής και για το μάταιο της πίστης στους βασιλιάδες αυτού του κόσμου, που σίγουρα θα αρέσει σε χριστιανούς και παραδοσιάρχες. Δείτε αυτήν την ταινία για την σκηνοθεσία του Κλούνεϋ και την εκπληκτική ηθοποιία των Χόφμαν και Τζιαμάτι που θα είναι σίγουρα υποψήφιοι τον Φεβρουάριο για τα Όσκαρ.

     

    Κατηγορία: