Η οικονομική κρίση

Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσεως αρχίζουν και φθάνουν στην Ελλάδα. Οι πωλήσεις στο λιανεμπόριο συνεχίζουν την πτωτική τους πορεία, οι ακάλυπτες επιταγές έχουν τετραπλασιαστεί από τον Σεπτέμβριο, οι μεγάλες εταιρίες χαμηλώνουν τα budget τους για τον επόμενο χρόνο σε επίπεδο πωλήσεων και εξόδων, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αρνούνται να μπουν στους «ευνοϊκούς» διακανονισμούς με την εφορία, ελλείψει ρευστότητος.

Όλα αυτά δεν είναι απλά νούμερα, αλλά αγγίζουν την καρδιά της πραγματικής οικονομίας. Την ίδια ώρα, το δημόσιο χρέος φθάνει τα 240 δις ευρώ, οι ετήσιοι τόκοι εξυπηρετήσεώς του τα 12 δις, οι δανειακές ανάγκες της χώρας το 2009 τα 40 δις ευρώ και το έλλειμμα στο ισοζύγιο συναλλαγών εκτοξεύεται στο -14% του ΑΕΠ, το μεγαλύτερο στην Ελληνική ιστορία. Ένα αβέβαιο παρόν, με ένα ακόμη δυσκολότερο μέλλον.

Οι διάφοροι κοινωνικοί εταίροι, από την ΓΣΕΕ έως τους εμπορικούς συλλόγους και από το ΠΑΣΟΚ έως το ΚΚΕ, ζητούν την λήψη μέτρων που μάλλον θα επιτείνουν το πρόβλημα. Κλασικό παράδειγμα η μείωση του ΦΠΑ, το οποίο αν και ακούγεται «φιλολαϊκό», στην πράξη θα αποβεί καταστροφικό. Πρώτον, διότι θα μειώσει δραματικά τα δημόσια έσοδα, με καταλυτικές επιπτώσεις στις κοινωνικές δαπάνες. Δεύτερον, διότι κανείς δεν εγγυάται ότι αυτή η μείωση θα περάσει στην κατανάλωση. Το πιθανότερο είναι να παρακρατηθεί από τις επιχειρήσεις, ισοσταθμίζοντας με αυτό τον ανέντιμο τρόπο, τις τρύπες στα έσοδα και την κερδοφορία τους.

Δυστυχώς δεν υπάρχει εύκολος δρόμος για την Ελλάδα. Διότι όταν το κράτος έπρεπε να επενδύει στις υποδομές, την Παιδεία και την καινοτομία, αυτό προτίμησε τις προσλήψεις στο Δημόσιο, για να διαιωνίζει τις πελατειακές σχέσεις. Όταν οι βιομήχανοι στην Ευρώπη ζητούσαν από το κράτος την διασφάλιση των αρχών του ανταγωνισμού και της ελεύθερης οικονομίας, οι δικοί μας έκαναν deals κάτω από το τραπέζι με τις δημόσιες προμήθειες. Και όταν τα εργατικά συνδικάτα στην Ευρώπη έβλεπαν ευμενώς τις ιδιωτικές επενδύσεις, τα δικά μας υπονόμευσαν όλες τις προϋποθέσεις για να υπάρξουν επενδύσεις, εγχώριες και ξένες.

Σήμερα όλοι αυτοί ανακάλυψαν την ισχνή παραγωγική βάση της Ελλάδος και το ανίκανο κράτος. Πέρα από ψεύτες είναι και υποκριτές. Και φθάσαμε να πορευόμαστε όπως το «Ήλιος», με τον αυτόματο πιλότο. Το μόνο που δεν γνωρίζουμε είναι πότε θα σωθούν τα καύσιμα και το που θα πέσουμε...