«Έχεις διαλέξει λάθος φίλους και λάθος εχθρούς»

Σήμερα αναγκάζομαι να γράψω για ένα θέμα που σας διαβεβαιώ, αν και τυπικά με παρουσιάζει ως νικητή, εν τούτοις δεν μου δημιουργεί καμμία απολύτως χαρά. Αναφέρομαι στο αποτέλεσμα της δίκης εναντίον του κ. Στέλιου Παπαθεμελή. Όπως θυμάστε, κατά την πρόσφατη προεκλογική περίοδο βρέθηκα στο στόχαστρο μίας ομάδος ανθρώπων, οι οποίοι για προφανείς προσωπικούς λόγους, με στοχοποίησαν ως δήθεν «δωδεκαθεϊστή» και «σατανιστή», εμπλέκοντας μάλιστα το σύμβολο της εταιρείας «ΑΛΣ» που διηύθυνα, την Τρίαινα του Ποσειδώνα. Φυσικά η ευθεία αμφισβήτηση της ακεραιότητος του χαρακτήρος μου, μέσω της προσβολής της χριστιανικής μου ταυτότητος, δεν έγινε για λόγους αγωνίας για το εάν είμαι πιστός Χριστιανός ή όχι, αλλά με σκοπό να πλήξουν την προσωπική μου εκλογική προσπάθεια, αλλά και ευρύτερα την προσπάθεια του ΛΑ.Ο.Σ.

Το θέμα για μένα δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία, εάν αυτές τις αισχρές και γελοίες κατηγορίες τις εκτόξευαν απλώς αυτοί που τις ξεκίνησαν. Βλέπετε στην ζωή δεν μετράει μόνον τι λέει κάποιος, αλλά και ποιος το λέει. Αν λοιπόν όλη αυτή την αισχρότητα δεν την είχε άκριτα υιοθετήσει ο κ. Στέλιος Παπαθεμελής, σας διαβεβαιώ δεν θα είχα ασχοληθεί καν. Είναι προφανές ότι είμαι ένα δημόσιο πρόσωπο το οποίο κάποιοι συμπαθούν, άλλοι αγαπούν, άλλοι αντιπαθούν και άλλοι μισούν. Αλίμονο εάν κάθε φορά που κάποιος έλεγε κάτι κακό για μένα έτρεχα στα Δικαστήρια. Είναι άλλης τάξεως μεγέθους θέμα όμως, να λέει για σένα κάτι τόσο εξωφρενικό ένας κάποιος ασήμαντος και άλλο ένας τέως υπουργός και βουλευτής και αρχηγός κόμματος όπως ο κ. Στέλιος Παπαθεμελής. Εκεί όφειλα να αντιδράσω, υπερασπιζόμενος τόσο την προσωπική μου Τιμή, Υπόληψη και Αξιοπρέπεια, όσο και του Κόμματός μας συνολικά, αφού ο τελικός στόχος δεν ήταν ο Άδωνις Γεωργιάδης, αλλά ο ΛΑ.Ο.Σ.

Κατέφυγα λοιπόν στην Ελληνική Δικαιοσύνη η οποία και προς τιμήν της όρισε ταχυτάτη δικάσιμο, για τις 10 Οκτωβρίου και αρνήθηκα κάθε αντιπαράθεση με αυτή την πλευρά, προεκλογικά, μια και ο στόχος τους ήταν αυτός ακριβώς. Υπέμεινα καρτερικά απίστευτες γελοιότητες, όπως ότι δεν λέγομαι Άδωνις, αλλά Σπυρίδων και ότι το Άδωνις είναι δωδεκαθεϊστικό μου ψευδώνυμο κ.λπ. (για λόγους ιστορίας σας λέω ότι είμαι εν Χριστώ βαπτισμένος Σπυρίδων-Άδωνις). Εμπιστεύθηκα πρώτον την κρίση του ελληνικού λαού και δεύτερον την κρίση της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Δικαιώθηκα και από τους δύο.

Ο ελληνικός λαός, με την ψήφο του στις 16 Σεπτεμβρίου, έδειξε στον κ. Παπαθεμελή και στους οψίμους «φίλους» του, εάν και πόσο εμπιστεύεται τον Άδωνι Γεωργιάδη. Έλαβα 20.000 σταυρούς στην Β΄ Αθηνών, μόνος μου περισσότερες ψήφους απ΄ ό,τι έλαβε η Δημοκρατική Αναγέννηση συνολικά στην ίδια περιφέρεια. Αυτό θα έπρεπε να έχει προβληματίσει τον κ. Στέλιο Παπαθεμελή, δυστυχώς δεν τον προβλημάτισε, όπως φάνηκε.

Είναι τώρα η στιγμή να σας αποκαλύψω ότι αν και ήμουν εξοργισμένος από όλη αυτή την λάσπη, μέχρι και την τελευταία στιγμή ήθελα να αποφύγω το Δικαστήριο. Ο κ. Στέλιος Παπαθεμελής κατά την γνώμη μου, έχει γράψει την δική του ιστορία στον πατριωτικό χώρο και δεν το κρύβω ότι κατά κανόνα με τις πολιτικές του θέσεις συμφωνώ. Είμαι από εκείνους που χρόνια περίμενα ότι θα κάνει την κίνηση να ιδρύσει ένα πατριωτικό κόμμα, δυστυχώς ματαίως. Η ιδέα ότι θα δίναμε στους πραγματικούς μας εχθρούς, τους θολοκουλτουριάρηδες και τους Νεοταξίτες να πουν «δείτε πώς κατήντησαν οι πατριώτες, χτυπιούνται στα Δικαστήρια», με οδήγησε στην απόφαση να δώσω την εντολή στον Δικηγόρο μου κ. Δημήτριο Σταθακόπουλο, να επιδιώξει μία συγγνώμη από τον κ. Παπαθαμελή, πριν από την έναρξη της δίκης, ώστε να αποσύρω την αγωγή μου. Πολλοί θα διαφωνήσετε με αυτή μου την απόφαση, όσοι πληγωθήκατε απ΄ όσα συνέβησαν, όμως για μένα το συμφέρον της πατρίδος είναι υπεράνω όλων και το συμφέρον της πατρίδος είναι ο πατριωτικός χώρος να είναι ενωμένος σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς. Δυστυχώς παρ΄ όλο που εγώ είχα αυτή την πρόθεση ο κ. Παπαθεμελής επέμεινε μέχρι τέλους αποκλείοντάς μου κάθε άλλη επιλογή.

Την περασμένη Παρασκευή λοιπόν το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς εξέδωσε την απόφασή του με αριθμό 5782/07. Σύμφωνα με αυτήν την απόφαση ο κ. Παπαθεμελής καταδικάστηκε επί συκοφαντική δυσφημίσει, με πρόστιμο 20.000 ευρώ, την υποχρέωση να δημοσιεύσει την απόφαση με δικά του έξοδα σε ημερήσια εφημερίδα και να πληρώσει και τα έξοδα της δίκης. Λυπούμαι ειλικρινά που τα πράγματα έφθασαν ως εδώ, ήμουν όμως υποχρεωμένος να προασπίσω την Τιμή και την Υπόληψη όλων μας. Κυρίως όμως λυπάμαι που ο κ. Στέλιος Παπαθεμελής επέλεξε να κλείσει τον πολιτικό του κύκλο, με μία δικαστική καταδίκη.

Μια που όμως μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για την ιστορία, θα τον παραπέμψω σε μία σκηνή από τους Βίους Παραλλήλους του Πλουτάρχου και συγκεκριμένα από τον Βίο του Πύρρου. Εκεί όταν κάποιοι «φίλοι» του Πύρρου, έστειλαν μία επιστολή στον Στρατηγό της Ρώμης Μάριο, με πρόταση να δηλητηριάσουν τον Πύρρο έναντι χρημάτων, ο Μάριος πήρε την επιστολή τους, την έστειλε πίσω στον Έλληνα Βασιλέα, γράφοντάς του: «σου στέλνω αυτή την επιστολή, για να σου αποδείξω ότι έχεις διαλέξει λάθος φίλους και λάθος εχθρούς» και ο νοών νοείτω!

Υ.Γ. Οφείλω θερμές ευχαριστίες στον Αθανάσιο Πλεύρη. Άφησε τις διακοπές του και μέσα σε ένα 24ωρο έγραψε την αγωγή, την κατέθεσε και πήρε την ταχύτερη δυνατή δικάσιμο. «Φίλος τον φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκει». Φυσικά και τον δικηγόρο μου που δίκασε την υπόθεση τον κ. Δημήτριο Σταθακόπουλο, αλλά και τον Μάκη Βορίδη για χρήσιμες όπως απεδείχθησαν νομικές συμβουλές.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 8ης Δεκεμβρίου της εφημερίδας Άλφα 1.